13-08-13

Dodentocht : 100 km

Doto13-21.jpg

Wat vliegt een jaar ontzettend snel.  Augustus 2013 en daar is de Dodentocht dan weer.  Het is de 10de keer dat ik eraan deelneem en behalve in 2004 waar ik na 70 km opgegeven heb wegens zeer zware regenval heb ik ze al telkens netjes uitgestapt. Vorig jaar (verslag : HIER) moest ik alleen naar Bornem omdat mijn broers gezondheidstoestand heel slecht was en dat is dit jaar zeker goedgemaakt, want om 17u20 zaten Joost en ik al samen spaghetti te eten in Café De Marnix op de Markt van Bornem.  Dit in het gezelschap van Rita en Guy met wie we in juli de Molsbroektocht hebben gestapt (verslag : HIER).  Na de spaghetti dienden we onze bagage in en zaten we een goeie twee uur te wachten op het startschot van de 44ste Dodentocht. 

En om 21u was het zover.  Joost en ik bleven samen en Rita besloot wijselijk om haar tempo te stappen.  We bleven een hele tijd bij Guy.  Tot in de controlepost aan de Duvel waar Joost en ik een Duvelfeestje hielden.  Joost besloot het ook rustiger aan te doen en ik begon verder te stappen, twee Duvels gedronken en twee voor onderweg.  Net als vorig jaar kwam ik Dirk tegen en zo bleven we een heel eind samen.  Tot plots Joost opeens terug opdook.  Hij had een stukje gelopen om ons bij te gaan.  Duvels hebben blijkbaar een speed-effect gehad :-).  Vanaf dat ogenblik besloten we om samen te blijven en zo bereikten we om 05u de Palm op 50 km.  Even rusten en van kleren wisselen en terug vertrekken...

wandelen,dodentocht

Richting Peizegem en Buggenhout.  Onderweg kreeg ik wat last van de man met de hamer maar eens de zon hoog aan de hemel komt te staan gaat zoiets gelukkig weer snel over. En als Joost dan even achter bleef, dan maakte ik gebruik van een langere zitpauze, zodoende we altijd samen terug vertrokken.  In Opdorp op 66,8km kregen we een Nestea en in Lipelo op 73,6km namen we een rustpauze in het zonnetje.  Het plakkaat van de 75km (zie hoger) lachtte ons toe en zo kwamen we in Puurs.  Onderweg kregen we van sypathieke supporters een flesje jupiler.  In Puurs bestelde Joost een Duvel, ik hield het bij een Vedett en ik wisselde van sokken.  Heerlijk om met droge sokken het laatste stuk te stappen.  Onderweg naar Oppuurs en Sint-Amands had ik een beetje last in mijn enkelpees, maar behalve dat was ik zelfs nauwelijks stijf !

We kwamen in de sporthal van Sint-Amands.  Meestal heb ik hier een zwak momentje maar deze keer bestelde ik voor de eerste keer hier een Duvel.  We hielden een laatste zitpauze voor het einde.  Er was nog een kleine 10km te gaan.  Ik verwittigde Peter dat onze aankomst voorzien was om 16u45.  Op de scanning zagen we dat Rita een tiental kilometer achter kwam.  Guy was daarintegen van de scanning verdwenen en ik maakte me toch een beetje zorgen om hem.  Zou hij zijn startkaart verloren zijn ? Zou hij gestopt zijn ? Maar dat zou me verwonderd hebben want hij was zo snel en soepel aan het stappen... Hoe dan ook, Joost en ik begonnen aan het stukje dijk langs de Schelde en zo naar de laatste scanning in Branst. Nadien zou ik vernemen dat Guy op 66 km heeft moeten stoppen wegens een pijnlijke rug (zware rugzak).

