Maya's Leven

Ja, om te wandelen moet je soms veel over hebben, zoals vroeg opstaan.  Gelukkig viel dat nog mee, aangezien ik bij Joost in Gent mocht blijven slapen waar we 's avonds genoten hebben van een Duvel op z'n terras op het 25ste verdiep waar hij z'n appartement heeft.  Gisterenmorgen om 5u stonden we op en reden we naar Zwijndrecht, meerbepaald naar het café "3 Jantjes" waar al verschillende wandelaars aanwezig waren.  Met een 25-tal stappers vertrokken we stipt om 6u30 voor een dagje van maar liefst 15 uur stappen.  De organisator is Frank, maar deze keer had Luc het parcours uitgestippeld en dat heeft hij héél knap gedaan !

Eerst konden we genieten van een prachtige zonsopgang aan de Schelde (foto) en zo trokken we naar de Kennedytunnel waar we eerst een wagenrust hadden.  Erna volgde een stukje Antwerpen-Centrum met het Justitiepaleis (foto 2), het Museum voor Schone Kunsten, de Antwerpse Feestzaal, de Meir en de Groenplaats.  Eénmaal daar struikelde Jeannette over een trottoirsteen en lag versuft op de grond.  Iedereen dacht meteen dat haar neus gebroken was.  Samen met Huub nam ze de tram terug naar Zwijndrecht om zich te laten verzorgen bij een arts bij haar thuis in Nederland.  Iedereen had het echt met haar te doen.  Zo zie je maar, het kan de meest ervaren wandelaar overkomen.  Later vernamen we dat haar neus 'gelukkig slechts' gekneusd was. 

Op naar de Sint-Annatunnel en terug naar Zwijndrecht via het prachtige natuurgebied Middenvijver (foto 5).  Na een broodje kaas en een Duvelke in "3 Jantjes" trokken we naar Kruibeke met het mooie kasteel Wissekerke (foto 6).  Na Kruibeke stonden Bazel en Beveren op het programma.  De laatste is vooral bekend om z'n voetbalploeg.  Luc leidde ons naar het Hof ter Saksen, een beschermd landschapspark in Beveren en erna hadden we een caférust in "De Duif".  Na terug een broodje kaas met Duvel (het was intussen al 17u45) stapten we doorheen het mooie centrum van de stad.  Na een laatste wagenrust aan Gaverland trokken we langzaam via plattelandsbaandjes (en de Halve Maan) terug naar Zwijndrecht.  Ik vond het echt een topper van een Euraudax met vele nieuwe ontdekkingen.  De moeite waard om vandaag op koffie te leven tijdens m'n cursus :-).

Torhout ligt slechts op een kwartiertje treinen van Brugge, dus voor mij een vrij gemakkelijke verplaatsing.  Bovendien ligt de startzaal op slechts 200m van het station.  Het was de derde keer dat deze wandeltocht op m'n kalender stond.  Het parcours bestond uit een afwisseling van bos (Wijnendale), deelgemeentes van Torhout ('t Hoge, Goede Herder, Don Bosco...) en platteland.  M'n broer Joost vergezelde me voor de eerste 50km, want er stond nog een fuif in Sijsele op z'n agenda.  Maar er was volk genoeg om een praatje mee te maken, zoals Eric die ik al lang niet meer gezien had en eigenlijk een collega van mij is die in het Kortrijkse werkt.  Goed nieuws was ook dat Euraudax België in de toekomst zal blijven instaan voor een speciaal aandenken voor de 5de en 10de Gouden Arend.  En Sally mocht er zo eentje ontvangen, want ze had twee weken geleden in Andenne haar vijfde vogeltje bereikt.  In de laatste wagenrust ten huize Loncke kregen we van Kobe en Dimitri een glas champagne aangeboden (zie foto), dit ter ere van hun eerste Gouden Arend. Erna stapten we de laatste 7,9km en waren we zondagochtend even na 7u aangekomen.  Met dank aan Willy, Dirk, Ronny, Roland en de vele vrijwilligers.  Tot woensdag in Zwijndrecht ! (Archief : 2007 en 2008) 

Dankzij Joost, die mij deze link doorstuurde om gratis Recuva te installeren, is het mij gelukt om al enkele van de gewiste kiekjes te recupereren.  En ik kreeg nog twee fotootjes van Lucien doorgestuurd, zoals deze hieronder !  Ik wist zelfs niet dat er zulke boeiende software bestond ! Op de foto hieronder zie je Antoine Goudaillier, ikke en Luc Fraipont bij de uitreiking van mijn tweede Gouden Arend in het wandelen.  En uiteraard werd deze bezegeld met een frisse Duvel.  Om eerlijk te zijn waren het er zelfs twee !  En voor de rest : Op naar vogel drie...

