03-02-14

Dubai Marathon : 42,195 km

Marathon Dubai2.jpgJa, ik weet het, ik ben er weer vrij laat mee.  Maar ja hoor, we did it !! Op vrijdag 24 januari omstreeks 5 uur in de morgen (ja, in Belgische tijd is dat 2 uur) stond ik op, deed ik mijn loopkleren aan, at ik al rechtstaand een paar boterhammen waarna Wouter mij naar de start voerde.  Niet zo simpel, want de file richting startzone was enorm.  Vele lopers sprongen uit hun taxi en legde te voet de rest af.  Gelukkig vonden we toch een parkeerplaats.  Brrr, ik rilde in mijn t-shirt, want het was vrij fris zo vroeg in de morgen.  Verdorie, ik moest naar het toilet.  Ja, als je stress hebt, voel je je darmen en blaas in beweging komen.  Niet zozeer stress voor het lopen, maar voor het op tijd geraken ! De toiletten waren ergens in de verte en er waren zo'n duizend lopers (zowel voor de marathon als de 10km) voor mij.  Dan maar achter een kraam kruipen en pipi doen in het zand.  De rest moesten we ophouden.  Shit ! Letterlijk dan...

Dan direct naar de startzone van de marathon waar ik samen met zo'n drieduizend andere lopers wachtte op het startschot om 7 uur.  Ik nam afscheid van mijn broer Wouter en weg was ik.  De eerste kilometer was drummen en zo kon ik nog niet op mijn geplande snelheid van 5m20/km komen.  Gelukkig ging het even later vlot en zonder in het rood te komen zat ik boven mijn geplande snelheid. 

Moeilijk was het parcours niet.  Rechtdoor de grote baan en de massa lopers volgen.  Ik hield mijn snelheid en dronk voldoende water.  In de draai zag ik wat verder marathonman (Stefaan Engels) die ongeveer twee kilometer achter mij zat maar geen plannen had om records te breken.  De avond voordien waren we trouwens samen en met nog anderen spaghetti gaan eten.  Ik had last in mijn knieschijf, maar gelukkig ging dat na een tijd terug over. De zon begon al hoog te komen en ik voelde de temperatuur stijgen.  De opkomende hitte maakte het lopen lastiger.  Vanaf kilometer 25 begon ik het wat lastiger te krijgen.  Ik greep naar iets wat me door een medewerker toegestoken was.  Het bleek twee stukjes Mars te zijn.  Jakkes, nog nooit eerder heb ik tijdens een loopwedstrijd (half gesmolten) chocolade gegeten.  De darmkrampen kwamen terug op en ik moest alweer pipi doen.  Maar de toiletten waren niet rijkelijk bezaaid langs het parcours, dus nog wat volhouden maar.  Ik passeerde het startpunt en zag vanaf dan snellere lopers naar de aankomst lopen.  Op kilometer 35 zag ik een WC-cabine.  Eindelijk pipi doen, maar toen bleek dat er geen papier lag, moest ik noodgedwongen wachten met het andere :-).  Maar ik voelde onmiddellijk dat het deugd gedaan had om die halve minuut even neer te zitten.  De stijfheid was voor even verdwenen.  Ik maakte de tweede draai en kwam aan kilometer 38.  Ik voelde me beter worden, maar de stijfheid begon terug te komen.  Mijn snelheid minderde.

Op kilometer 40 moest ik even stretchen aan de dranktafel en dat deed enorm deugd.  Nog twee kilometer en in mijn Ipod begon mijn lievelingsloopnummer ! Alles geven en ik kreeg energie voor duizend man ! De snelheid trok omhoog, ik stak mijn armen in de lucht en liep al dansende verder ! Ik zag kilometerpaal 41 en wat verder de tribunes naderen.  Ik danste, de adrenaline schoot door me heen.  Rond me waren weinig of geen anderen en doordat ik danste en juichte brak in de tribunes een joelend applaus los.  Dat gaf nog een grotere kick ! De meet in zicht en ik keek naar mijn Garmin ! Personal record !! Ik klokte af op 3u41min50sec en bereikte hier de 441ste plaats van de totale >3.000 lopers en 81ste vrouw van de 480 vrouwen !

Ik had met mijn broer Wouter op een bepaald punt afgesproken, maar dat bleek aan de overkant van het parcours te zijn.  Ik schreef een sms en ging erna in het gras liggen.  Een banaan eten en bekomen, want 't was nodig.  Jaja, mijn zesde marathon is een feit en nummer 7 staat reeds op de planning !

lopen,marathonlopen,marathonlopen,marathonlopen,marathon

18:54 Gepost door Maya in Lopen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: lopen, marathon |  Facebook |

12-07-13

Marathon Be a hero Gent 2 : 42,195 km

lopenOp 16 februari 2013 liep ik mijn eerste marathon op de Watersportbaan in Gent in het project van Marathonman.  Je kan het verslag HIER lezen.  Mijn broer Joost had toen ook meegelopen en had zich ingeschreven voor 10/07/2013.  Toen we vorige vrijdagavond samen een Duveltje pakten besloot ik om me terug in te schrijven en zo geschiedde...

