Maya's Leven

Dwars door Brugge : 15 km

2012-05-15T19:12:31+02:00

Mijn vierde "Dwars door Brugge" is een feit. Twee dagen ervoor had ik nog nog een laatste voorbereiding van 18 km, kwestie van tijdens al die regendagen nog eens een "buitenloopje" te organiseren... Bennies Fit4Life had voor de lopers een leuke dag in petto. Om te beginnen : Een lekker gezond buffet om een goeie fond te leggen voor de loopwedstrijd ! Leuk !!! Zo rond 13u30 zaten Peter en ik nog even aan de start te wachten. Van een hevig zonnetje ging het over naar een ijskoude wolk en ik was content dat om 15u het startschot werd gegeven. Weg was ik. Voor de eerste keer had ik m'n oortjes in. Op de loopband ben ik dat gewend maar die befaamde vrijdag had ik eens een globale test gedaan in de buitenlucht en dat viel dik mee. En ja, ik heb mede dankzij de leuke techno-muziek genoten van de 15 km Dwars door Brugge. Als het even lastig werd, concentreerde ik mij op de beats van DJ The Joker :-). 1 uur en 13 minuten later bereikte ik de finish. Best tevreden met mijn 1578ste plaats van de 4100 (mannen en vrouwen). En wat is fijner dan af te sluiten met een heerlijke douche in de fitness en twee glazen cava. Ik heb er echt van genoten !! Dank u Bennies !!!

Tweedaagse van Blankenberge : 42 km

2012-05-07T18:40:44+02:00

Gisteren nam ik nog eens de tijd om te gaan stappen in Blankenberge. Ik pikte er de tweede dag uit van de albekende "Tweedaagse". Ik sprak af met Joost en samen treinden we naar Blankenberge. Nog steeds geen zomer helaas... We mogen al tevreden zijn met een streepje blauwe lucht. Helaas met zeer veel wind. Een goeie training wel als je een tijdje "out" bent geweest voor de lange afstanden die nog moeten komen. Maar verder zijn er altijd vele lange saaie rechte stukken die gelukkig uiteindelijk wel beloond worden. Vooral de tent op enkele kilometers van het einde is een blijver. En je komt onderweg menig bekende wandelaar tegen. Gelukkig is het met Joost ook altijd aangenaam stappen. Het weer zat niet altijd mee, maar we hielden er de ambiance best wel in.

Duvel on Tour : 55 km

2012-05-03T18:33:51+02:00

1 mei, dag van de arbeid en dus hoeft er ook niet gestudeerd te worden. Heel impulsief hadden we ons ingeschreven voor de fietstocht "Duvel on Tour". Tja, de naam alleen al en je zou er dorst van krijgen... We legden onze mountainbikes in de koffer en trokken met de auto naar Puurs alwaar we na ons inschreven en vertrokken. De eerste controlepost was het Fort van Liezele. Best grappig, want hier kom ik in augustus als ik de Duveltocht kom stappen. Eens een ander scenario maar geen gebrek aan Duvel. Wat zou een zo'n tocht trouwens zijn zonder het gouden vocht ? En alsof het niet genoeg was lag de tweede controlepost in de brouwerij zelf. Voor een keer was het winkeltje open en trakteerde ik mezelf op een aantal Duvel-gadgets. Twee Duveltjes later trokken we verder. We besloten om enkele controleposten over te slaan op Duvelgebied. We kwamen aan Willebroek met de welbekende brug. We hadden echt wel een perfecte dag, want in een periode van regen en wind was er eindelijk eens tijd voor zon !! In de laatste controlepost hielden we nog eens halt. Daar stond het welbekende Duveldroomschip opgesteld (bekend van de Gentse Feesten). Ook hier degusteerden we een Duveltje. Alhoewel in de brochure stond dat de tocht 50 km lang was toonden onze kilometertellers zeker 5 km meer. Maar da's niet erg, want het is vollop genieten in dit zonnetje. Aan de finish in Puurs genoten we van een bordje barbecue. Een prachtige dag was het en volgend jaar zullen we wellicht wel weer van de partij zijn !

April : Célientje

2012-04-28T17:23:04+02:00

Dit is Célientje, een britse korthaar. Haar naam klinkt voluit : Céline van de Woatertorre. Zij woont sinds begin maart bij mijn moeder. Célientje is eigenlijk een VIC, een Very Important Cat ! Ze heeft een stamboom en net daarom moest haar naam met een "C" beginnen. Haar papa is Duits en is helemaal overgekomen om de moederpoes te dekken. Ze mag dan ook zelf geen baby-katjes krijgen omdat er een fokverbod is. Voor haar acht maanden moet ze immers gesterilliseerd zijn. "Mijn bazinnetje leert me aan een leibandje lopen en dat is wennen, miaaaauw". Célientje speelt graag en durft wel eens in de gordijnen bengelen, beeldjes kapot gooien, langs je been omhoog klauteren,... En nadien gaat ze heel onschuldig spinnen. En wat is Célientje hemels zacht ! Echt een pelsje van satijn ! "En als voeding krijg ik gouden korreltjes, want ik ben dan ook, miaaaauw, een prinsesje !". Wat vinden jullie van dit zachte wezentje ?

Heb je ook zo'n schattig huisdier, stuur dan zeker een tweetal foto's met beschrijving door naar mayawandelt@gmail.com - Alle beestjes zijn welkom, want ze verdienen het om in de kijker te staan !!!

Mattentaartentocht : 32 km

2012-04-24T20:23:29+02:00

Neem nog eens een dagje congé in je congé :-) en doe even de boeken toe. Deze stond al lang op de kalender. Ik had met Joost op de trein afgesproken en we twijfelden tussen de 32 en 42 km. Maar treinpech met maar liefst een goed uur stilstand omdat de volgende trein onze gesneuvelde trein zou duwen besliste voor ons en het werd dus 32 km.