Na een goeie twee uur treinen en deels in het aangename gezelschap van Jef van Tielen, kwam ik aan in de gemeentezaal van Limal.  Precies om 14u vertrokken we en dit voor vier lussen van 25 km die elk een andere kant aandeden.  De eerste lus trok naar Céroux-Mousty in Ottignies.  Antoine liep voorop en de lus was redelijk vlak en deed voornamelijk landelijke weggetjes aan.  Na vijf uur stappen en 2 sandwiches met soep (en een Chimay Blue) begonnen we aan de tweede lus en deze vond ik ook meteen de mooiste.  Via het prachtige golvende landschap trokken we naar Wavre.  Er zaten hier serieuze klimmingen en afdalingen tussen.  Leuk om eens wat andere spiertjes te kunnen gebruiken !  Om 22u30 kwamen we aan de markt van Wavre waar we een vrije caférust kregen.  Ik zat bij Bertus, Jeannette en Huub, waar Bertus me trakteerde op een Chimay Blue en daarmee de cliché wou verbreken dat Nederlanders gierig zijn :-).  Een goeie vijf kilometer later kwamen we terug in de gemeentezaal waar een koude schotel klaarstond.  Nog een Chimay Blue en we waren klaar voor de nacht.  Het was al 0u44 toen we vertrokken naar de universiteitsstad Louvain-La-Neuve.  Bij mij was er slechts één thema tijdens deze lus : Slaapwandelen !  Een MP3-player of mensen die me wakker babbelden, niets leek te helpen...  Het leek erop dat de werkweken met het vroege opstaan zich nu op mij wilden wreken.  Het was van in Vernon geleden dat ik het zo lastig had.  Maar we bleven vooruitgaan en dit tot 5u04 waar het ontbijt klaarstond.  Voor mij hoorde daar een minidutje bij, maar 40 minuten later floot baankapitein Luc Fraipont dat we terug moesten vertrekken.  Tot de eerste wagenrust was ik terug aan het slaapwandelen, ook was het reeds licht.  Deze vierde en laatste lus trok naar Bierges.  Na een pannekoek en een colaatje begon ik eindelijk (!) te ontwaken en genoot ik toch nog van de laatste uurkes.

Om 10uur zat de tocht erop en kon ik deze bezegelen met het behalen van m'n tweede Gouden Arend ! Ik kreeg van Luc en Antoine een mooi kader en zes Trollenbierkes !  Helaas was er ook mineur, want vandalen hadden enkele auto's beschadigd door banden stuk te steken, waarbij de politie moest komen.  Na 100km stappen kan je zoiets best missen ! Eerste Gouden arend : Lees hier.

En daarbij kwam dat ik 's avonds perongeluk m'n foto's wiste.... Wat jammer, net nu broer Joost er niet was !  Bij deze een kleine oproep aan de fotografen in Limal.  Stuur foto's door naar maaike.vancoppenolle@telenet.be !  Intussen doe ik (voorlopig) beroep op drie foto's die Lucia vorig jaar trok.  Ik weet dat ik ongeveer dezelfde genomen had.

Gisteren trok ik naar Aalst waar Rudolf Coppens een wandeltocht van 2x25 km had georganiseerd.  Toen ik aan de bar zat vroeg Polleke me opeens of ik seingever zou kunnen zijn.  Seingevers zijn noodzakelijk om de groep te begeleiden doorheen het verkeer.  Ik stemde hiermee in en trok met m'n tricolor-armbandje en verkeersbordje op pad.  Voor de eerste lus waren we met 45 wandelaars.  Hier deden we vooral veel groen aan, waaronder het mooie natuurgebied de Wiestermeersen in Dendermonde.  In Wieze hielden we een caférust, maar het voorziene café bleek niet open te zijn.  Gelukkig was er aan de overkant het "Oud Gemeentehuis" waar we onze dorst konden lessen.  Via Wieze trokken we nadien verder naar Herdersem en zo naar Hofstade, waar we ondermeer de gebouwen van Tupperware passeerden.  Na een wagenrust en nog 6km kwamen we terug in het startcafé Café Parking.  Tijd voor twee pistolets en een Duveltje...  Voor de tweede lus bleven we met slechts een 20-tal wandelaars over.  Dat kwam ondermeer omdat doordat Euraudax in hetzelfde café een bestuursvergadering had georganiseerd.  En ja, na een jaar en drie maanden kreeg ik m'n Gouden-Arend medaille die ik in Lommel behaalde (zie foto) ! We bleven met drie seingevers over en met zo'n kleine groep was het gemakkelijk om ervaring op te doen.  De tweede lus trok naar Morsel en Aalst centrum, waar de terrasjes met dit goeie weer tjokvol zaten. Even voor 19u kwamen we terug in Café Parking waar ik de tocht afsloot met, jawel, een ice-tea... 

