Maya's Leven

Mijn vierde "Dwars door Brugge" is een feit.  Twee dagen ervoor had ik nog nog een laatste voorbereiding van 18 km, kwestie van tijdens al die regendagen nog eens een "buitenloopje" te organiseren...  Bennies Fit4Life had voor de lopers een leuke dag in petto.  Om te beginnen : Een lekker gezond buffet om een goeie fond te leggen voor de loopwedstrijd ! Leuk !!! Zo rond 13u30 zaten Peter en ik nog even aan de start te wachten.  Van een hevig zonnetje ging het over naar een ijskoude wolk en ik was content dat om 15u het startschot werd gegeven. Weg was ik.  Voor de eerste keer had ik m'n oortjes in.  Op de loopband ben ik dat gewend maar die befaamde vrijdag had ik eens een globale test gedaan in de buitenlucht en dat viel dik mee.  En ja, ik heb mede dankzij de leuke techno-muziek genoten van de 15 km Dwars door Brugge.  Als het even lastig werd, concentreerde ik mij op de beats van DJ The Joker :-).  1 uur en 13 minuten later bereikte ik de finish.  Best tevreden met mijn 1578ste plaats van de 4100 (mannen en vrouwen).  En wat is fijner dan af te sluiten met een heerlijke douche in de fitness en twee glazen cava.  Ik heb er echt van genoten !!  Dank u Bennies !!!

Het is alweer een poosje geleden dat ik nog iets sportiefs gepost heb op mijn blog.  Ja, dat komt ondermeer door het studeren.  Voor wandelen is er helaas bijna geen tijd, dus ga ik weer intensiever lopen.  Veelal op de loopband, maar in het weekend ook langs de Brugse Vesten, Ryckeveldebos, spoorwegbedding...  Gisteren had ik dan toch nog eens een wedstrijdje op mijn agenda, namelijk de 10 Miles Oostende-Brugge.  Even voor 10 uur vertrok ik vanuit de aankomstplaats te Brugge naar de startplaats te Zandvoorde.  Wat ik niet wist, was dat je een bagagezakje kon meegeven.  Hed ik dat geweten, dan had ik steevast een pullover meegedaan.  Want vooraleer het startschot gegeven werd, werd het een uurtje bibberen van de kou.  Om 11u was het zover.  Ik kreeg al meteen technische pech, want mijn borstband van mijn hartslagmeter zakte de hele tijd af ! Ik moest die al lopende af en toe omhoog trekken.  Vervelend.  En alsof het nog niet genoeg was, liet mijn foodpod het afweten, waardoor ik het raden had naar mijn tempo.  Ik moest noodgedwongen tweemaal even stoppen om die eens op en af te zetten, maar helaas... Nadien bleek het batterijtje plat te zijn.  Waarom net tijdens een wedstrijd en niet tijdens een training, grrrr.  De looptocht liep volledig langs het kanaal Oostende-Brugge.  Lichte wind tegen en regenvlagen.  Helaas heeft mijn bril geen ruitenwissers...  De bevoorrading was in Stalhille op 8 km.  Op naar Varsenare en tenslotte de laatste kilometers.  De finish kwam in zicht en daar stonden Peter en mijn papa mij op te wachten.  Heel lief van hen.  Ik klokte af op 1 uur 22 minuten en 55 seconden en haalde daarmee de 56ste plaats van de 153 deelnemende dames en ben daar ondanks de technische problemen toch heel tevreden mee.

