Maya's Leven

Daar ik terug zal moeten studeren (examen deel II) zal ik de komende maanden niet zoveel tijd hebben om te kunnen wandelen.  Daarom dat ik mezelf verplicht heb om vorige zaterdag nog even een "Euraudaxje" mee te pikken.  De trein 's morgens was heel nipt en had gelukkig (eens) geen vertraging.  De startzaal lag zo'n 300 meter verwijderd van het station van Heist.  Vlug inschrijven en we konden om 9u stipt vertrekken.  De eerste lus van de tocht deed voornamelijk Knokke en Heist aan.  Om eerlijk te zijn zou ik zo verdwalen tussen al die witte huisjes.  Een medewandelaarster die ik tijdens de tocht had leren kennen, had al een heel stuk meer oriëntatie omdat ze er les geeft.  Gelukkig waren de weergoden ons goed gezind want na een korte regenbui waren alle regenwolken verdwenen van de horizon.  Tijdens de middagrust kon je kiezen tussen soep met brood en stoofvlees met frietjes.  Ik koos voor het eerste, want ik had immers al koffiekoeken gekocht in het station van Brugge.  Na een fris Duveltje als dessert begonnen we om 14u20 aan de tweede helft.  We trokken doorheen de polders van Uitkerke.  De wind stond er echter vrij strak en ik was content toen we terug in bewoond gebied kwamen.  Via de duinen van Blankenberge stapten we naar Zeebrugge waar we in het Seaman Center nog een laatste caférust hadden.  Wat moet het een leventje apart zijn om als zeeman in dit centrum te verblijven !  Ik genoot er van een Duveltje in het gezelschap van Kim en Adriaan.   Er volgde nog een laaste stuk richting Heist.  Dirk toonde ons een container waarin je info vindt over de haven van Zeebrugge en waar je tevens kunt genieten van een mooi uitzicht.  Helaas was het toen al donker.  Om 19u13 hadden we onze trein terug naar Brugge alwaar ik op een haar na mijn bus miste. 

We hebben het jaar alvast goed ingezet of stap eens een "Katertocht" zonder kater !  Gelukkig regende het nog niet in Brugge, want anders hadden Peter en ik misschien gewoon thuis gebleven.  Eenmaal vertrokken neem je het weer maar zoals het komt : regen dus...  Maar een beetje beweging op een druilerige dag misstaat natuurlijk niet.  Eerst stapten we naar 't Hoge.  Op de eerste foto hieronder zie je de vroegere festivalweide van Rock Torhout.  Als jongelinge heb ik daar nog genoten van R.E.M., The Cure e.a.  Nu ligt de weide er verlaten en nat bij en zijn de festivaltijden lang vervlogen.  Na 6,9 km kwamen we in de rustpost in de voetbalkantine waar we meteen een Duvel bestelden aan Willy Persyn die aan de "bonnetjestafel" zat.  Erna volgden we de tweede lus van 8,2 km die doorheen Krommenhaak trekt.  We kwamen nadien terug in de kantine waar we ondermeer een praatje maakten met Zotte Mie.  Er restte ons nog een kleine 6 km.  Het werd langzaam een beetje droger, waardoor we op automatische ons tempo opdreven.  En wat is er mooier dan een tocht eindigen in schoonheid, dus met een Duveltje.  Als toetje kregen we een gratis drupelglaasje jenever en een lekker koekje.

De weide waar vroeger Rock Torhout plaatsvond.

We volgen de geel-rode pijltjes en dit doorheen het miezerige landschap.

Wellicht was dit de laatste wandeltocht van 2011 : Kortrijk Feeëriek.  Het is de derde keer dat ik aan deze tocht deelneem en nog nooit is deze zonder regen verlopen.  Toch, deze keer mochten we (Peter en ik) niet klagen want op een klein buitje na bleef het droog.  Het eerste stukje deed ondermeer de bruggen over de Leie aan en het stadscentrum met de Markt en het Begijnhof.  In de rustpost op 5,9 km waren vele bekenden.  Kortrijk Feeëriek van WSV Marke is dan ook een hele populaire tocht en dat is te merken aan het aantal wandelaars (meer dan 2000).  Na een Duveltje begonnen we aan het tweede stuk.  Deze was mooier dan de andere jaren, ook al was het af en toe goed opletten om geen gele pijltje voorbij te lopen.  Na 2,5 uur stappen bereikten we de finish waar we nog drie Duvels en een braadworst lang bleven plakken.  We waren dan ook met de trein.