Een laatste plasstop en zo konden we beginnen aan de ultieme aftelling met de bekende bordjes : 5, 4, 3, 2 en 1.  De laatste 500 meter... En ook al heb je al zovele keren een 100 km gestapt, toch blijven die laatste meters voor een lichte krop in de keel zorgen.  Peter en zijn vader zwaaiden naar me en zo gingen Joost en ik samen over de eindmeet.  We did it ! Een jaar om nooit meer te vergeten na vorig jaar.  Dit pakken ze ons nooit meer af, onze eerste Dodentocht waarbij we samen bleven.  Medaille 9 is een feit en volgend jaar zal ik hopelijk mijn jubileum van 10 uitgestapte Dodentochten kunnen vieren... Je leest het zeker !! De vele medewerkers van de Dodentocht hebben weer voor een hele leuke editie gezorgd.  Dank aan allen !!

wandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentocht

13:23 Gepost door Maya in Wandelen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: wandelen, dodentocht |  Facebook |

14-08-11

Dodentocht : 100 km

dodentocht,wandelenAls de Dodentocht eraan komt, denk ik altijd : Amaai, wat vliegt de tijd.  Met medaille 7 in gedachten stond ik met meer dan 10.000 wandelaars terug aan de start.  Samen met Joost hadden eerst afgesproken met Marleen (foto) in het Land van Bornem.  Spaghetti en drie Duvels later trokken we naar de start.  Echter, het indienen van de bagage verliep zeer moeizaam door softwareproblemen. Na een vertraagde start was het dan ook de de eerste keer dat ik kilometers lang moest schuiven in de massa en zo veel tijd verloor.  Vlak voor de Nutricia (17,32km) kwam ik Joost terug tegen en we kochten elk een blikje bier.  Op naar Ruisbroek, Puurs en den Duvel.  De rustpost aldaar lag niet langer in de brouwerij, maar gratis Duvels waren er gelukkig wel.  Ik dronk er drie en kwam er Alex tegen die zelfs z'n lege flesje water met Duvel opvulde.  Na de controle stapten we via de brouwerij terug naar Breendonk dorp, alwaar ik aan een kraampje nog een Duvel bestelde.  Op naar Palm, halverwege. Ik wisselde van kleren en schoenen en at m'n boterhammen op. 

Onderweg naar Merchtem kreeg ik de klop van de hamer.  Ik ging in de controlepost geeuwend op een stoel zitten tot ik telefoon kreeg van Peter.  Hij meldde me dat mijn scanning niet werkt.  Volgens de tracking was ik zelfs nog niet gestart !! Ontgoocheling alom ging ik dit vlug melden bij de medewerkers.  Ze zeidden me dat er veel problemen waren met de scanning en dat ik in Buggenhout een kaart moest vragen.  Eenmaal daar aangekomen waren de kaarten al op en stelden ze me gerust.  Toch niet plezant als je iedereen je startnummer gemaild hebt om me te kunnen volgen...  Dan maar vlug even online op facebook gemeld waar ik zat.  Richting Puurs had ik m'n Ipod op en kreeg ik opnieuw een klopje.  Ipod af dus en in Puurs even uitrusten.  Het begon hevig te regenen.  Ik nam van elke scanning een foto als bewijs dat ik er wel effectief was. Richting Oppuurs kwam ik Sylvia (en haar vader) tegen die ik had leren kennen tijdens de 100km Euraudax Zelzate.  In Oppuurs liet ik hen los omdat ik wilde doorstappen. 

Naar traditie hield ik in Sint-Amands mijn laatste rust.  Nog een bekertje water en een koekje en hop, richting dijk.  Vanop een terrasje zwaaide André De Leener (Euraudax) naar me.  Ik wilde zo vlug mogelijk de finish bereiken, temeer vanwege de scanproblemen.  Vreemd genoeg was ik niet erg stijf en had ik eigenlijk niet zoveel last van mijn voeten.  Alleen de hevige wolkbreuken die we moesten trotseren maakten alles nat.  In Branst deed ik voor een laatste keer melding van de scanproblemen.  Iemand van de organisatie nam m'n chip van de schoen en ontplooide deze met als resultaat dat hij werkte !!! Ik werd voor de eerste keer gescand :-). Een andere medewerkster zei dat deze chips niet meer voor herhaling vatbaar zijn.  Teveel wandelaars met problemen... Ik griste een Fristi mee en begon aan de aftelling van de laatste 5km.  En de laatste 500 meter, daar doen we het voor !  Zelfs als ervaren wandelaar blijft het een kick geven.  Peter en z'n vader zwaaiden naar me en de afgifte van m'n medaille en diploma gaven gelukkig geen problemen.  Ook daar wisten ze van de slechte chipstroken.  Oef !  En wat doen we na aankomst ??? Duvelen ! Ik maakte 2 exemplaren soldaat. Medaille 7 is een feit, op naar nr 8 ! Bedankt aan de organisatie, de supporters en proficiat aan allen.