Allereerst wens ik iedereen het allerbeste toe voor 2012 !  Te beginnen met een goeie gezondheid en daarbovenop liefde, vriendschap en geluk...  Dat er 2011 een heel stuk minder gewandeld werd is een feit.  Dat is voor een groot deel te wijten aan het zware examen in juni waar ik een goeie 5 maanden heb voor moeten studeren.  In 2012 komt daar geen beterschap in want vanaf volgende week begin ik te studeren voor het tweede (en gelukkig laatste) examen dat terug plaatsvindt in juni.  En als er minder tijd is om te wandelen dan moeten we onze conditie op pijl houden met andere sporten zoals fitness en lopen.  In september 2011 ben ik lid geworden van een gloednieuwe fitness (zie blogpostje hier) en heb ik twee paar loopschoenen gekocht, een hartslagmeter gekregen voor mijn verjaardag en m'n loopafstand een flink stuk opgebouwd.  Om mezelf daarin te stimuleren heb ik een eigen loopstatistiek bijgehouden die ik in 2012 verder zal aanvullen.  Samengevat heb ik in 2011 welgeteld 1797 km gewandeld en 1015 km gelopen.  Wat het lopen betreft voeg ik hiernaast een samengevat looptabelletje toe.  En morgen trek ik terug de loopschoenen aan op de loopband en zal ik genieten van een goed uurtje fitness...  Wat het brengt, lees je alweer in een nieuw jaartje blogpostjes :-).

Wegens omstandigheden (o.a. examen en Nacht van West-Vlaanderen) heb ik een goeie drie weken niet kunnen lopen. Maar aangezien ik me reeds lang geleden had ingeschreven voor de 10 km Carrefour-Run te Oostende voelde ik me ietwat verplicht om nu ook mee te doen.  Ik had mezelf dus geen tijdslimiet voorop gesteld, maar had deze looptocht gewoon beschouwd als een training.  In 2010 was ik ook van de partij.  Toen vond de loopwedstrijd in april plaats en was het er redelijk frisjes.  Gisteren begon de dag bewolkt, maar een kwartiertje voor de start trokken alle wolken weg en begon de zon fel te schijnen met als gevolg een branderige warmte.  Klokslag om 15u werd het startschot gegeven.  De eerste kilometer ging vlotjes, maar vrijwel meteen daarna voelde ik dat ik me niet mocht forceren.  Dan maar op 't gemak lopen, alsof ik op m'n eentje in het bos zou gaan lopen.  De vermoeidheid van de afgelopen weken zat duidelijk nog in m'n lichaam.  Via het station liepen we richting dijk en even voor het bordje van de 6km stond Peter foto's te maken (zie foto 2 en 3).  De tweede waterbevoorrading kwam pas aan de 9de kilometer, wat ik persoonlijk vrij laat vond en uiteindelijk naderde ik de finish.  De werkelijke afstand was 10,2 km en ik klokte af na een kleine 55 minuten.  Niet meteen de beste tijd, maar gezien de omstandigheden kon het ook slechter. 

Voor de derde keer op rij deed ik mee met de 20 km door Brussel (2009 en 2010) en net als vorige jaren liep ik voor het .be Team.  Deze keer konden de lopers van de Federale Overheid zich verenigen in de Wetstraat 51.  Niet zo slecht, aangezien dit op wandelafstand van de start gelegen is en je zo geen bus hoefde te nemen.  Ik kleedde mij om en stapte op 't gemak naar het Jubelpark waar ik net als vorig jaar een 20-tal minuten mocht schuiven in de rij voor een laatste plaspauze.  Erna trok ik naar de startbox en stond vrijwel helemaal achteraan.  Aangezien Peter niet van de partij was, zijn er geen foto's van de loopwedstrijd.

Uiteindelijk werd even na 15u de start gegeven aan de buiknummers 10.000 - 20.000.  Met een massa van 30.000 lopers leek het meer op een massale jogging dan een loopwedstrijd en van in 't begin was het nog meer schuiven dan vorig jaar.  Zelfs in de tunnels kon je geen aanloop nemen of je zou de voorgangers zo vertrappelen.  Op naar Ter Kamerenbos.  Toen de 8km in zicht was begon ik echt te voelen dat de anderhalve week van intensief studeren en de daarmee gepaarde darmklachten hun tol geëist hadden.  M'n benen wilden verder, maar mijn darmgestel en m'n hoofd waren zo moe dat ik voelde dat dit m'n zwaarste looptocht ooit zou worden.  Op naar de 10km, de helft... nog maar...  Nog zo ver !  Het enige wat ik wou, was die finish bereiken.  M'n lichaam liet het niet toe om nog voor de tijd te lopen.  Aan de Iso*star stand verplichtte ik mezelf om het blikje tot de laatste druppel uit te drinken.  Even moest ik zelfs wat stappen om te bekomen.  Jee, wat was ik moe !  Zelfs die ochtend had ik veel te intensief gestudeerd, terwijl ik eigenlijk wat rust had moeten nemen. 