Aan de start kregen we een halve matttentaart en enkele kilometertjes verderop een bekertje verse karnemelk. De Mattentaartentocht is altijd natuur verzekerd en dat was deze keer niet anders. We trokken doorheen het Raspaillebos en boven de Bosberg namen we onze eerste rust met een fris Duveltje. Het laatste streepje verdween en maakte plaats voor een plaatselijke bui. We naderden terug Moerbeke en trokken zo verder naar het centrum van Geraardsbergen. Ik deed krachten op met een mattentaart en een blonde Tongerlo want we moesten immers nog over de befaamde Muur. Maar dit niet zonder een glimp van Manneke Pis. Op naar boven en zo langzaam verder naar de finish. We kwamen aan om 17u10 alwaar Peter en zijn vader ons opwachtten. Nog een blonde Tongerlo. Slurp. 't Was heel plezant en ik heb er vollop van genoten. De batterijen voor de komende studeerdagen zijn opgeladen :-)

Midweektocht Zottegem : 21 km

2012-04-18T21:37:25+02:00

Maya wandelt ! Eindelijk ! Het is sinds 7 januari dit jaar dat ik mijn wandelschoenen nog eens aangedaan had. Hoog tijd dus om die eens vanonder het stof te halen ! Het vele studeren zit daar voor een groot stuk tussen, maar aangezien ik nu tot aan het examen congé heb genomen kan er wel eens een wandelinkje van af. Hoog tijd om terug te trainen voor de Nacht van West-Vlaanderen die vlak na mijn examen valt.

En wat is er leuker dan eindelijk nog eens met mijn broer Joost op pad te gaan. Samen treinden we vanuit Brugge naar Zottegem en exact om 11u konden we onze wandeling aanvatten. Het weer had regen, hagel en zelfs onweer voorspeld maar op enkele kilometers na hadden we geluk. Vrij winderig en koud, dat wel... Eerst trokken we naar Sint-Lievens-Esse en zo naar de Smissenhoek in Erwetegem waar we tot tweemaal toe een controlepost hadden. Tijd voor een lekkere Sloeber en veel plezier onderweg. Wat heb ik ervan genoten ! Gelukkig was ik nadien helemaal niet stijf, alleen een loopknieblessure kwam even de kop opsteken bij elke klim. Hopelijk gaat die snel terug over, want zondag gaan we wellicht naar Geraardsbergen voor de 29ste Mattentaartentochten.

Maart : Iko

2012-03-30T18:40:59+02:00

Dit is Iko, een zilvergrijze dwergschnauzer. Een typische karaktertrek van zo'n hondje is dat hij heel waakzaam is. Iko is geboren in augustus 2009 te Zonnebeke en weegt nu 7 kg. Dat is het maximumgewicht van een dwergschnauzer. Zijn bazinnetje (de zus van collega Marleen) meldt ons dat hij zeer lief is met kinderen en andere dieren. "En ik slaap het liefst in mijn kennel met het deurtje open !". Maar om 22u moet Iko gaan slapen zodat hij 's morgens terug een fris hondje is. Hij eet meestal korreltjes, "Njamie, woef, wat vinden jullie van mij, woef ?"

Heb je ook thuis zo'n lieve viervoeter rondlopen of heb je een ander soort diertje, aarzel zeker niet en stuur zo vlug mogelijk een tweetal foto's met beschrijving door naar mayawandelt@gmail.com. Alle diertjes zijn meer dan welkom !!!

Ten Miles Oostende-Brugge : 16 km

2012-03-05T20:19:06+01:00

Het is alweer een poosje geleden dat ik nog iets sportiefs gepost heb op mijn blog. Ja, dat komt ondermeer door het studeren. Voor wandelen is er helaas bijna geen tijd, dus ga ik weer intensiever lopen. Veelal op de loopband, maar in het weekend ook langs de Brugse Vesten, Ryckeveldebos, spoorwegbedding... Gisteren had ik dan toch nog eens een wedstrijdje op mijn agenda, namelijk de 10 Miles Oostende-Brugge. Even voor 10 uur vertrok ik vanuit de aankomstplaats te Brugge naar de startplaats te Zandvoorde. Wat ik niet wist, was dat je een bagagezakje kon meegeven. Hed ik dat geweten, dan had ik steevast een pullover meegedaan. Want vooraleer het startschot gegeven werd, werd het een uurtje bibberen van de kou. Om 11u was het zover. Ik kreeg al meteen technische pech, want mijn borstband van mijn hartslagmeter zakte de hele tijd af ! Ik moest die al lopende af en toe omhoog trekken. Vervelend. En alsof het nog niet genoeg was, liet mijn foodpod het afweten, waardoor ik het raden had naar mijn tempo. Ik moest noodgedwongen tweemaal even stoppen om die eens op en af te zetten, maar helaas... Nadien bleek het batterijtje plat te zijn. Waarom net tijdens een wedstrijd en niet tijdens een training, grrrr. De looptocht liep volledig langs het kanaal Oostende-Brugge. Lichte wind tegen en regenvlagen. Helaas heeft mijn bril geen ruitenwissers... De bevoorrading was in Stalhille op 8 km. Op naar Varsenare en tenslotte de laatste kilometers. De finish kwam in zicht en daar stonden Peter en mijn papa mij op te wachten. Heel lief van hen. Ik klokte af op 1 uur 22 minuten en 55 seconden en haalde daarmee de 56ste plaats van de 153 deelnemende dames en ben daar ondanks de technische problemen toch heel tevreden mee.

Februari : Pierre

2012-02-27T13:45:42+01:00

Dit is Pierre, de haan van Katrien, een collega van Peter van toen hij nog in Brussel werkte. De vriend van Katrien noemt ook Peter en de haan is ernaar genoemd. Blijkbaar had haar vriend een poosje terug geuit dat er nog geen enkel dier naar hem genoemd was.

De vader van Katrien heeft Pierre gekregen van een boer die teveel hanen had en op een avond hebben ze hem uit de boom geplukt waar hij aan het slapen was. Hij maakte al vlug ruzie in het kippekot met de toen aanwezige kippen. Er volgde een zware strijd.

Maar nu is Pierre al goed ingeburgerd en heeft hij twee kippetjes waar hij de baas over mag zijn. Maar toen kreeg hij opeens concurrentie want Katrien begon ook te kukelekuuën en ja, hij dacht dat ze een soort haan was en heeft haar aangevallen. Gelukkig zonder erg. Maar in de toekomst zal ze toch maar uit eigen veiligheid zwijgen :-) "Wat vinden jullie - kukelekuu - van mij ?"