dodentocht,wandelendodentocht,wandelendodentocht,wandelendodentocht,wandelendodentocht,wandelendodentocht,wandelendodentocht,wandelendodentocht,wandelendodentocht,wandelen

10:58 Gepost door Maya in Wandelen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: dodentocht, wandelen |  Facebook |

15-08-10

41ste Dodentocht : 100 km

wandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentocht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog nooit was de weg richting Bornem zo'n soep als deze keer.  Ik had met broer Joost afgesproken om samen richting Bornem te treinen, maar het station van Sint-Niklaas had er niets beter op gevonden dan te sluiten wegens een vakbondsactie met als resultaat dat honderden wandelaars vast zaten.  Joost en ik namen dan maar de bus naar z'n appartement waar we onze reis dan met de auto aanvatten.  Resultaat : File in Temse.  Met een anderhalf uur vertraging kwamen we dan toch uiteindelijk in Bornem aan.  Inschrijving ophalen, spaghetti eten (zie foto 1) en dan richting startzone waar we nog een anderhalf uur moesten wachten op het startschot.  Om 21u was het zover en schoof de massa moeizaam vooruit.  Maar het werd steeds vlotter en soms liep ik anderen stukjes voorbij.  Na 16km kwam ik terug in Bornem waarna de befaamde 'Nutricia'-controle volgde met een rijsttaartje en Extran-drankje.  's Nachts genoot ik zo af en toe van Nösferätu op m'n MP3 om de donkere, saaie stukken te overbruggen en zo te vechten tegen de opkomende slaap.  Juij, de Duvel Moortgat kwam in zicht en na 39,81 km genoot ik van drie frisse Duvels.  Een kleine 10km verder kwam ik in Steenhuffel waar ik m'n bagage raadpleegde : spieren inwrijven met Aloë Heat Lotion, een short aandoen, verse sokjes...  Op naar de tweede helft.  Het stuk tussen Merchtem (56,49km) en Buggenhout (65,67km) leek wel oneindig en ik was dan ook blij dat ik eventjes kon zitten.  Vanaf nu stonden er kleine stukken van allen een vijftal km op het traject. 

wandelen,dodentocht

Naar traditie stopte ik niet in Opdorp (enkel even om een gratis fruitstapje te degusteren) en nam ik de volgende pauze in Lippelo.  Tijd voor verse sokjes.  Ik raadde een medewandelaar aan om z'n blaar te laten verzorgen in een Rode Kruispost.  Totaal stijf stond ik op en stapte ik verder.  Eerst traagjes en erna kwamen de spiertjes weer wat losser.  Op naar Puurs (80,22km) waar ik te kampen kreeg met een slaperig moment.  Ik kon zo wel slapen, maar volgde de goeie raad op van een medewandelaar : Niet te lang blijven zitten.  Na een beker cola wandelde ik verder naar Oppuurs (84,63km).  Ook hier bleef ik niet lang.  In St-Amands (89,66km) nam ik m'n laatste pauze.  Even de schoentjes uit, de voetjes verluchten en ready voor de laatste 10km.  Het bekende pad aan de Schelde met de gratis Aquarius.  En zoals gewoonlijk nam ik geen pauze in Branst (94,56km), want eenmaal je de finish geroken hebt, ben je niet meer te stoppen.  De aftelbordjes van 5, 4, 3, 2 en 1 km en de heerlijke laatste 500 meter waar Peter en z'n vader mij terug stonden op te wachten.  Ik scande af om 14u47 en behaalde hiermee mijn 6de Dodentocht-medaille.  En wat ook traditie is zijn de frisse Duvels die erop volgden in het Land Van Bornem.  Mijn tracking : hier.  Het archief : 2007, 2008, 2009.  Tenslotte wans ik de volledige Doto-organisatie te bedanken en mijn medeleven te betuigen aan de familie van de wandelaar die een hartstilstand deed voor de finish en nadien overleden is. 

wandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentocht

10:31 Gepost door Maya in Wandelen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: wandelen, dodentocht |  Facebook |