Ik bereikte de 14, 15, 16 en 17de kilometer.  Nog 3 te gaan met de steile Tervurenlaan.  Het viel mij op dat er veel mensen flauw lagen langs de weg. Wat erg !! Langzaam kwam de triomfboog van Cinquantenaire dichterbij.  En daar was de finish !!! Ik klokte af op 1 uur 54 minuten en 45 seconden.  M'n slechtste tijd ooit, maar aangezien de omstandigheden (hitte, een anderhalve week van darmklachten en diarree en studiestress) kon ik mij er toch ietwat mee verzoenen.

Nadien trok ik terug naar de Wetstraat, waar de douches grappig genoeg langs de straat stonden opgesteld (zie foto) en na enkele broodjes, een stukje taart en een pintje trok ik toch wel voldaan terug naar huis.

Deze middag vond mijn derde deelname aan Dwars door Brugge (14,7km) plaats, een loopwedstrijd doorheen het centrum van Brugge.  Mijn doel was om m'n tijd van vorig jaar te verbeteren (1u14min29sec), maar even na de start liep het al mis.  Door het vooruitschuiven in de massa haakte iemand aan m'n hiel en enkele stappen verder merkte ik dat ik op m'n kous liep.  Ik moest tegen de stroom in op zoek naar m'n schoen.  Kostbare seconden tikten weg en ik wist dat ik die tijdsschade niet meer zou kunnen recupereren.  Ik besloot er gewoon het beste van te maken. Via de vesting ging het naar het Beursplein.  In de Smedestraat stond Peter te supporteren.  Op de tweede foto zie je dat ik al lopende het verhaal van de schoen wilde doen, maar we moesten verder.  Via de Steenstraat (die overigens blijkbaar deels heraangelegd is) naar de Markt waar de eerste bevoorrading stond.  Een grote slok water en via de Hoogstraat richting Potterie en de Molens.  Het stof steeg op en ik bedacht me dat het niet echt gezond kon zijn voor de luchtwegen.  De tweede bevoorrading stond op 10 km, waar we een flesje kregen.  Na enkele slokken en een beetje verfrissing op de rug smeet ik die weg.  In een rechte lijn naar de eindmeet.  Ik voelde dat ik me niet forceerde.  Langs de vaart hoorde ik iemand m'n naam roepen.  Het was Valerie, een hoogzwangere vriendin die anders ook meeloopt.  Wat verder hoorde ik m'n nicht Klaartje ook m'n naam roepen.  Plezant.  En uiteindelijk bereikte ik de finish waar Peter stond.  M'n Polar toonde 1u15min20sec.  M'n tijd was niet niet beter als die van vorig jaar, maar daar zal de afgestampte schoen ook wel voor iets tussen zitten.  Broer Joost die ik anno 2011 voor de eerste keer terugzag was ook toegekomen, maar jammer genoeg vertrok hij vlug weer. 

Na een weekendje van gebukt zitten over dikke cursussen deed het enorm deugd om eens wat in actie te schieten.  Samen met Peter trok ik naar het zonnige Kokke, alwaar ik de 10km (in werkelijkheid 10,2 km) Carrefour Running Tour zou lopen. Om 15u30 werd het startschot gegeven en doordat ik zo ergens in het midden stond, moest ik nog eventjes schuiven vooraleer ik los kon lopen.  Het parcour ging eerst richting Zeedijk met een eerste bevoorrading vlak voor de 4 km.  Een beetje water is best wel nodig, want er was niet alleen de warmte, Knokke Zoute had enkele venijnige hellinkjes in petto, maar gelukkig hadden we hier veel schaduw.  Even na het bordje van de 7 km stond er een tweede bevoorrading klaar, maar wat is het moeilijk om al lopende uit een plastieken beker te drinken.  Ongetwijfeld gingen hierdoor enkele kostbare seconden verloren.  Langzaam kwam het einde in zicht.  Ik bereikte de piste en zag de opgeblazen pillaren.  Maar oeps, dit was nog niet het einde.  Ik passeerde een tweede pillaar en bereikte bij de derde eindelijk de eindmeet.  De resultaten op mijn splinternieuwe Polar-hartslagmeter toonden aan : 51min50sec , gemiddelde hartslag 175sl/min.  De verbrande 615 Kcal heb ik nadien omgezet in twee frisse Duvels op een heerlijk, zonnig terrasje :-).