Heb je ook een haan of misschien wel een lekker kippetje. Of een ander diertje dat het eens verdient om in de kijker te staan. Stuur dan zeker een tweetal foto's met beschrijving naar mayawandelt@gmail.com en hou deze blog goed in de gaten !! Zeker doen.

Januari : Titus

2012-01-28T19:19:30+01:00

Dit is "dikke Titus", een schattige tijgerkater die geboren is in het jaar 2000. Titus wordt verzorgd door mijn pa. Vooral als ie met zijn kammetje afkomt, staat Titus klaar want hij houdt er ontzettend van om gekamd te worden. Hij heeft dan ook een dikke vacht met donsharen. Wat vooral heel speciaal is, is dat Titus twee verschillende oogjes heeft : een bruin oogje en een groen ! Maar Titus is veel te dik ! Als hij door het kattenluikje wil, gaat de deur gewoon mee open en dan blokkeert Titus in de deur. Maar hij is zoooo lief en wil constant bij de mensen zijn. En hij is hemels zacht ! Weet je trouwens dat zanger Jan De Wilde ooit een kat had die een gelijkaardige naam droeg ? Wat vinden jullie van trouwens van "dikke Titus" ?

Heb je thuis ook zo'n viervoeter rondlopen ? Of een ander soort diertje ? Stuur dan zeker een tweetal foto's door met beschrijving naar mayawandelt@gmail.com ! Zeker doen, want de wachtrij staat momenteel leeg en zonder dieren, riskeert deze maandelijkse blogpost te verdwijnen. Laat dit niet gebeuren, alle dieren zijn immers meer dan welkom !!

Rijsel of Lille...

2012-01-22T18:52:31+01:00

We zijn net terug van een weekendje Rijsel. We hadden immers nog een Bongobon liggen die voor einde volgende maand moest gebruikt worden. En ik was nog nooit in Rijsel oftewel Lille geweest ! En dit niettegenstaande de stad eigenlijk helemaal niet zo ver rijden is ! We parkeerden de auto aan ons hotel Mercure in Marcq-en-Baroeul en na het inchecken kan je perfect met de tram richting stadscentrum. Lille biedt een combinatie van shoppen en kuieren in het oude stadscentrum met vele pittoreske straatjes en artistieke winkeltjes. 's Avonds genoten we van een fitnessbeurtje in het hotel en een 3-gangendiner wat in de bongobon begrepen zat. We sloten de dag af met een flesje Duvel op de kamer. Deze ochtend konden we genieten van een uitgebreid ontbijtbuffet (mmmm !) en na het uitchecken trokken we opnieuw met de tram richting centrum. Helaas zijn alle winkeltjes gesloten en de stad ligt er dan maar verlaten bij. Bovendien stond er een strakke wind. Dus dan maar genieten van een Charles Quint in een van de vele cafeetjes. 't Is alweer gepasseerd... En vermits ik vanaf nu mij volledig zal moeten concentreren op m'n examen, zal het hier ietsje kalmer worden. Maar niet getreurd, da's slechts tijdelijk !

Euraudax Heist : 50 km

2012-01-09T18:40:27+01:00

Daar ik terug zal moeten studeren (examen deel II) zal ik de komende maanden niet zoveel tijd hebben om te kunnen wandelen. Daarom dat ik mezelf verplicht heb om vorige zaterdag nog even een "Euraudaxje" mee te pikken. De trein 's morgens was heel nipt en had gelukkig (eens) geen vertraging. De startzaal lag zo'n 300 meter verwijderd van het station van Heist. Vlug inschrijven en we konden om 9u stipt vertrekken. De eerste lus van de tocht deed voornamelijk Knokke en Heist aan. Om eerlijk te zijn zou ik zo verdwalen tussen al die witte huisjes. Een medewandelaarster die ik tijdens de tocht had leren kennen, had al een heel stuk meer oriëntatie omdat ze er les geeft. Gelukkig waren de weergoden ons goed gezind want na een korte regenbui waren alle regenwolken verdwenen van de horizon. Tijdens de middagrust kon je kiezen tussen soep met brood en stoofvlees met frietjes. Ik koos voor het eerste, want ik had immers al koffiekoeken gekocht in het station van Brugge. Na een fris Duveltje als dessert begonnen we om 14u20 aan de tweede helft. We trokken doorheen de polders van Uitkerke. De wind stond er echter vrij strak en ik was content toen we terug in bewoond gebied kwamen. Via de duinen van Blankenberge stapten we naar Zeebrugge waar we in het Seaman Center nog een laatste caférust hadden. Wat moet het een leventje apart zijn om als zeeman in dit centrum te verblijven ! Ik genoot er van een Duveltje in het gezelschap van Kim en Adriaan. Er volgde nog een laaste stuk richting Heist. Dirk toonde ons een container waarin je info vindt over de haven van Zeebrugge en waar je tevens kunt genieten van een mooi uitzicht. Helaas was het toen al donker. Om 19u13 hadden we onze trein terug naar Brugge alwaar ik op een haar na mijn bus miste.

20ste Katertocht Torhout : 21 km

2012-01-03T13:45:13+01:00

We hebben het jaar alvast goed ingezet of stap eens een "Katertocht" zonder kater ! Gelukkig regende het nog niet in Brugge, want anders hadden Peter en ik misschien gewoon thuis gebleven. Eenmaal vertrokken neem je het weer maar zoals het komt : regen dus... Maar een beetje beweging op een druilerige dag misstaat natuurlijk niet. Eerst stapten we naar 't Hoge. Op de eerste foto hieronder zie je de vroegere festivalweide van Rock Torhout. Als jongelinge heb ik daar nog genoten van R.E.M., The Cure e.a. Nu ligt de weide er verlaten en nat bij en zijn de festivaltijden lang vervlogen. Na 6,9 km kwamen we in de rustpost in de voetbalkantine waar we meteen een Duvel bestelden aan Willy Persyn die aan de "bonnetjestafel" zat. Erna volgden we de tweede lus van 8,2 km die doorheen Krommenhaak trekt. We kwamen nadien terug in de kantine waar we ondermeer een praatje maakten met Zotte Mie. Er restte ons nog een kleine 6 km. Het werd langzaam een beetje droger, waardoor we op automatische ons tempo opdreven. En wat is er mooier dan een tocht eindigen in schoonheid, dus met een Duveltje. Als toetje kregen we een gratis drupelglaasje jenever en een lekker koekje.