Ze stond al lang op m'n wandelkalender : Euraudax Zandbergen, een prachtige tocht doorheen Geraardsbergen en omgeving.  De maximumafstand was er 125 km, maar ik moest nog ietwat studeren voor een examen en liet het dessert van het vijfgangenmenu voor wat het was en schreef me in voor de 100 km.  Ook G.U.Y. was van de partij en had zich voor de volle pot ingeschreven.  Baankapitein Peter leidde ons tijdens de eerste lus, die zaterdag om 11u aanvatte, naar Herne.  We volgden deels de Kapellekesroute die z'n naam te danken heeft aan inderdaad heel veel kapelletjes die al dan niet onderhouden de paadjes decoreerden.  Ik liep er dikwijls naast m'n broer Joost die net als ik de voorlaatste 100km bijeensprokkelde voor onze volgende Gouden Arend.  Joost had echter een hevige uitgaansavond achter de rug en zou nog heel wat slaapwandelen die nacht.  Na exact 28,8 km stappen konden we een genieten van een broodje kaas in de sporthal van Herne.  Voor mij hoorden daar 2 lekkere Duvels bij...  Op de terugweg naar Geraardsbergen via Bever en het Akrenbos maakten we een praatje met een medebewoner van Joosts appartement die een collega van mij blijkt te zijn.  En onderweg fotografeerde ik enkele schattige poezetjes...

Om 20u15 kwamen we terug in de startzaal "Villa Wilson" die garant stond voor een heerlijk avondmaal, bestaande uit kalkoen, kroketjes, boontjes en worteltjes.  De bediening was optimaal en de tweede keer kreeg ik nog een half bord boontjes en kroketjes.  Teveel om op te krijgen...  Genoeg energie voor de nachtelijke toer dus.  We wandelden doorheen het centrum van Geraardsbergen met Manneke Pis, dat overigens 160 jaar ouder is als dat van Brussel !  Niettegenstaande de slechte weersvoorspellingen bleef het de hele nacht heerlijk droog.  Veel foto's trok ik echter niet, want we gingen goed vooruit en de wagenrusten waren vrij kort.  Toch lag het tempo niet te hoog en ik had nergens last van, behalve van wat vereelte voetjes.  We deden ondermeer Deftinge (Lierde), Zarlardinge en Goeferdinge aan.  Na een koude schotel om 2u 's nachts begon ik aan mijn laatste lus.  Een eerste wagenrust vond na exact 10 km plaats aan de afgebrande kerk van Galmaarden.  Er stonden nadien nog twee korte stukjes op ons te wachten.  Via Viane ging het langzaam terug naar Geraardsbergen waar we om 6u50 arriveerden.  Hiermee behaalt Dimitri zijn eerste Gouden Arend waarvoor een dikke chapeau !  Samen met Joost trok ik terug huiswaarts en ik had moeite om wakker te blijven in de auto.  In de trein dommelde ik helemaal in, maar ik kwam op tijd wakker in Brugge.  Een zeer goed georganiseerde wandeltocht en een prachtig parcours, waarvoor dank aan Peter en de volledige organisatie.  Een topper ! 

BRUSSEL - Samen met Joost vertrok ik zaterdagmorgen met de auto vanuit Gent richting Brussel, maar door een dodelijk ongeval op de binnenring aan Grimbergen moesten we meer dan een half uur schuiven.  We kwamen pas aan om 10u57 en de tocht vertrok om 11u !  We namen letterlijk een vliegende start.  Joost schreef zich in voor de 75 km en meldde Antoine dat ik mij voor de volle pot zou inschrijven, zijnde 125 km.  Aan de eerste wagenrust aan de Kerk van Wezembeek op 9,8 km kon ik m'n inschrijving betalen.  Het was snikheet en het tempo lag enorm hoog.  In de eerste lus die er eentje van 50 km was doorheen Wezembeek-Oppem, Bertem en Leefdaal, bevatte 2 caférusten van telkens een half uur.  Na de tweede rust (met Duveltje) trokken we doorheen Tervuren met het Afrika Museum.  Om 20u30 genoten we van het avondmaal terug in het Club House STIB/MIVB.  Klaar voor Brussels By Night...  Deze vertrok via Schaarbeek, doorheen het Noord-station richting centrum met de bekende toeristische atracties zoals de Beenhouwerstraat, Manneke Pis, de Grote Markt en het Warandepark.  We liepen zelfs onder het werk van Arne Quinze (zie vorige post).  Na deze lus nam Joost afscheid.  Ik was al winderig en dan kregen we uiensoep geserveerd...  Om 2u30 vertrokken we richting Heyzel en het atomium.  Het was zo warm dat ik de hele nacht in t-shirt stapte.  De tweede wagenrust stond opgesteld aan Metro Pannenhuis in Jette.  Toeval wil dat ik voor een werkbezoek daar woensdag nog de metro heb genomen ! Ik maakte onderweg leuke babbeltjes met o.a. Patrick en Ilse die bij de politie in Antwerpen werkt en die haar eerste wandeltocht van 75 km kwam stappen.  Na het ontbijt om 6u50 vertrokken we voor de laatste lus richting Woluwe met het mooi onderhouden park aldaar.  Om 12u was de 125 km voltooid en onderweg is een mirakel gebeurd ! Al meer dan een maand sukkel ik met pijn aan mijn gewrichtsband aan m'n enkel en tijdens deze tocht ging de pijn over.  Tot vandaag voel ik niets meer !! Heel vreemd.  Zo zie je maar dat lange afstandswandelingen goed zijn voor de gezondheid :-).