Woendag 10 juli treinden Joost en ik richting Gent waar we met Rita hadden afgesproken.  We namen samen de bus naar de Watersportbaan waar Stefan Engels, alias Marathonman alles klaarzette.  Om 11 begonnen Joost en ik aan onze marathon : 8 rondjes van 5 km Watersportbaan en een klein stukje.  Rita reed af en toe een rondje mee met de bakfiets die er ter beschikking staat en reikte ons een flesje sportdrank aan.

Na 4 rondjes begon Marathonman met ons mee te lopen en na 5,5 rondjes kreeg Joost een klopje.  Zijn maag begon te pruttelen en tijdens de zesde toer moest hij noodgedwongen even wandelen om zijn maag te stabiliseren.  Helaas moest ik hem toen lossen, want als ik ook zou wandelen zouden m'n spieren stram worden.  Zodus liep ik verder naast Stefan.  Gelukkig kreeg Joost het gezelschap van fietsende Rita. 

Hero2-1.jpgHero2-5.jpgHero2-4.jpgHero2-6.jpg

 

 

 

Tijdens ronde 7 begon ik ook toch even mijn klopje te krijgen.  Stefan begon sneller te lopen om de finish voor te bereiden en ik was super content dat ik op 40 km aan de drinkstand kon drinken.  Dorst !! Maar nog 2,195 km te gaan dus na twee bekers binnen kappen terug lopen.  Het laaste bochtje tot aan het pijltje waar je mag draaien.  Op mijn terugweg kwam ik Joost en Rita tegen.  Zo finishte ik op 4u17min23s.  Joost volgde op 4u25m33s. Bij deze is mijn derde marathon een feit !

We kregen onze t-shirt, een medaille en een lauwerkrans.  En na een heerlijke douche genoten we nog wat na van een Duveltje (tussen de recuperatieshake door).  En hier ook speciale dank aan Joost, Rita, Marathonman, Hans, Natacha en Kurt en zijn vriendin die kwamen supporteren.  Mijn ventje kon er helaas niet bij zijn, want hij moest werken, maar hij was er in gedachten ! En raar maar waar, maar behalve wat stramme spiertjes heb ik geen last in mijn enkel en dat is supergoed nieuws.  Want echt voorbereid was ik tenslotte niet.  Dus Oostende of Brussel dit jaar ??? Hm, het zou kunnen :-)

Hero2-3.jpg

Hero2-2.jpg

13:19 Gepost door Maya in Lopen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lopen, marathon |  Facebook |

23-04-13

Antwerp Marathon : 42,195 km

lopen

Zaterdag vertrokken Peter en ik naar Antwerpen waar we twee overnachtingen hadden geboekt bij Ramada Plaza.  Het weekend stond in het teken van een aantal loopwedstrijden, waaronder de DVV Antwerp Marathon en de Ten Miles.  Ik had me al van in november ingeschreven voor de marathon.  De zaterdag haalden we al mijn buiknummer (127) af en zondagochtend was het dan zover.  Ik was bloednerveus, want ik had immers twee weken niet gelopen en een week gerust met ontstekingsremmers voor mijn enkelpees.  Zou ik het kunnen ?? Zal mijn enkel dit doorstaan ??

Klokslag 9u30 was de start.  Op het laatste nippertje had ik besloten om mijn truitje uit te doen en in t-shirt te lopen.  Een goeie beslissing want het werd warmer.  Ik besloot een rustig tempo aan te houden om mijn enkel wat te sparen, want ik voelde ze een beetje.  We liepen door de konijnepijp, een tunnel onder de Schelde van een kleine 1,8km lang.  Na 10km voelde ik me nogal slaperig, want door de zenuwen had ik immers slecht geslapen.  Maar deze ging gelukkig weer over. Op 11km stond Peter mij een eerste keer op te wachten.  Leuk was dat mijn naam op mijn buiknummer stond en overal moedigden de supporters mij aan.  Dat gaf een extra stimulans.  Zelfs de enkelpijn ebte langzaam weg.  Door een beetje opkrullen van de tape op mijn voet begon een blaar te ontstaan die ik net op tijd kon tegengaan door de tape wat omhoog te trekken.  Op 23 km stond Peter mij terug op te wachten.  Hij had een tramparcours uitgestippeld om mij te volgen en dat vond ik echt super van hem.  Na nog even aan mijn tape te prutsen liep ik verder naar de volgende bevoorrading op 25 km.  Tijd voor een plaspauze in een Toi Toi.  Hier verliezen de dames echter meer tijd dan de mannen... 