De weide waar vroeger Rock Torhout plaatsvond.

We volgen de geel-rode pijltjes en dit doorheen het miezerige landschap.

Loop- en wandelstatistiek 2011

2012-01-02T20:07:59+01:00

Allereerst wens ik iedereen het allerbeste toe voor 2012 ! Te beginnen met een goeie gezondheid en daarbovenop liefde, vriendschap en geluk... Dat er 2011 een heel stuk minder gewandeld werd is een feit. Dat is voor een groot deel te wijten aan het zware examen in juni waar ik een goeie 5 maanden heb voor moeten studeren. In 2012 komt daar geen beterschap in want vanaf volgende week begin ik te studeren voor het tweede (en gelukkig laatste) examen dat terug plaatsvindt in juni. En als er minder tijd is om te wandelen dan moeten we onze conditie op pijl houden met andere sporten zoals fitness en lopen. In september 2011 ben ik lid geworden van een gloednieuwe fitness (zie blogpostje hier) en heb ik twee paar loopschoenen gekocht, een hartslagmeter gekregen voor mijn verjaardag en m'n loopafstand een flink stuk opgebouwd. Om mezelf daarin te stimuleren heb ik een eigen loopstatistiek bijgehouden die ik in 2012 verder zal aanvullen. Samengevat heb ik in 2011 welgeteld 1797 km gewandeld en 1015 km gelopen. Wat het lopen betreft voeg ik hiernaast een samengevat looptabelletje toe. En morgen trek ik terug de loopschoenen aan op de loopband en zal ik genieten van een goed uurtje fitness... Wat het brengt, lees je alweer in een nieuw jaartje blogpostjes :-).

Kortrijk Feeëriek : 12 km

2011-12-30T12:17:53+01:00

Wellicht was dit de laatste wandeltocht van 2011 : Kortrijk Feeëriek. Het is de derde keer dat ik aan deze tocht deelneem en nog nooit is deze zonder regen verlopen. Toch, deze keer mochten we (Peter en ik) niet klagen want op een klein buitje na bleef het droog. Het eerste stukje deed ondermeer de bruggen over de Leie aan en het stadscentrum met de Markt en het Begijnhof. In de rustpost op 5,9 km waren vele bekenden. Kortrijk Feeëriek van WSV Marke is dan ook een hele populaire tocht en dat is te merken aan het aantal wandelaars (meer dan 2000). Na een Duveltje begonnen we aan het tweede stuk. Deze was mooier dan de andere jaren, ook al was het af en toe goed opletten om geen gele pijltje voorbij te lopen. Na 2,5 uur stappen bereikten we de finish waar we nog drie Duvels en een braadworst lang bleven plakken. We waren dan ook met de trein.

Wafelentocht : 28 km

2011-12-27T08:09:05+01:00

Lang geleden dat ik nog eens helemaal alleen op pad trok ! Ik treinde al vroeg naar de startzaal in Zottegem om net als andere jaren deel te nemen aan de prachtige Wafelentocht. Hier lag vorig jaar pakken sneeuw. Vandaag werd het echter een miezerige tocht wat erg vervelend is als je een bril draagt... Het eerste stuk liep ik samen met Rosette die ik enkele jaren terug had leren kennen. Zij en haar wandelmaatje volgden de 14 km dus bij de eerste controle splitsten onze wegen al. Ik besloot om hier niet te stoppen en stapte verder naar de rustpost in Oudenhove op 14,3 km. Eenmaal daar aangekomen bestelde ik een potje soep en at ik er mijn boterhammen op. Een kilometer verder hoorde ik opeens iemand mijn naam roepen. Het waren Patrick en zijn wandelmaatje die vanuit een café met een blonde Ename stonden te zwaaien. Aanlokkelijk dus om een extra rust in te lassen en in hun gezelschap dronk ik er eentje mee. Helaas bleef het maar miezelen en ik stapte op een pittig tempo terug naar de rustpost in Erwetegem (waar ik afscheid nam van Rosette). Daar kwam ik Kim tegen en besloot ik om nog een blonde Ename te drinken. Hij en een andere wandelaarster genoten van de albekende worstebroodjes. Er restte mij nog 7,2 km. Op een kilometer van het einde kregen we een gratis glühwein aangeboden, maar die sloeg ik af. Een vriendelijke wandelaar (die ik ken van Euraudax maar wiens naam mij ontsnapt...) wandelde met mij mee. In zijn hand een bekertje warm vocht. In de eindzaal zaten Peter en zijn vader op mij te wachten en al' sloeberend' genoot ik na.

Kerstmistocht Beernem : 25 km

2011-12-25T17:06:07+01:00

Kerstdag is altijd een beetje een dode dag en wij maken er al enkele jaren een gewoonte van om naar Beernem te trekken om er de Kerstmistocht te stappen. De hemel zag er dreigerig uit, maar uiteindelijk werd het dan toch een droge tocht. Bovendien was het helemaal niet koud ! Het werd ronduit puur genieten van de winterse natuur, de kale bomen, de verlaten paadjes en weiden en vooral de rust ! We hebben er allebei enorm van genoten. We kruisten terug enkele bekende wandelaars op ons pad zoals Antoine, Willy Persyn en Luc Fraipont. En wat zou een wandeling zijn zonder het nuttigen van een lekkere Westmalle Trippel ! Hm, ik denk er sterk over om morgen terug op pad te trekken en dan richting Zottegem. Ik twijfel nog een beetje maar je leest het ongetwijfeld wel weer ! Tot wandels allemaal.

En tenslotte wens ik iedereen een fijne Kerst toe !!!

Work in progress

2011-12-23T17:06:30+01:00

De lay-out van mijn blog zal even op niets trekken. De werken zijn begonnen...