Foto 1 : Afrika Museum in Tervuren - Foto 2 : Stadhuis van Schaerbeek - Foto 3 : Uitleg in het Noord-station - Foto 4 : Joost tijdens een wagenrust - Foto 5 : Zicht op mijn werk op zaterdagnacht - Foto 6 : Zwanen en wandelaars verenigd, José maakt persoonlijk kennis - Foto 7 : Baankapitein Raymond (bijgenaamd Cravate) en ik op het einde van de tocht - Foto 8 : Geert behaalt een arend.  

Dit weekend stond er nog eens een Eudaudax-wandeltocht op het programma, met name ééntje van de organisatie Euraudax Kuurne-Ieper.  We vertrokken om 11u vanuit Café "Casino" in Kooigem, een deelgemeente van Kortrijk.  Via landelijke paadjes trok de eerste lus doorheen Bellegem.  Buien wisselden zich af met opklaringen.  Er zat ook een hevige hagelbui tussen en aangezien we doorheen de velden trokken, konden we ons totaal niet beschermen tegen de hagelkorrels die als naalden op je benen wegketsten.  Na een broodje kaas of hesp trokken we over de taalgrens richting Spiere en Dottignies.  Op de foto's hoger zie je Jean, Jos en Hilde, ernaast een kapelletje in Saint-Leger en een dreigende regenwolk.  In deze tweede lus waren er drie wagenrusten en pas om 22u kwamen we terug in de café "Casino".  Ik had razende honger en voelde me slapjes.  Een bordje friet met vol-au-vent (zie foto)brachten verse krachten om erna aan de nachtelijke tocht te beginnen.  Op de foto hieraast een danspasje van Polleke en Hilde. 

De nacht begon in de regen die dan overging naar een periode van "opdrogen".  Veel foto's heb ik dan ook niet genomen van deze nacht.  Maar alles verliep vrij vlot, niettegenstaande ik al een poosje last heb in m'n been (vermoedelijk van m'n looptraining...).  Na 86 km vond het ontbijt plaats dat bestond uit drie sandwiches met kaas en confituur en een potje koffie.  Nog twee afstanden van 7 km en daartussen een wagenrust, dat was dan ook geen probleem meer en om 8u zomertijd kwamen we toe in café "Casino".  Ik vertrok vrijwel onmiddellijk met chauffeur Marcel en de twee medewandelaars richting het station van Kortrijk.  Kobe behaalde vandaag zijn eerste Gouden Arend en door m'n vlugge vertrek heb ik hem geen proficiat kunnen wensen dus bij deze : "Kobe, ge hebt hem dubbel en dik verdiend !". De organisatie was prima en dat verdient ook een ferme pluim !

Zaterdag exact om 11u vertrokken Joost en ik en meer dan 80 andere wandelaars vanuit de petanqueclub van Kiel Hoboken.  70 van hen hadden zich net als ons ingeschreven voor de volle 100 km.  Baankapitein Linda laat zich tijdens de eerste lus van 50 km vervangen door Carrie en dit wegens rugklachten en een verbod van haar arts.  Carrie had het parcours uitgestippeld en al vlug bleek dat hij er werk van gemaakt heeft want vrijwel onmiddellijk toonde Hoboken en Mortsel zich van haar mooiste kantjes zoals het natuurgebied van Klein-Zwitserland en later ook het Middelheimpark en Den Brandt.  Aan het zwembad van Mortsel hielden we een caférust en kregen we een broodje smos.  Met een Duveltje erbij konden we genieten van het weliswaar nog frisse terras.  Wat hadden we geluk met het weer : stralende blauwe hemel en windvrij !!! Onderweg maakte ik aangename babbels met Wim, Annemie en Mark, Guy en nog verschillende anderen.  Even voor 20uur kwamen we terug in de petanqueclub en konden we onze bagage raadplegen.  De pot schafte soep, stovers en frieten à volonté en ijscrème.  De bediening in de zaal is optimaal, alleen liet de electriciteit het af en toe afweten.  Ach, een zaal vol nachtwandelaars puilt van de zaklampen en vlammende salamies, zodus geen probleem. 