Lang geleden dat ik nog eens helemaal alleen op pad trok !  Ik treinde al vroeg naar de startzaal in Zottegem om net als andere jaren deel te nemen aan de prachtige Wafelentocht.  Hier lag vorig jaar pakken sneeuw.  Vandaag werd het echter een miezerige tocht wat erg vervelend is als je een bril draagt...  Het eerste stuk liep ik samen met Rosette die ik enkele jaren terug had leren kennen.  Zij en haar wandelmaatje volgden de 14 km dus bij de eerste controle splitsten onze wegen al.  Ik besloot om hier niet te stoppen en stapte verder naar de rustpost in Oudenhove op 14,3 km.  Eenmaal daar aangekomen bestelde ik een potje soep en at ik er mijn boterhammen op.  Een kilometer verder hoorde ik opeens iemand mijn naam roepen.  Het waren Patrick en zijn wandelmaatje die vanuit een café met een blonde Ename stonden te zwaaien.  Aanlokkelijk dus om een extra rust in te lassen en in hun gezelschap dronk ik er eentje mee.  Helaas bleef het maar miezelen en ik stapte op een pittig tempo terug naar de rustpost in Erwetegem (waar ik afscheid nam van Rosette).  Daar kwam ik Kim tegen en besloot ik om nog een blonde Ename te drinken.  Hij en een andere wandelaarster genoten van de albekende worstebroodjes.  Er restte mij nog 7,2 km.  Op een kilometer van het einde kregen we een gratis glühwein aangeboden, maar die sloeg ik af.  Een vriendelijke wandelaar (die ik ken van Euraudax maar wiens naam mij ontsnapt...) wandelde met mij mee.  In zijn hand een bekertje warm vocht.  In de eindzaal zaten Peter en zijn vader op mij te wachten en al' sloeberend' genoot ik na.

Kerstdag is altijd een beetje een dode dag en wij maken er al enkele jaren een gewoonte van om naar Beernem te trekken om er de Kerstmistocht te stappen.  De hemel zag er dreigerig uit, maar uiteindelijk werd het dan toch een droge tocht.  Bovendien was het helemaal niet koud !  Het werd ronduit puur genieten van de winterse natuur, de kale bomen, de verlaten paadjes en weiden en vooral de rust ! We hebben er allebei enorm van genoten.  We kruisten terug enkele bekende wandelaars op ons pad zoals Antoine, Willy Persyn en Luc Fraipont.  En wat zou een wandeling zijn zonder het nuttigen van een lekkere Westmalle Trippel !  Hm, ik denk er sterk over om morgen terug op pad te trekken en dan richting Zottegem.  Ik twijfel nog een beetje maar je leest het ongetwijfeld wel weer !  Tot wandels allemaal.

En tenslotte wens ik iedereen een fijne Kerst toe !!!

Na dagen van regen hadden Peter en ik gevreesd dat de kerstwandeling dan ook letterlijk in het water zou vallen.  Maar toen we zaterdagochtend door het raam keken, zagen we een uitnodigende blauwe lucht.  Na het ontbijt vertrokken we dan ook met de bus naar de startzaal in Sint-Michiels om er naar jaarlijkse traditie de wandeltocht Brugge Binnenste Buiten in Kerstsfeer te stappen.  En zoals elk jaar werd het terug een prachtige wandeling doorheen de Brugse binnenstad.  Daar hoort zoals steeds natuurlijk een bezoekje aan de kerstmarkt bij, alhoewel we deze keer niet zijn blijven plakken.  Tijdens de eerste controle genoten we van een kommetje heerlijke verse erwtensoep.  Enkele kilometers verder passeerden we De Snuffel.  We wilden er een orval te drinken, maar eenmaal binnen kwamen we in een afscheidsfeestje terecht en konden we profiteren van een glaasje cava.  De tweede "officiële" rustpost lag ietwat verder.  Daar kwamen we tal van bekenden tegen waaronder Joske, Katrien, Linda en Charel.  Een Brugse Zot later stapten we verder en kochten we een broodje in de Panos die we op de laatste rustpost in het oud Sint-Jan opaten.  Aan de aankomst sloten we af met een Brugse Zot en toen we naar de bus stapten begon het hevig te hagelen.  We hadden duidelijk geluk met het weer. 

Na een reisje met (behalve de dagelijkse fitness en zwempartij dan) weinig beweging had ik een Euraudax-tocht op mijn wandelkalender gezet.  Gits is niet zo ver en staat trouwens elk jaar op mijn verlanglijstje.  De tocht begon in de gietende regen en gedurende de eerste uurtjes kwam daar niet veel verandering in.  Gelukkig konden we bij de eerste wagenrust wat schuilen in iemands garage en zo droogjes genieten van een koffietje of glühweintje.  Maar gelukkig, zoals voorspeld trokken de regenwolken langzaam weg en bleef het de rest van de wandeltocht volledig droog.  De tweede rust vond plaats in Café Gouden Leeuw in Kortemark. Tijd voor twee frisse Duvels en dankzij de sponsoring van wandelclub Michiel Mispelon Vrienden kregen we drie pakjes kauwgom ! Er volgde een stuk van 8,8 km via polderweggetjes en m'n maag begon al hevig te knorren.  Wellicht is deze nog wat afgestemd op de ruime buffets van het hotel in Caïro.  Een goeie 2 borden spaghetti en een Duvel en op naar de tweede stapronde.  Deze trok naar Lichtervelde.  Vorig jaar stapten we hier doorheen een dikke laag sneeuw.  De caférust van deze lus vond zoals ieder jaar plaats in Café Restaurant Wiro en naar traditie drink ik daar een Orvalletje.  Dit in het gezelschap van een stevig Duvelende Luc.  Ik voelde dat de wandelspiertjes wat verslapt waren want ik begon toch aardig stijf te worden van neer te zitten.  Ik was dan ook content toen ik arriveerde.  Lucien zette mij en Gilbert af aan het station en de wandeldag zat erop.  't Was weer heel plezant maar best vermoeiend !