December : 6 schildpadjes

2012-01-02T19:58:00+01:00

Tijd voor wel heel originele beestjes ! Namelijk Griekse schildpadjes oftewel "testudo hermanni". Arnaud heeft er maar liefst 6 gehad. Vandaag heeft hij er nog vier (Mike, Raf, Jos en Marcel). Zijn voormalige vriendin Sylvia waarmee hij nog steeds bevriend is, heeft de andere twee (Donna en Leo) in huis genomen. Mike en Donna zijn geboren in 2008 en de andere in 2009. Arnaud houdt dan ook een tabel bij van hun gewicht in grammen en hun afmetingen.

Ze eten vooral "onkruid" zoals paardeploemen, klavertjes en netels. Maar daarnaast lusten ze ook witloof, worteltjes, gedroogd sla en tomaat. Arnaud legt bij hen ook een sepiaschelpje omdat deze veel calcium bevat voor hun schild. Uiteraard wordt er ook altijd drinkwater voorzien. En tenslotte een plonsbadje zodat ze zch kunnen afkoelen, wanneer het te warm zou zijn.

's Zomers lopen ze vooral binnen. Ze zitten dan in een mini-serre die je onderaan op de foto kan zien. Buiten staat een terrarium (zie foto met tralie vanboven). 's Winters houden ze hun winterslaap. Dan kruipen ze diep onder de grond. Toen Arnaud me midden november deze mail stuurde zat er al een schildpad onder de grond. De anderen zouden stilletjes volgen.

Vanaf nu zitten de schildpadjes vrijwel constant in het buitenterrarium. Ze mogen ook af en toe eens loslopen in de tuin als baasje Arnaud thuis is. Als ze klein zijn, zijn ze immers een potentiële prooi voor vogels en katten. Maar eenmaal groot kunnen ze tot 30 cm worden ! Zijn ze niet snoezig !!!

Oproep : Mijn wachtlijstje is op, dus als je een plezant diertje hebt om deze in januari te laten verschijnen, 't is 't moment om een mailtje met tweetal fotootjes te sturen naar mayawandelt@gmail.com. Intussen wens ik iedereen een fijne kerst toe !

Brugge Binnenste Buiten : 20 km

2011-12-23T17:10:28+01:00

Na dagen van regen hadden Peter en ik gevreesd dat de kerstwandeling dan ook letterlijk in het water zou vallen. Maar toen we zaterdagochtend door het raam keken, zagen we een uitnodigende blauwe lucht. Na het ontbijt vertrokken we dan ook met de bus naar de startzaal in Sint-Michiels om er naar jaarlijkse traditie de wandeltocht Brugge Binnenste Buiten in Kerstsfeer te stappen. En zoals elk jaar werd het terug een prachtige wandeling doorheen de Brugse binnenstad. Daar hoort zoals steeds natuurlijk een bezoekje aan de kerstmarkt bij, alhoewel we deze keer niet zijn blijven plakken. Tijdens de eerste controle genoten we van een kommetje heerlijke verse erwtensoep. Enkele kilometers verder passeerden we De Snuffel. We wilden er een orval te drinken, maar eenmaal binnen kwamen we in een afscheidsfeestje terecht en konden we profiteren van een glaasje cava. De tweede "officiële" rustpost lag ietwat verder. Daar kwamen we tal van bekenden tegen waaronder Joske, Katrien, Linda en Charel. Een Brugse Zot later stapten we verder en kochten we een broodje in de Panos die we op de laatste rustpost in het oud Sint-Jan opaten. Aan de aankomst sloten we af met een Brugse Zot en toen we naar de bus stapten begon het hevig te hagelen. We hadden duidelijk geluk met het weer.

Euraudax Gits : 50 km

2011-12-23T17:13:33+01:00

Na een reisje met (behalve de dagelijkse fitness en zwempartij dan) weinig beweging had ik een Euraudax-tocht op mijn wandelkalender gezet. Gits is niet zo ver en staat trouwens elk jaar op mijn verlanglijstje. De tocht begon in de gietende regen en gedurende de eerste uurtjes kwam daar niet veel verandering in. Gelukkig konden we bij de eerste wagenrust wat schuilen in iemands garage en zo droogjes genieten van een koffietje of glühweintje. Maar gelukkig, zoals voorspeld trokken de regenwolken langzaam weg en bleef het de rest van de wandeltocht volledig droog. De tweede rust vond plaats in Café Gouden Leeuw in Kortemark. Tijd voor twee frisse Duvels en dankzij de sponsoring van wandelclub Michiel Mispelon Vrienden kregen we drie pakjes kauwgom ! Er volgde een stuk van 8,8 km via polderweggetjes en m'n maag begon al hevig te knorren. Wellicht is deze nog wat afgestemd op de ruime buffets van het hotel in Caïro. Een goeie 2 borden spaghetti en een Duvel en op naar de tweede stapronde. Deze trok naar Lichtervelde. Vorig jaar stapten we hier doorheen een dikke laag sneeuw. De caférust van deze lus vond zoals ieder jaar plaats in Café Restaurant Wiro en naar traditie drink ik daar een Orvalletje. Dit in het gezelschap van een stevig Duvelende Luc. Ik voelde dat de wandelspiertjes wat verslapt waren want ik begon toch aardig stijf te worden van neer te zitten. Ik was dan ook content toen ik arriveerde. Lucien zette mij en Gilbert af aan het station en de wandeldag zat erop. 't Was weer heel plezant maar best vermoeiend !

11 dagen Caïro Egypte

2011-12-23T17:27:30+01:00

We zijn nog niet lang thuis van 11 dagen Caïro (Egypte). Caïro is een enorme stad met ongeveer 24miljoen inwoners en daar komen er elke dag nog bij. Van de luchthaven naar het hotel werd al een hele expeditie want het verkeer in en rond Caïro is niet te schatten. Auto's krioelen, toeteren en kennen totaal geen rijstroken. Ons hotel (met ons kamernummer 911) lag op een tweetal kilometer van de piramiden van Gizeh en na een nachtje slapen werd dat onze eerste uitstap. Niettegenstaande wat je zou verwachten kan je rond de piramiden niet rondkuieren, want je wordt constant aangesproken door de plaatselijke bevolking. Ritje op de kameel of paard, een souvenir, postkaart... Je kan de arme bevolking wel begrijpen maar het is ontzettend vervelend om constant te moeten antwoorden "No, thank you !". Uiteindelijk voelden we ons die middag terug veilig in het hotel en genoot ik van een eerste zwempartijtje en fitnessbeurt.