Ik trok deze ochtend de loopschoenen aan en met een riem vol waterpulletjes trok ik op pad.  Omdat ik eens iets anders wou dan het Ryckeveldebos, besloot ik om deze keer via het Interbos richting Brugse Vestingen te lopen.  Het viel me op dat, met 'Dwars door Brugge' in aantocht (waarvoor ik ook ben ingeschreven), hier veel lopers aan het trainen waren.  Helaas waren er op mijn weg ook verschillende stukken trottoir te overbruggen en verkeerslichten die veel te lang op rood bleken te staan.  Dan maar ter plaatse wat trappelen om in beweging te blijven.  Ik naderde het station en liep naar het Minnewaterpark waar menig toerisme zich groepeerde.  Uiteindelijk bereikte ik terug thuisgemeente Assebroek en volgde het kanaal Gent-Oostende via de Brugeoise (Bombardier).  Aan het rond punt aan Steenbrugge stak ik de straat over en zo bereikte ik het beginpunt van de oude spoorwegbedding richting Sijsele.  Ik eindigde zoals mijn andere looptoer eindigt en bereikte na 1uur en 40 minuten terug aan m'n huis.  Ik beschik niet over een GPS, dus ik schat de afstand op zo'n goeie 18km.  Deze middag kreeg ik van Peter een vroegtijdig verjaardagscadeau in de Decathlon, namelijk een Polar hartslagmeter.  Eens benieuwd hoe het zal zijn om op hartslag te kunnen lopen :-)

Vandaag vond de eerste editie plaats van Kortemark Loopt.  Dus geen wandeltocht vandaag, maar wel een loopwedstrijd doorheen Kortemark en deelgemeenten Handzame, Werken en Zarren.  Na het afhalen van m'n borstnummer en het nuttigen van een broodje trokken we naar de start.  Peter was o.m. fotograaf van dienst en hield m'n pull bij die ik kon aanhouden tot aan het startschot.  Deze werd gegeven om 13u15.  Weg waren ik en ongeveer 600 anderen.  Ik stond bijna helemaal vooraan waardoor er tijdens het lopen massa's lopers mij voorbij liepen.  Maar ik besloot om gedurende de looptocht mijn eigen tempo aan te houden en om mij niet te overdoen.  De wind stond erg strak en in deze polderachtige streek was er niets die deze ietwat kon breken.  Ik telde de kilometers en passeerde de helft.  Vanaf nu werd het aftellen en zo rond de 15km begon ik toch wat stijfjes te worden.  Daar zaten m'n versleten wandelschoenen en de betonnen ondergrond zeker voor iets tussen.  Uiteindelijk kwam ik aan kilometer 17, 18 en tenslotte 19, de allerlaatste dus.  Peter stond mij op te wachten en ik bereikte de eindstreep na 1u en 46 min lopen.  Geen toptijd misschien maar ik ben best tevreden.  Na het douchen sloten we in Torhout af met een lekker bierke en voor mij werd dat een Omer. 