Op 11 november is het altijd Wandel Mee Dag waarbij je op veel plaatsen een wandeltocht kan kiezen.  Peter en ik kozen voor Torhout, zodat we met ons treinabonnement konden gaan.  De overigens hele mooie startzaal lag zo'n 200 meter verderop.  Het weerbericht had een stralend zonnetje voorspeld, maar daar was in Torhout helaas niets van te merken, waardoor we te weinig gekleed waren.  Gelukkig had Peters pull een kap en had ik een haarband mee want de wind stond vrij strak.  De omgeving van Torhout is dan ook vrij landelijk, maar wel heel mooi !  Na 500 meter kregen we een jeneverke.  Altijd lekker tijdens een winterwandeling en na 7,4 km kwamen we aan de eerste controlepost waar we een soepje nuttigden.  Toen we terug vertrokken kwamen we Dirk Verduyn tegen die ons zei dat we een mooi lus voor de boeg hadden.  Dat bleek ook zo, maar ook hier was het ijzig koud en was er nergens een streepje zon te bespeuren.  We volgden een stuk van het Moereveldpad en gelukkig kregen we ook een bosachtig deeltje.  7,2 km verder kwamen we opnieuw aan de rustpost en als Duvels slechts 2 euro kosten, was het gemakkelijk te kiezen...  We kwamen hier ook bekende wandelaars tegen zoals Dirk en z'n hond Tjoep (foto) en Willy Persyn.  Het laatste stukje van 5,2 km deed veel wijken aan en die waren gelukkig windvrij en dus ietwat warmer.  Bij aankomst genoten we nog van een Duveltje.  Eentje maar, want ik had enorme hoofdpijn en een sluimerende verkoudheid dreigde door te breken.  We treinden naar huis en waar ik na een warm badje wat ging rusten in de zetel. 

Een beetje op het onverwachts kozen we uit de Marching een wandeltocht uit en dat werd de Allerheiligentocht in Koekelare, een organisatie van De Motestappers aldaar.  Toen Peter op de radio hoorde dat er in de namiddag buien verwacht werden, besloten we om meteen te vertrekken en zo konden we omstreeks 9 uur al starten.  Eerst maakten we een plaatselijke lus van 6,3 km.  Deze deed veel kouterbaantjes aan en wie denkt dat Koekelare plat is, vergist zich wel degelijk.  Op de top van de heuvel heb je overigens een heel mooi uitzicht over de omgeving.  We naderden terug de startzaal en genoten er van een kommetje tomatensoep.  Doordat de zaal zowel dienst deed als startzaal en als rustpost was het er eigenijk ietwat te druk...  Via het dorpspark wandelden we richting Bovenkerke. Het eerste stuk liep tegen de wind in en dat was best lastig.  Gelukkig werden we beloond met een stukje bos en met het prachtigste seizoen van het jaar zijn de kleurschakeringen een ware streling voor het oog.  Echter kortstondig, want landelijke baantjes leidden ons naar de controlepost in het centrum van Bovenkere.  We dronken er een Kleyte Tripel, een 'Oostênds' biertje.  Het laatste stuk werd er eentje van 7 km.  De blauwe lucht maakte inderdaad plaats voor wolken en dan is het meteen een stukje minder warm.  Om 12u58 kwamen we toe en bestelden nog een Kleyte.  Nog even goeiedag zeggen aan Willy Sabbe en erna aan Rika en content trokken we terug huiswaarts.

Peter en ik trokken vandaag naar de 10de Maletocht van onze eigen wandelclub Feestcomité De Marollen Sijsele.  Deze keer lag de start van de tocht in Sijsele en op mijn aanwijzingen waren we dus met de fiets fout gereden (naar de startzaal van de vorige jaren).  Fris was het in ieder geval wel, maar de zon zou weldra wel doorbreken..  De wandeling trok richting Vivenkapelle, een andere deelgemeente van Damme.  Aan de eerste rustpost bleek de pot soep nog niet te zijn gearriveerd en waren we dus "genoodzaakt" om een Leffe te consumeren :-).  De tweede controle was er eentje dat er elk jaar bij is en daar aten we dan de gemiste soep die overigens heerlijk was.  We volgden een wit paard en kwamen aan de splitsing.  We hadden ons ingeschreven voor de maximumafstand van 24 km.  Echter, tijdens de lus liep het goed fout want een achttal kilometer verder kwamen we terug in de startzaal.  We keken op de kaart maar begrepen niet echt goed waar we verkeerd waren gelopen.  We besloten om het hierbij te laten en ons niet opnieuw in te schrijven voor de 6 km of zo.  De voorzitter Geert trakteerde ons op een lekkere Leffe om af te sluiten.  Ach, zes kilometer minder dan voorzien, maar ja, zo'n ramp is dat niet.  Op naar de volgende.