Op de tweede dag stond er een excursie op het programma richting Nationaal Museum van Egypte, de Citadel en de bazaar Khan-El-Khalili. Samen met drie sympathieke Belgen uit Hamme bezochten we eerst het museum dat vooral bekend staat voor het gouden dodenmasker van Toetanchamon en de mummies, waaronder deze van Ramses II. Foto's nemen mocht er helaas niet. Erna bezochten we de moskee van Mohammad Ali dat dateert uit de 12de eeuw en tenslotte trokken we naar de bazaar, een wirwar van straatjes waar je zowat vanalles kunt kopen. We mochten er een 45-tal minuten vrij rondlopen, maar omdat we dreigden te verdwalen keerden we op onze stappen terug.

De dag nadien stonden Memphis en de Saqqara op het programma. Memphis was vroeger de voornaamste stad van Egypte. Tot onze verbazing schiet er niet zoveel van over en leek het meer op een stukje stort... Je kan er het enorme beeld van Ramses II bezoeken en enkele andere prachtig bewaard gebleven beeldwerken. Als tweede item was er Saqqara met de bekende trappenpiramide van Djoser. Saqqara oftewel Sakkara is een necropolis (dodenstad) ten zuiden van Caïro. Door de revolutie van dit jaar zijn helaas alle archeologiche onderzoeken stilgelegd. Heel spijtig... Ook vonden er enkele plunderingen plaats. We maakten ook kennis met de Egyptische keuken in een plaatselijke eettent. Terwijl we aten geraakte de gids in discussie met de uitbaters over de politieke toestand in Egypte.

Vanaf de volgende dag waren we op onszelf aangewezen. Ons hotel ligt op een 15tal kilometer van het stadscentrum. Dat lijkt niet veel maar als je het verkeer ziet is dit een enorme afstand (files, chaos, getoeter). We waren genoodzaakt om een taxi te nemen waarbij je de prijs moet onderhandelen. Ik wilde graag de Caïro Tower beklimmen. De taxichauffeur wilde ons begeleiden (om zo meer te verdienen). Op de Caïro Tower had je door de enorme smog slechts een beperkt uitzicht over de stad. Erna trokken we naar het Tahrirplein (foto) waar al een hele week manifestaties plaatsvonden. Niettegenstaande wat vele media beweren is Caïro best veilig. Ook op het Tahrirplein waren we veilig. Wanneer de manifestaties echt beginnen (rond 16u) worden er trouwens geen toeristen meer toegelaten. Je kan de manifestanten best begrijpen, want de kloof tussen arm en rijk is immens. Maar daarentegen komen de rellen het toerisme niet ten goede want leidt tot een slechtere economische toestand. Waar voorheen 300 cruises passeerden, zijn er nu nog maximum 15 en die zitten zelfs niet eens vol.

In Caïro kan je slechts op een aantal plaatsen bier kopen en wij, bierliefhebbers, sloegen dan ook een hele voorraad in zodat we elke dag een paar blikjes bier konden drinken :-). Na twee dagjes van zwembad, fitness en uitrusten in het hotel trokken we nog een keer naar de stad, waar we er de Koptische wijk bezochten. Kopten zijn christenen en vormen een kleine minderheid in de stad. We kwamen er Patrick Van Gompel van de VTM Nieuwsdienst tegen en maakten een praatje over de situatie in Egypte. Hij wist ons te melden dat de begroting in België eindelijk goedgekeurd is en dat we wellicht weldra eindelijk een nieuwe regering zouden hebben. Erna gingen we met de metro naar een ander stukje stadscentrum waar we een beetje verloren liepen in de (vuile) kleine steegjes.

Behalve nog een bezoekje aan de piramiden brachten we de rest van de vakantie door in het hotel. Gelukkig was het hotel dan ook super (lekker eten, rustig, proper...) ! Toch waren we niet helemaal spijtig dat de dag van ons vertrek naderde, want op den duur begon het hotel meer op een luxe-gevangenis te gelijken. Ons dagelijks uitstapje om een broodje naar een plaatselijke mooie "pompstationshop" was al een hele opgave omdat velen ons wilden meelokken om souvenirs te verkopen of taxi's te nemen. Alsof we wandelende geldbiljetten zijn... Egypte is best fijn en vriendelijk, maar niet om 11 dagen op dezelfde plek te blijven...

Mijn blogske

2011-11-17T13:59:38+01:00

Intussen ben ik al 4,5 jaar aan het "skynetbloggen" en ik zou dat niet meer kunnen missen. Als kind had ik altijd een dagboek en ja, ik heb op zolder een hele grote doos vol dagboeken liggen ! Maar niets is plezanter dan een open dagboek, een virtueel wereldwijd logboek zoals een blog. Ik denk dat vele medebloggers dit zullen beamen en genieten van het "bijbloggen".

In december (na de aankoop van een weliswaar eenvoudige laptop) zal ik dan ook eens werk maken om mijn blog helemaal terug up-to-date te maken. Links die niet meer werken verwijderen, blogmaatjes die veranderd zijn van web-adres wijzigen, nieuwe medebloggertjes die ik graag op de voet wil volgen toevoegen... Er is dringend werk aan de winkel. Sinds Skynet in juli 2010 (zie HIER) een nieuw look heeft aangenomen heb ik (wegens traagheid der computer) nog steeds niet uitgezocht hoe je je lay-out (kolommen) opnieuw kan aanpassen.

Wil je graag een (weder) linkje of kan je leuke tips geven, dan kan je voor december een mailtje sturen naar mvc_siam@yahoo.co.uk. Dit e-mailadresje staat tijdelijk terug open. Intussen gaat mijn blogje een tweetal weekjes in verlof.