Deze morgen stond een looptraining op het programma, temeer omdat ik in de vroege voormiddag nog een tweetal uurtjes wilde uittrekken om mijn cursussen in te kijken.  Zo rond 8u55 vertrok ik van thuis uit om mijn gewoonlijke toer te lopen met enkele kleine extra lusjes om zo netjes aan een anderhalf uur looptraining te komen.  Fris was het in ieder geval wel en de wind stond vrij strak.  Gelukkig wordt deze in Ryckevelde-bos toch een beetje gebroken.  Ik beschik niet over een GPS of zo, dus heb er enkel het raden naar hoeveel km ze was, maar rekening houdende met tempo en tijd schat ik op zo'n 16 à 17 km.  Hieronder zie je de rode lijnen van de looptoer die zo ongeveer wijzerin liep, beginnende bij de gele stip.  Je kan de kaart vergroten door erop te klikken.

Naast wandelen is lopen (voor de Nederlanders : hardlopen) ook een van mijn favoriete sporten.  Ik schrijf er dan wel weinig over, maar ik tracht toch wekelijks enkele keren m'n loopschoenen aan te trekken, zowel op de loopband als in het bos (Ryckevelde). Daar heb ik een vaste looptoer van 14 à 15 km.  Vorige week heb ik een splinternieuw paar loopschoenen gekocht, omdat mijn vorige paar beginnen te verslijten.  Toen ik dinsdag zoals (bijna) wekelijks een uurtje ging lopen op de loopband wou ik de nieuwe aanwinst inlopen.  Helaas, na 20min begon ik blaarvorming te voelen en na een uur was de schade geschied : Twee kanjers van blaren...  Met een hele week pijn als gevolg... 

Mede doordat ik zwaar zal moeten studeren voor een bevorderingsexamen dat in juni 2011 plaatsvindt, zal er de komende maanden minder gewandeld worden, maar vaker gelopen.  Daarnaast zal er ook meer gefitnesst worden.  Ik ben namelijk lid van twee fitnesszaken.  Enkele jaren geleden verscheen een verslagje (hier) over Aerobic and Fitnessland, waar ik nog steeds (meestal op dinsdag) ga genieten van m'n uurtje loopband.  Sinds augustus 2010 ben ik ook lid geworden van Oxygen O² (zie foto's hieronder).  Deze fitness ligt dan wel op een half uurtje fietsen van thuis, de toestellen zijn er hypermodern.  Het leuke is dat deze ook in het weekend open is.

Deze morgen trok ik dan met m'n oude loopschoenen richting Oxygen, met vrees voor de pijnlijke blaren.  Ik besloot dan ook 'maar' 30 minuten te lopen op de loopband.  Na enkele powertrainingoefeningen heb ik voor de eerste keer deelgenomen aan een groepsles Spinning (onder leiding van trainer Vincent) en deze is dan ook super meegevallen en zeker voor herhaling vatbaar ! Een spinningfiets is me niet onbekend, omdat we er thuis eentje hebben waar ik regelmatig op fiets.  Maar zo'n sessie met muziek, spotlights en oefeningen is echt wel de moeite.  En alsof ik niet genoeg gezweet had, genoot ik na het douchen nog even van een saunaatje.

Net als vorig jaar nam ik gisteren deel aan de 20km door Brussel, een loopwedstrijd die maar liefst 30.000 lopers aantrekt.  Ik liep weer voor m'n werkgever, het .be Team en mocht me zodus terug omkleden in de North Galaxy.  Met een bus trokken Peter (die mijn 'begeleider' was) en ik naar de start in het Jubelpark.  Vervelend was dat er véél te weinig toiletten waren en samen met .be Team-collega Martine moesten we in een lange rij aanschuiven zodat we pas om 14u50 naar onze startbox konden gaan.  Massa's volk betekent aanschuiven en na het startschot ging het heel moeizaam vooruit.  Via het Warandepark trokken we de drie tunnels door.  Ik wist dat Peter aldaar ergens zou supporteren maar ik zag hem niet.  Op naar Watermaal-Bosvoorde en de kaap van 10 km.  Niettegenstaande de pijn die ik de afgelopen weken voel in m'n bil gaat alles goed.  Door de massa kan je op vele plaatsen niet 100% voluit lopen.  Jammer, maar anderzijds verplicht je dat om je snelheid en energie wat te doseren.  Handig als je weet dat de Tervurenlaan op 17km fel omhoog gaat.  Rond de 15 km zag ik dan toch m'n supporterende vintje !  Eventjes liep Marathonman in de buurt.  Uiteindelijk zag ik de boog van het Jubelpark.  Ik wou onder de 1h50min eindigen, maar door het vele volk was zelfs een laatste sprint onmogelijk.  Ik had nochtans de energie.  Het ging me goed, maar ik puntte af op 1h50m35s.  Nog even Peter terugvinden en de bus die ons terug naar de North Galaxy bracht.  We sloten af met broodjes, taartjes en frisdrankjes die we aldaar gratis aangeboden kregen.  Op naar 29 mei 2011 !