Even na 21uur trokken we met z'n allen de nacht in.  Wim stelde me voor aan Gaetan die 25 km kwam meestappen.  Zij, Joost en ene Marijke doen terug mee met de Oxfam Trailer Walk, waarover ik in een latere blogpost uitgebreid op terugkom.  Ook Kristof vergezelde ons tijdens deze lus.  die ons doorheen het centrum van Antwerpen leidde met o.a. het Schipperskwartier.  Op de Markt hielden we een caférust en ik verslikte me bijna toen ik voor een Duvel 3,70 euro moest neertellen.  Guy en Joost waren er ook met eveneens zo'n duur exemplaar.  Om 22u50 vertrokken we terug via de Meir en zo doorheen het station waar we van Linda een hele sightseeing voorgeschoteld kregen.  Roltrappen vulden hierbij luxeuze meterkes.  Om 1u15 kwamen we opnieuw in de petanquezaal voor het ontbijt.  Voor mij werden dat een vijftal boterhammen met 3 ommeletjes, paté en Loonse stroop.  Genoeg energie dus voor de allerlaatste lus.  Deze trok via de Kennedytunnel naar Linkeroever.  Tweemaal de Kennedytunnel door (heen en op het einde terug), dat wil zeggen : 2 x (2 x 130) treden, dus ongeveer 520 treden.  Sommigen namen de lift, maar bij echte wandelaars komt het niet op een trap ;-).  Leuk te vermelden is dat er twee wagenrusten waren met gratis Duvel.  En dat werkt beter dan koffie !!  Even voor 7u zondagmorgen kwamen we toe en maakte ik kennis met Monique van Netlog die wegens rugklachten niet meer wandelt (maar euraudax-fietst) en haar vader kwam oppikken.  Een wandeltocht om "U" tegen te zeggen en Joost zette Kobe en mij af aan het station van Gent waar we voldaan de trein namen naar Brugge.  Merci aan de organisatie !!!

Gisterenmorgen trok ik terug met Joost naar Haaltert want wééral had Paul een euraudax-wandeling van max. 100 km in petto.  Hij was nog maar net ziek geweest, dus voor hem zou het sowieso zwaar worden.  Om 11u trokken we eerst naar Denderleeuw, waar we na 12 km beloond werden met een eerste caférust op de Markt.  Wij kozen voor 'De Vrede' waar ik genoot van een Orvalleke (zie hiernaast).  We kregen een half uurtje rust vooraleer we verder trokken.  Aan het huis van Paul hielden we nog even stand en om 15u20 kwamen we terug aan de zaal.  Net als de vorige keer vereerden Peter en z'n vader mij met een bezoekje.  Terwijl we een bord spaghetti verorberden, genoten we allen van een Duveltje.  Het werd een leuke babbel met Andrien en Gilbert die met ons aan de tafel zaten.  Erna gaf Antoine, voorzitter van Euraudax Belgium (foto 2) een speech ivm de veranderingen die op til zijn binnen Euraudax.  Beslissingen van de cyclisten van U.A.F. waarmee België totaal niet akkoord gaat.   Hierover zal later zeker nog meer verschijnen op mijn blog...  Lus 2 trok naar Aalst, met ondermeer een caférust op de Markt.  Terug een half uurtje pauze met twee Chimay Blues, kwestie van goed bij te tanken.  Seingever Rudolf zat wat verder en we maakten een babbeltje met hem en zijn baas die ook toevallig in het café zaten.  Rond 20u30 werd het tijd voor de grote maaltijd en zaten we aan de helft van onze kilometers.  Soep, worst met purée en een chocolademousje.  Genoeg energie voor de nacht in te gaan en deze werd ijskoud !  We deden eerst Aaigem dorp en Heldergem aan en langzaam vroor de mist aan de grond.  Het werd gladdig.  Helaas werd dit qua parcours een supersaaie lus omdat we twee uur lang langs een grote baan rechtdoor moesten stappen.  Na het ontbijt om 2u was het intussen spekglad geworden en een snelheid van 6km per uur was praktisch niet meer haalbaar.  Ik had te weinig kleren mee, zo bleek, maar gelukkig kon ik me nog wat verwarmen met m'n regenjas.  Hier passeerden we Bambrugge en zo trokken de laatste kilometers via Haaltert centrum.  Een weg die we op onze duim kenden...  Maar bij Polleke is de organisatie prima en bij deze mijn oprechte dank.  Geen arenden maar wel een hevig applaus voor de verzorging tijdens deze ijskoude nacht.