Wandel Mee Dag : 21 km

2011-12-23T17:29:35+01:00

Op 11 november is het altijd Wandel Mee Dag waarbij je op veel plaatsen een wandeltocht kan kiezen. Peter en ik kozen voor Torhout, zodat we met ons treinabonnement konden gaan. De overigens hele mooie startzaal lag zo'n 200 meter verderop. Het weerbericht had een stralend zonnetje voorspeld, maar daar was in Torhout helaas niets van te merken, waardoor we te weinig gekleed waren. Gelukkig had Peters pull een kap en had ik een haarband mee want de wind stond vrij strak. De omgeving van Torhout is dan ook vrij landelijk, maar wel heel mooi ! Na 500 meter kregen we een jeneverke. Altijd lekker tijdens een winterwandeling en na 7,4 km kwamen we aan de eerste controlepost waar we een soepje nuttigden. Toen we terug vertrokken kwamen we Dirk Verduyn tegen die ons zei dat we een mooi lus voor de boeg hadden. Dat bleek ook zo, maar ook hier was het ijzig koud en was er nergens een streepje zon te bespeuren. We volgden een stuk van het Moereveldpad en gelukkig kregen we ook een bosachtig deeltje. 7,2 km verder kwamen we opnieuw aan de rustpost en als Duvels slechts 2 euro kosten, was het gemakkelijk te kiezen... We kwamen hier ook bekende wandelaars tegen zoals Dirk en z'n hond Tjoep (foto) en Willy Persyn. Het laatste stukje van 5,2 km deed veel wijken aan en die waren gelukkig windvrij en dus ietwat warmer. Bij aankomst genoten we nog van een Duveltje. Eentje maar, want ik had enorme hoofdpijn en een sluimerende verkoudheid dreigde door te breken. We treinden naar huis en waar ik na een warm badje wat ging rusten in de zetel.

November : Blacky

2011-11-09T19:29:50+01:00

Als je ooit in Sint-Lievens-Esse (Herzele) passert, dan moet je vast en zeker een bezoekje brengen aan café De Paling (link HIER). Daar kan je nog een Duveltje, Orvalletje, pintje... drinken aan een schappelijke prijs. En nog belangrijker : In dit volkscafeetje is iedereen welkom ! Je hoeft er geen vaste klant te zijn, je wordt er als vreemde niet buitengekeken. De gastvrouw in De Paling is Patricia. Ooit hadden ze er een drievoeter lopen. Ja, je leest het goed : een hond met drie poten. Helaas is het diertje niet meer, maar er is wel Blacky ! Blacky is een mannelijk schepertje van 4 jaar oud, is geboren op 23 augustus en woont deze maand exact 4 jaar in het café. Patricia vertelt me dat Blacky een echt varkentje is en ja, aan zijn ronde vormen te zien is dat best duidelijk *lol*. Een stamgast biedt hem een worstje aan en dan is Blacky héél braaf. Hij eet letterlijk alles ! En hij kan zelfs zingen. Patricia geeft ons dan ook een korte demostratie. Maar vooral de moeder van Patricia en Blacky zijn twee handen op één buik. Toen ze op reis was naar Lourdes was er met Blacky geen huis te houden. "Woef, komen jullie mij, woef, een worstje brengen ?"

Heb je ook een leuk huisdier ? Laat 'm dan ook eens in de kijker staan. Dat kan als je een tweetal fotootjes met beschrijving van je dier doorstuurt naar mayawandelt@gmail.com. Alle diertjes zijn welkom (zoogdieren, amfibiën, vogels, vissen, reptielen,...). Laat maar komen want ze zijn allemaal zo leuk !

Allerheiligentocht : 20 km

2011-12-23T17:54:29+01:00

Een beetje op het onverwachts kozen we uit de Marching een wandeltocht uit en dat werd de Allerheiligentocht in Koekelare, een organisatie van De Motestappers aldaar. Toen Peter op de radio hoorde dat er in de namiddag buien verwacht werden, besloten we om meteen te vertrekken en zo konden we omstreeks 9 uur al starten. Eerst maakten we een plaatselijke lus van 6,3 km. Deze deed veel kouterbaantjes aan en wie denkt dat Koekelare plat is, vergist zich wel degelijk. Op de top van de heuvel heb je overigens een heel mooi uitzicht over de omgeving. We naderden terug de startzaal en genoten er van een kommetje tomatensoep. Doordat de zaal zowel dienst deed als startzaal en als rustpost was het er eigenijk ietwat te druk... Via het dorpspark wandelden we richting Bovenkerke. Het eerste stuk liep tegen de wind in en dat was best lastig. Gelukkig werden we beloond met een stukje bos en met het prachtigste seizoen van het jaar zijn de kleurschakeringen een ware streling voor het oog. Echter kortstondig, want landelijke baantjes leidden ons naar de controlepost in het centrum van Bovenkere. We dronken er een Kleyte Tripel, een 'Oostênds' biertje. Het laatste stuk werd er eentje van 7 km. De blauwe lucht maakte inderdaad plaats voor wolken en dan is het meteen een stukje minder warm. Om 12u58 kwamen we toe en bestelden nog een Kleyte. Nog even goeiedag zeggen aan Willy Sabbe en erna aan Rika en content trokken we terug huiswaarts.

Bennies Fit 4 Life Opendeur

2011-12-23T17:57:21+01:00

Het wandelen lijkt op een laag putje te staan, maar treur niet want er zijn nog heel wat tochten in het vooruitzicht ! Maar sinds september is er immers een gloednieuw fitnesscentrum aan het station van Brugge : Bennies Fit 4 Life. Ik heb me meteen een jaarabonnement genomen en moet bij deze met wat spijt in het hart afscheid nemen van twee fitnesscentra waar ik een beurtenkaart had lopen. Dit weekend was het opendeur bij Bennies en ik heb mezelf vorige zaterdag en vandaag heerlijk afgebeuld op de vele toffe toestellen. Zaterdag bestond mijn beurtje uit een uur loopband (11,4 km/u, helling 0,5), een half uur ligfiets en een kwartiertje krachttraining. Vandaag genoot ik eveneens van de loopband (40 min), ligfiets (20 min) en crosstraining (20 min). Top of the bill : Na een heerlijke douche heb ik overigens genoten van een heerlijk saunaatje ! Tja, de loopband blijft m'n favoriete toestel, ook al ga ik ook graag eens buiten lopen (Brugse vestingen, Ryckevelde, kanaal, spoorwegbedding,...). De ligging van Bennies is ideaal om zowel in het weekend als na het werk (als ik van de trein stap) te fitnessen. Meer info vind je HIER. Ik zou zeggen : Tot de volgende !