lopen,marathonlopen,marathonlopen,marathon

 

 

 

 

 

Op 26 km riep ik "Allé, nog ten miles !" Ik voelde me echt super en naderde de 30 km die doorheen Deurne trok.  We liepen door een mooi park en ik liep al dansend op de electro industrial muziek in mijn oortjes.  Zalig !  Op 36km begonnen de loodjes een beetje te wegen, maar het was aftellen en een kilometer later stond Peter mij alweer op te wachten.  Ik zei 'm dat hij de Duvel al mag klaarzetten.  Nog 5 km, nog 4... We passeerden het Sportpaleis en ik herkende stukken parcours van de wandeltochten van Euraudax Merksem.  Ik naderde de 40km en kreeg nog een extra boost.  Op 41 km naderden we het stadscentrum en lonkt de Grote Markt.  Ik perste er gemakkelijk nog een extra sprint uit terwijl de toeschouwers mijn naam riepen.  Yes, yes, de finish !! Ik klokte af op 4u06m11s, dus 5 minuten beter dan in Gent ! Ik nam mijn medaille in ontvangst en genoot samen met mijn lieve supporter/fotograaf Peter van enkele verdiende Duvels !! Jaja, dit was zeker niet mijn laatste marathon, maar eerst dat enkeltje laten rusten...

lopen,marathonlopen,marathonlopen,marathon

13:30 Gepost door Maya in Lopen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lopen, marathon |  Facebook |

18-02-13

Marathon Be a Hero Gent : 42,195 km

Marathon4.jpgMijn blogje bleef de laatste tijd erg kalm.  Ja, veel gewandeld werd er niet.  Ik was me aan het focussen op het lopen en dit omdat ik mij op het onverwachts heb ingeschreven voor een marathon binnen het project van Marathonman die in 2010 maar liefst 365 marathons op een rij liep.  De trainingsperiode die hieraan vooraf ging verliep alles behalve rimpelloos.  Last in mijn enkel, buikgriepje, bronchitis en telkens trainingen moeten laten vallen.  Maar 16 februari 2013 stond vastgeprikt op de agenda : Be a Hero for one Day.  Gelukkig had ik het parcours al een beetje verkend vorige week want om 11u werd het startschot gegeven en begon ik aan 8 rondjes van 5km Watersportbaan en een klein stukje.  Mijn broer Joost liep acher mij aan.  Mijn enkel speelde al wat parten vanaf kilometer 1, maar negeren dus.  Voor de rest gingen de eerste rondjes vrij vlot aan een snelheid van meer dan 11km/uur.  Marathonman waarschuwde me dat ik op schema zat voor onder de 4 uur en dat ik niet al te snel mocht lopen.  Ik zakte af naar een goeie 10 km/u.  Collega Dorien kwam me vergezellen en dit voor twee rondjes, zijnde 10 km.  Broer Joost liep nog steeds achter mij aan.  Peter die met zijn mountainbike gaan rijden was kwam me per fiets ook vergezellen en bleef naast me fietsen tot het einde.  Leuk want ik kon van zijn drinkpul drinken en even later pelde hij een banaan voor me.  Die ging maar moeilijk meer binnen en zo hield ik het voor de rest bij sportgels.  De laatste ronde en ik voelde me zo stijf worden als een plank.  Komaan, voor de laatste keer alles geven ! Aan een kleine 10 km/u maar mijn schema zat zeer goed.  Kilometer 40, de laatste drankpost en nog 2,195 km te gaan.  Het was echt aftellen.  Joost kwam een stuk achter mij aan, maar was nog altijd van de partij.  En ja, ik deed er 4u10min16sec over om mijn allereerste marathon te voltooien. Joost kwam een kwartiertje later binnen, maar hij had eigenlijk niet gepland dat hij volledig zou meelopen.  Super dus !

Marathonman overhandigde me een t-shirt, een medaille en een lauwerkrans en een zak vol leuke spulletjes.  En ja, na het douchen en een recovery-shake genoten we na met jawel, een Duveltje.  Slurp ! En nu herstellen want mijn enkel is echt wel overbelast en pijnlijk (platvoeten).  Maar vrijdag heb ik een afspraak met een sportarts voor steunzolen.  Want in april staat Marathon Antwerpen op mijn agenda.  Maar al bij al, ik ben super blij met mijn tijd !!  Met dank aan Dorien, Peter, Joost en Marathonman en zijn team !

lopenlopenlopenlopenlopenlopen

13:17 Gepost door Maya in Lopen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: lopen, marathon |  Facebook |