Na een hele week van neus snuiten op m'n nieuwe werk deden de buitenlucht en de ontspanning meer dan deugd.  Ik had met Joost afgesproken op de trein en het liep goed mis, waardoor ik een uur in het station van Brugge heb gewacht en we dus maar net op tijd in het startcafé van Duinbergen waren.  Met baankapitein Dirk voorop trokken we dooheen het witte Knokke-Heist.  Deze keer waren niet alleen de villa's wit, maar het hele landschap lag bedekt onder een licht pelletje.  Prachtig !!  We trokken langs de dijk (die overigens heel gladdig was) en na een wagenrust op het Lichttorenplein verder richting Heist.  Na een kleine vijf uur stappen kwamen we terug in café Duinzicht voor de middagrust.  Drie borden tomatensoep met balletjes, twee boterkoeken, twee droge boterhammetjes en een Duvel later vertrokken we voor de tweede lus.  Dirk had een verrassing in petto, namelijk een bezoekje aan zijn werk, zijnde de marinebasis in Zeebrugge.  Hij gaf uitleg over de schepen zoals de fregats (foto 7), waarvan er een net terug is van een missie in het Balkan-gebied, en de mijnenjager (foto 8).  Verder mochten we binnen in de 'scheepsgarage' en toonde Dirk ons de scheepslift die in 1983 gebouwd werd met steun van de NATO en die schepen tot 2500 ton kan heffen.  Na dit boeiende intermezzo stapten we verder richting Zeebrugge waar we nog een wagen- en een caférust hielden.  Intussen ging langzaam de zon onder en stapten de rij fluovestjes terug richting Duinbergen.  Wie deze Euraudax-tocht heeft gemist heeft zeker ongelijk.  Ze was wondermooi en bovendien heel boeiend !

Gisterenochtend om 11u vertrok ik samen met m'n broer Joost en tal van medewandelaars in Haaltert om er 100 km te stappen onder begeleiding van baankapitein Polleke.  Het is welgeteld de achtste keer dat ik Haaltert bij Polleke kom stappen en ik ben altijd al heel tevreden geweest over de organisatie, de bediening en het eten.  Het parcours is intussen een beetje bekend.  De eerste lus trok naar Denderleeuw waar we twee keer een wagenrust hadden bij Paul thuis.  Na 25 km kwamen we terug in Hof Ten Eede in Haaltert en deze keer was dat heel speciaal, want m'n ventje Peter en z'n vader kwamen ons opzoeken.  Ik at er een bord spaghetti en we genoten van twee Duvels.  Na een veertigtal minuten floot Polleke nog vijf minuutjes tijd en zo moest ik Peter en z'n pa achterlaten.  Ik vond het wel leuk dat ik hen eens kon voorstellen aan enkele medestappers en dat ze eens de sfeer kwamen opsnuiven. 

Lus twee trok eerst naar de Grote Markt van Aalst waar we een half uur tijd kregen.  Joost en ik hebben er al ons stamcafeetje en ik genoot er van een Chimay Blue.  Het werd er eentje met een speciale betekenis, omdat het donderdag de laatste werkdag was op m'n huidig werk.  Chimay Blue is het lievelingsbierke van m'n twee beste collega's.  De hele nacht was ik een beetje triestig gezind door het afscheid van m'n werkplek en vooral van m'n supertoffe collega's.  Nu heb ik een goeie drie weken congé en erna begin ik aan de Overheid.  Een nieuwe job, nieuwe collega's en een totale sprong in het ongewisse...  Op de kerstmarkt in Aalst kocht ik een Club Brugge-beertje (dat vandaag totaal GEEN geluk bracht...).  Via Nieuwerkerken stapten we terug naar de zaal voor de warme maaltijd.

Lus drie trok naar Aaigem en Denderhoutem.  Helga en ik hielden elkaar al miaauwend elkaar wakker en ik had ook aangename gesprekken met andere medewandelaars.  De wind was over het algemeen gaan liggen en op enkele miezerige spetters na bleef het droog.  Wegens de aangekondigde sneeuw (die gelukkig uitbleef) had Paul vooral asfaltbanen voorzien.  De temperatuur steeg tijdens de nacht tot 3 graden en eigenlijk had ik het helemaal niet koud.  De gevels waren bezaaid met hangende kerstmannen (de originaliteit is ver te zoeken) en kerstverlichting.  We stopten ook even aan Belgiës oudste molen.  Na het ontbijt op 75 km stond er een lus naar Aalst en Moorsel op het programma.  Ik had gelukkig een enkele last van fysische problemen of slaapwandelen en even voor 7u deze morgen bereikten we de finish.  M'n tweede zilveren wandelarend is een feit en dat vierde ik met een Duveltje.