Oktober : het grijze tijgerpoesje

2011-10-23T18:03:26+02:00

Onlangs zag ik deze blogpost op de blog van Magda : http://dekindertjes.skynetblogs.be/. Het is altijd leuk om haar belevenenissen te lezen die overigens geïllustreerd zijn met mooie fotootjes. Ik zie dan ook niet in waarom ik haar blogpostje zou veranderen en neem het bij deze gewoon over.

De kleinkinderen zijn terug naar school en alsof de poezen dat aanvoelen komen ze nu vlugger rond ons draaien. Niet dat ze echt bang waren van de kinderen maar ze schrokken dikwijls als de kinderen onstuimig rondrenden.De zwarte poes van de buren ,Frosti,die meer in onze tuin rondloopt dan in de tuin van zijn baasjes en onze poes Vlekje gingen dan wel ergens een plekje zoeken waar ze ongestoord konden slapen.

Maar het poesje dat enkele jaren geleden verminkt en/of vergiftigd werd durfde de hele tijd niet langskomen.Ik heb indertijd verteld dat het poesje zodanig verminkt was dat zijn ene oortje gescheurd was,de ene kant van zijn wang kapot was en de ene kant van zijn snoetje was aan flarden.Vreselijk om zien. Buurtje en ik probeerden het beestje te "vangen" om naar de dierenarts te gaan maar dat was niet mogelijk. We gaven het eten en zachtjes aan wende het aan ons en kon ik het algauw met een uitgestrekte vinger strelen en wat ontsmetting aanbrengen.Het is nooit meer helemaal goed gekomen met "'t grijze poesje" zoals we die noemen. Maar de wonden zijn genezen.Hij kan niet meer miauwen maar aan zijn grommen hoor ik of hij tevreden is als ik hem streel. Hij komt niet elke dag langs maar als hij komt dan krijgt hij een bordje eten en vraagt hij om gestreeld te worden. Het is niet echt een mooie poes ,maar het beestje toont op zijn manier zijn dankbaarheid .
Onze poes,Vlekje ,en de zwarte poes ,Frosti,die geen indringers verdragen ,laten dit poesje ongemoeid.
Hierboven zie je het grijze poesje dat vandaag terug eens langskwam en hieronder in de kadertjes de zwarte poes en onze poes.

Heb je ook een leuk huisdier die je graag eens in deze blog wilt zien verschijnen ? Aarzel niet en stuur zo spoedig mogelijk een tweetal foto's met beschrijving door naar mayawandelt@gmail.com. Alle dieren zijn welkom !!!!

10de Maletocht : 18 km

2011-12-23T18:00:25+01:00

Peter en ik trokken vandaag naar de 10de Maletocht van onze eigen wandelclub Feestcomité De Marollen Sijsele. Deze keer lag de start van de tocht in Sijsele en op mijn aanwijzingen waren we dus met de fiets fout gereden (naar de startzaal van de vorige jaren). Fris was het in ieder geval wel, maar de zon zou weldra wel doorbreken.. De wandeling trok richting Vivenkapelle, een andere deelgemeente van Damme. Aan de eerste rustpost bleek de pot soep nog niet te zijn gearriveerd en waren we dus "genoodzaakt" om een Leffe te consumeren :-). De tweede controle was er eentje dat er elk jaar bij is en daar aten we dan de gemiste soep die overigens heerlijk was. We volgden een wit paard en kwamen aan de splitsing. We hadden ons ingeschreven voor de maximumafstand van 24 km. Echter, tijdens de lus liep het goed fout want een achttal kilometer verder kwamen we terug in de startzaal. We keken op de kaart maar begrepen niet echt goed waar we verkeerd waren gelopen. We besloten om het hierbij te laten en ons niet opnieuw in te schrijven voor de 6 km of zo. De voorzitter Geert trakteerde ons op een lekkere Leffe om af te sluiten. Ach, zes kilometer minder dan voorzien, maar ja, zo'n ramp is dat niet. Op naar de volgende.

Euraudax Lommel : 100 km

2011-12-23T18:11:15+01:00

Even leek de deelname aan Euraudax Lommel in het gedrang te komen, want ik had (lees : heb) te kampen met keelpijn en een snotvalling. Na een goed nachtje slaap besloot ik toch om op zaterdag helemaal richting Lommel te treinen voor een avontuurtje "Euraudax". En Lommel staat bekend voor een prima organisatie en (o.a. voor wij, West-Vlamingen) een prachtig parcours. De foto's hieronder spreken dan ook voor zichzelf ! De Limburgse heiden zijn een Limburgse pracht dat dikwijls onterecht vergeten wordt. De natuur en de rust die je daar terugvindt zijn onbeschrijfelijk ! De tocht verliep dan ook voor 90 % doorheen het prachtige Lommel, met als hoofdthema het Kattenbos. Voor de 100 km waren er een 45-tal wandelaars ingeschreven, maar daarnaast hadden er velen voor een kortere afstand geopteerd. Bij mij aan tafel zaten Alex (50 km), Sven, (broer van Koen) (25 km) en Koen die net als ik zich voor de volle pot van 100 km hadden ingeschreven. Lus 1 en 2 stonden volledig in het kader van het Kattenbos en omstreken, terwijl lus 3 voornamelijk het centrum van Lommel aandeed en lus 4 het volledig vernieuwd (en nog groeiende) industrieterrein. En wat zou Lommel zijn zonder zijn stukje Sahara, een zand- en duinlandschap van zo'n 193 hectare. Op het einde van de tocht stonden enkele medewandelaars in de bloemetjes met het behalen van een zoveelste Gouden Arend, met name : Lorenzo, Sally, Kim, J.P., Gerrit, Huub, Daniel en Hugo.