Vandaag vond Kortrijk Loopt en de Ladies Run plaats.  Je kon kiezen tussen de afstanden van 5km en 11km.  Ik koos voor de 11km.  Rond 9u15 kwamen Peter en ik toe in het station van Kortrijk en ik was ervan overtuigd dat de start niet ver van het station lag.  Niet dus...  Na een tijdje zoeken en de weg vragen haalden we net de bus richting sportcentrum.  Ik had gisteren op de site al opgemerkt dat ik met m'n voorinschrijving bij de mannen was ingeschreven, dus moest ik maar liefst een half uur in de rij staan van de Trouble Desk.  Pas rond 11u20 was het aan mij en de start voor de vrouwen vond slechts 10 minuten later plaats.  Buiknummer veranderen, schoenchip vervangen en zo mocht ik uiteindelijk ver achteraan aanschuiven.  Na het startschot zat ik goed vast in een groepje tragere lopers en het duurde een tijd vooraleer ik goed kon doorlopen...  De hitte sloeg toe en m'n reeds verbrande armen bakten in de zon.  Elke waterbevoorrading was een hemel op aarde !  Via de Grote Markt naar de Broeltorens en via de bruggen over de Leie liep ik verder.  Ik zag dat vele medeloopsters net als ik last hadden van de hitte.  Ik schoof verder en passeerde de 7, 8, 9 en tenslotte 10 km.  Opeens dook Peter op tijdens een klim en lagen er nog een 200-tal meter voor me.  Na 1h02min bereikte ik de finish.  Niet super tevreden met m'n tijd, maar ja, met deze warmte, m'n verbrande huid en met de 50 km van Merkem nog in m'n benen ging het gewoon echt niet sneller.  Uiteindelijk blijk ik toch 139ste te zijn van de ruim 600 11km-Ladies.  Op naar de 20km van Brussel, maar eerst een weekje verplichte sportrust !

Net als vorig jaar deed ik ook vandaag mee aan de loopwedstrijd "Dwars door Brugge".  Ik had me voorgenomen om mijn energie te doseren en vooral voorzichtig te zijn.  Aangezien ik een belangrijke week tegemoed ga primeerde dit op snelheid.  Om 15u werd het startschot gegeven en trok ik samen met ongeveer 7000 andere deelnemers doorheen Sint-Michiels en de Brugse binnenstad.  Omdat ik niet van voor stond, was ik genoodzaakt om niet al te snel te starten en eigenlijk voel ik mij daar nog het best bij.  Via de Boeveriestraat over 't Zand en zo de Steenstraat in richitng Markt.  Daar stond de eerste bevoorrading met veel te grote flesjes die je na twee slokken toch moest weggooien.  Zo richting Burg, Verversdijk en verder naar de Vestingen.  Aan de Coupure verscheen het bordje "9km" en een km verder stond de tweede bevoorrading opgesteld.  Uiteindelijk verlieten we het centrum en liepen we via de Vaartdijkstraat terug richting Sint-Michiels en na 14,5 km verscheen eindelijk de finish.  Zo'n afstand rennen blijft toch knap doorzetten.  M'n stopwatch toonde 1 uur en 14 min en dus 5 minuutjes vlugger als vorig jaar.  Het dosseren van m'n energie heeft dus voordeel gedaan.  En dat heb ik gevierd met een pintje !  Dank aan m'n ventje Peter voor de foto's !