(vervolg) ...er de tweede lus van de 50 km (2x25 km) van de euraudax-wandeltocht te stappen.  In de zaal zaten er vele bekenden, waaronder Joost en Achille, de vader van Joosts vriendin Ann.  Ik bestelde nog vlug een bord spaghetti en een pintje en kon meegenieten van de typische wandelsfeer.  Velen waren blijkbaar op de hoogte van m'n Gouden Arend en feliciteerden me ermee.  Even na 14u vertrokken we richting Lichetervelde.  In het begin zag het er droog uit, maar we bleven niet gespaard van een fikse regenbui.  Ik babbelde wat met Dennis en enkele anderen en voor ik het besefte waren we aan de eerste wagenrust met een wafeltje en een kopje koffie.  Je kon ook glühwein drinken, maar da's niet echt aan mij besteed.  Als je zo maar één lusje meestapt, heb je extra het gevoel dat het rap donker wordt.  Na een goed uur stappen kwamen we in Lichtervelde-dorp.  We passeerden het marktpleintje waar twee jaar geleden een caférust was, maar deze keer dienden we nog een kleine kilometer verder te stappen.  In een Cercle-cafeetje waarvan ik helaas de naam vergeten ben, konden we genieten van een klein half uurtje pauze.  Genoeg om twee Orvallekes te drinken.  Erna was het nog een uur terugstappen naar de zaal en ik kon met Dennis terug meerijden naar Brugge.  Dit was wat men noemt een ware "euraudax"-dag.  Op naar de volgende !

De afstanden van 3 en 4 km had ik al verschillende keren gezwommen tijdens mijn training, maar hoger dan dat was ik nog nooit gegaan, dus ik was best wel wat zenuwachtig.  Opnieuw reed ik met Rika mee van Roeselare en dit voor de laatste maal richting het zwembad van Ieper.  6 kilometer, dat zijn 120 dubbele lengtes (2x25m), maar als je aan zoiets start, mag je daar niet al te veel over nadenken.  Na 4 km at ik een muesslireepje dat ik aan de kant van het zwembad had klaargelegd.  Behalve wat stijfheid in de schouders, is het eigenlijk heel goed verlopen.  Toen Els (die m'n telling bijhield) zei dat ik nog één lengte diende te zwemmen, brulde ik het eens lekker uit onder water.  Zie hier de samenvatting van de vier 'zwemzaterdagen'.

Met heel wat training vooraf, kon ik er nu de vruchten van plukken, want hiermee behaalde ik m'n eerste Gouden Arend in het zwemmen.  Met m'n Gouden "wandel" Arend kunnen ze nu kleine arendkuikentjes kweken :-).  Erna reed ik me Rika, Monique en Jos (foto 4) naar Gits om... (wordt vervolgd)

Zaterdag nummer 3 wat het zwemmen betreft, want ook vandaag stond Euraudax Kuurne-Ieper klaar voor een zwemevenement.  Ik had terug afgesproken met Rika aan de voorkant van het station van Roeselare en samen reden we terug naar het -intussen welbekende- mooie zwembad van Ieper.  Bij aankomst stond er al veel volk in de hal van het zwembad, waaronder Jos die ook een kilometer kwam zwemmen.  Uiteindelijk waren we met 16, dus meer deelnemers dan de vorige keren met als gevolg dus ook minder zwemplaats.  Dat liet zich inderdaad merken, want het werd 4km slalomen.  Niet gemakkelijk, maar het verliep toch zonder problemen.  Hiermee heb ik m'n Zilveren Arend in het zwemmen behaald, maar we gaan voor Goud, dus zijn we volgende week weer van de partij en dit voor de 6 km !  Hieronder zie je Frans die m'n brevetje invult :-).

Deze keer had ik afgesproken met Rika in het station van Roeselare.  Voor mij betekent dat een uurtje langer slapen, heerlijk !  In Brugge sneeuwde het hevig, maar op weg naar Ieper lagen de banen er gewoon wat nat bij, maar niet meer dan dat.  Eénmaal aangekomen schreef ik me in bij Frans en behalve Sigrid en Patrick was iedereen er van vorige week terug bij.  Kristof was deze keer ook van de partij en schreef zich in voor de 2km en de 1km.  Na m'n eerste kilometer had ik al 9 minuten tijd over, dus ik wist dat het goed ging, niettegenstaande ik de hele week stijf was in m'n linkerschouder.  Tijdens de tweede kilometer zag ik Kristof met krampen in de kuiten uit het zwembad klouteren.  Het was zo grappig om zien, dan ik me in het water niet kon inhouden van lachen.  Tijdens de derde kilometer was ik m'n tel kwijt, waardoor ik twee baantjes vergeten te tellen had.  Rika de mijn telling bijhield, deed teken dat de derde kilometer ook voltooid was en dat was door de mistelling vroeger dan verwacht, dus leuk !  Nadien babbelden we wat na in de cafétaria bij een Poperings hommelbiertje.  Ook Kristof behaalde met glans z'n twee brevetten.  Later op de dag kreeg ik een berichtje van Sigrid met haar excuses (aan de organisatie) dat ze er niet bij was.  Op naar de 4 km volgende week !

