Maya's Leven

We zijn nog niet lang thuis van 11 dagen Caïro (Egypte).  Caïro is een enorme stad met ongeveer 24miljoen inwoners en daar komen er elke dag nog bij.  Van de luchthaven naar het hotel werd al een hele expeditie want het verkeer in en rond Caïro is niet te schatten.  Auto's krioelen, toeteren en kennen totaal geen rijstroken.  Ons hotel (met ons kamernummer 911) lag op een tweetal kilometer van de piramiden van Gizeh en na een nachtje slapen werd dat onze eerste uitstap.  Niettegenstaande wat je zou verwachten kan je rond de piramiden niet rondkuieren, want je wordt constant aangesproken door de plaatselijke bevolking.  Ritje op de kameel of paard, een souvenir, postkaart...  Je kan de arme bevolking wel begrijpen maar het is ontzettend vervelend om constant te moeten antwoorden "No, thank you !".  Uiteindelijk voelden we ons die middag terug veilig in het hotel en genoot ik van een eerste zwempartijtje en fitnessbeurt. 

Op de tweede dag stond er een excursie op het programma richting Nationaal Museum van Egypte, de Citadel en de bazaar Khan-El-Khalili.  Samen met drie sympathieke Belgen uit Hamme bezochten we eerst het museum dat vooral bekend staat voor het gouden dodenmasker van Toetanchamon en de mummies, waaronder deze van Ramses II.  Foto's nemen mocht er helaas niet.  Erna bezochten we de moskee van Mohammad Ali dat dateert uit de 12de eeuw en tenslotte trokken we naar de bazaar, een wirwar van straatjes waar je zowat vanalles kunt kopen.  We mochten er een 45-tal minuten vrij rondlopen, maar omdat we dreigden te verdwalen keerden we op onze stappen terug. 

De dag nadien stonden Memphis en de Saqqara op het programma.  Memphis was vroeger de voornaamste stad van Egypte.  Tot onze verbazing schiet er niet zoveel van over en leek het meer op een stukje stort...  Je kan er het enorme beeld van Ramses II bezoeken en enkele andere prachtig bewaard gebleven beeldwerken.  Als tweede item was er Saqqara met de bekende trappenpiramide van Djoser.  Saqqara oftewel Sakkara is een necropolis (dodenstad) ten zuiden van Caïro. Door de revolutie van dit jaar zijn helaas alle archeologiche onderzoeken stilgelegd.  Heel spijtig...  Ook vonden er enkele plunderingen plaats.  We maakten ook kennis met de Egyptische keuken in een plaatselijke eettent.  Terwijl we aten geraakte de gids in discussie met de uitbaters over de politieke toestand in Egypte.

Vanaf de volgende dag waren we op onszelf aangewezen.  Ons hotel ligt op een 15tal kilometer van het stadscentrum.  Dat lijkt niet veel maar als je het verkeer ziet is dit een enorme afstand (files, chaos, getoeter).  We waren genoodzaakt om een taxi te nemen waarbij je de prijs moet onderhandelen.  Ik wilde graag de Caïro Tower beklimmen.  De taxichauffeur wilde ons begeleiden (om zo meer te verdienen).  Op de Caïro Tower had je door de enorme smog slechts een beperkt uitzicht over de stad.  Erna trokken we naar het Tahrirplein (foto) waar al een hele week manifestaties plaatsvonden.  Niettegenstaande wat vele media beweren is Caïro best veilig.  Ook op het Tahrirplein waren we veilig.  Wanneer de manifestaties echt beginnen (rond 16u) worden er trouwens geen toeristen meer toegelaten.  Je kan de manifestanten best begrijpen, want de kloof tussen arm en rijk is immens.  Maar daarentegen komen de rellen het toerisme niet ten goede want leidt tot een slechtere economische toestand.  Waar voorheen 300 cruises passeerden, zijn er nu nog maximum 15 en die zitten zelfs niet eens vol. 

In Caïro kan je slechts op een aantal plaatsen bier kopen en wij, bierliefhebbers, sloegen dan ook een hele voorraad in zodat we elke dag een paar blikjes bier konden drinken :-).  Na twee dagjes van zwembad, fitness en uitrusten in het hotel trokken we nog een keer naar de stad, waar we er de Koptische wijk bezochten.  Kopten zijn christenen en vormen een kleine minderheid in de stad.  We kwamen er Patrick Van Gompel van de VTM Nieuwsdienst tegen en maakten een praatje over de situatie in Egypte.  Hij wist ons te melden dat de begroting in België eindelijk goedgekeurd is en dat we wellicht weldra eindelijk een nieuwe regering zouden hebben.  Erna gingen we met de metro naar een ander stukje stadscentrum waar we een beetje verloren liepen in de (vuile) kleine steegjes. 

Behalve nog een bezoekje aan de piramiden brachten we de rest van de vakantie door in het hotel.  Gelukkig was het hotel dan ook super (lekker eten, rustig, proper...) !  Toch waren we niet helemaal spijtig dat de dag van ons vertrek naderde, want op den duur begon het hotel meer op een luxe-gevangenis te gelijken.  Ons dagelijks uitstapje om een broodje naar een plaatselijke mooie "pompstationshop" was al een hele opgave omdat velen ons wilden meelokken om souvenirs te verkopen of taxi's te nemen.  Alsof we wandelende geldbiljetten zijn...  Egypte is best fijn en vriendelijk, maar niet om 11 dagen op dezelfde plek te blijven...