Vorig weekend ruilde ik de wandelschoenen eens in voor loopschoenen en zo trok ik met de trein naar Oostende om er de Carrefour Running Tour te lopen.  Broer Joost was ook van de partij.  Terwijl Peter genoot van een Duveltje moest ik het doen met een flesje Aquarius...  Om 15u10 (tien minuten te laat) werd het startschot gegeven en begonnen we aan de run van 10,2 km.  Deze liep naar het station en zo richting Visserskaai.  Verder liepen we de over de Nieuwpoortsesteenweg richting Mariakerke en zo terug langs de Zeedijk, waar  je tegen de felle wind in moest lopen.  Opeens zag ik het bordje '8 km' en even later een blauwe opblaaspoort.  Ik dacht even dat ik er was en maakte een korte sprint, maar de finish bleek nog een stukje verder.  Na 52min41sec bereikte ik de eindstreep.  Na een warme douche genoten Joost (die 10 min eerder binnen was), 'fotograaf' Peter en ik van enkele frisse Duvels. 

Ik had gisteren een dagje recup genomen, want Hartrun 2 wou ik absoluut niet missen.  Na de eerste editie twee jaar geleden waarvan je hier een verslag kunt lezen, stonden de Die Hards 5RCI van het leger terug aan de startstreep, samen met nog vele andere teams en individuelen.  Om 14u werd het startschot gegeven en liepen we het eerste toertje van 1,2 km aan het Paalbos in Sint-Kruis.  Helaas waren de weergoden ons niet gunstig gestemd want de ene stortbui volgde de andere op.  Er was zelfs eentje met bakken hagel en donder en bliksem tegelijkertijd.  Dan maar even schuilen in de legercamionette of in de grote tent.  Lopen met een paraplu was ook een optie die ik zo af en toe verkoos.  Zelfs de mannen aan het waterstandje van TMVW vonden het best wel grappig.  Om 19u vervoegde Peter ons en liep 8 toertjes aan één stuk (29 in totaal).  De blaar van Dwars door Brugge was, mede doordat ik woensdag ook al was gaan lopen, totaal niet genezen en speelde me de hele Hartrun parten.  Er kwam zelfs (al was het al lachende) een grote EHBO-koffer (foto1) aan te pas (zonder schaar...) en een vriendelijke verpleger ontsmette het letsel met heel veel zorg.  Na 35 toertjes (=42 km) lopen en stappen en enkele Vedette-pilsjes (foto 2) ging ik om 2u40 verkleumd met m'n fiets naar huis.

Om 8u 's morgens waren we terug van de partij.  Al werden het toertjes wandelen, want lopen zat er met m'n blaar toch niet meer in, alhoewel...  Want het allerlaatste toertje wou ik toch nog binnen de tijd gedaan krijgen, dus liep ik deze toch.  De countdown liep langzaam naar 0...  De 20 uren zaten erop.  Hardloopster Veerle Dejaeghere kwam nog twee toertjes lopen.  Samen met Peter, Yvan en tal van andere Die Hards genoot ik van een Vedette.  Ik mocht samen met Veerle Dejaeghere op de foto's (zie foto hieronder : MET een vedette en NAAST een vedette), maar daar bleef het niet bij.  Bij de prijsuitreiking riepen ze me naar voor als winnaar van de dames met 47 rondjes (= 56,4 km).  Ze overhandigde me een beker en er werden tal van kiekjes genomen.  Maar toen bleek dat er een vergissing was, want ik bleek tweede.  Een andere vriendelijke dame had maar liefst 50 rondjes op haar naam staan en ik ruilde de beker in voor een penning.  Ons team bleek bovendien het team met het meeste aantal kilometers en we kregen een reuzebeker !  Dit allemaal ten voordele van Hartekinderen VZW.  Ja, ik moet zeggen : Ik heb ervan genoten en Veerle Dejaeghere is echt wel een hele sympathieke !  Leuk om haar eens te ontmoeten en met haar te babbelen !  En goed nieuws ! Er komt volgende editie van Hartrun.  Wij doen zeker weer mee !