De dag na de laatste training van woensdag was ik ongelofelijk stijf aan m'n linkerarm.  De hele vrijdag heb ik er tijgerbalsem aan gewreven.  Daarenboven ben ik snipverkouden, dus vandaag zou een eerste goeie test worden : M'n eerste Euraudax Zwemmen...  Om 6u31 nam ik de trein via Gent en Kortrijk en om 8u21 bereikte ik het station van Ieper, waar Marcel mij oppikte.  Even zoeken, want Marcel is totaal niet gewend aan iemand zonder bril en zonder wandeloutfit.  Om 9u00 schreven we ons in en maakten we ons klaar om in het prachtige zwembad van Ieper te duiken.  Ik moet zeggen dat we redelijk wat ruimte hadden, maar er waren een aantal verwachte deelnemers niet aanwezig, waaronder Sigrid, Jos, Kristof en de zoon van Huub.  Het ging mij redelijk goed, zoals je kan zien op de zwembrevetten hiernaast.  Om 10u dook Sigrid dan toch in het zwembad en zwom als een raket de 2 km.  Alles verliep meer dan naar wens !  Nadien konden we nog genieten van een pintje in de cafétaria en Marcel stelde mij voor aan Rika, die ook instond voor de organisatie en woonachtig is in Roeselare.  Ik kon met haar meerijden tot het station aldaar en de trein nemen.  Volgende week kan ik ook met haar meerijden, waardoor ik een uurtje langer mag slapen.  Heerlijk gewoon !  Chapeau aan de hele organisatie trouwens en nu maar hopen dat volgende week ook alles zo goed verloopt voor het bevret van 3 km.

Na een goeie treinrit kwamen Joost en ik aan in Tubeke waar we door de organisatie werden afgehaald.  Door onze vroege aankomst, konden we een mooi plekje bemachtigen in de zaal : Dicht bij de bar en het toilet.  Na een pintje en het fluitsignaal van baankapitein Marc Ducochet vertrokken we stipt om 11u voor de eerste lus richting Hennuyères.  Het ging onmiddellijk pittig omlaag en omhoog doorheen een prachtig bos met adembenemende herfstkleuren (foto 1).  Van het bos ging het landelijker en ik moet me een beetje geforceerd hebben, want ik kreeg wat last in m'n linkerknie en dat zou ik de hele wandeling verder voelen tijdens het klimmen.  Na 25 km kregen we twee boterhammen en een kommetje soep.  Ik bestelde daar een Chimay Blue bij.  40 minuten later trokken we terug op pad.  De zon ging onder en kapitein Marc was de weg kwijt.  Twijfelen, zoeken en ja, voor ons lijken alle paden op elkaar en dit zeker in het donker.  Maar alle wegen leiden naar Rome of naar de startzaal in Virginal en om 20u10 konden we een koude schotel (foto 6) smullen.  Lus drie trok naar Quenast en z'n deelgemeente Rebecq.  Quenast is beroemd om z'n kasseistenen (steengroeves) en brouwerij Lefebvre waar o.a. Barbar gebrouwen wordt.  Op foto 6B zie je mij met Helga tijdens een wagenrust.  Om 1u20 kregen we een maaltijd voorgeschoteld die bestond uit soep, purée en vol-au-vent en een stukje taart en uiteraard hoorde daar nogmaals een Chimay Blue bij...

We hadden al 75 km achter de kiezen, dus nog zo'n 50 te gaan, zijnde twee lussen waarvan de eerste naar Het Hellend Vlak van Ronquières (Braine-le-Comte) trok.  Rond 3u begon het te regenen, te waaien, kortom te stormen.  Helaas kwam daar nog bij dat ik vreselijke last had van m'n blaas en in de regen een struik zoeken en een kletsenatte broek omlaag doen is zeker geen pretje !  Alsof het niet genoeg was moesten we een vreselijk modderig bospad door.  Iedereen was totaal doorweekt !  Om 6u30 kwamen we in de zaal en zat de tocht voor Joost erop, want hij had zich voor 100 km ingeschreven.  Toen bleek dat er een tiental wandelaars was vermist. Slechts een half uur later kwamen ze binnen en we vertrokken daardoor met vertraging en dit om 7u45.  Ik had droge kleren en schoenen aangetrokken en dat deed deugd want op een regenbuitje na bleef het voor de rest van de tocht droog.  Ronny en Linda waren er nu ook bij.  Twee wagenrusten, waarvan eentje op de markt van Ittre (foto 7) en een caférust op de top van een helling, daar kon ik nog perfect mee leven !  Tijdens de 35 minuten durende rust in Café du Cercle genoot ik van twee Chimays Blues (foto 8 en 9), want er was iemand die zei dat de rust tot 5 voor 12 zou duren, wat niet waar bleek :-), dus mocht ik een tweede Chimay uitsalamanderen.  Daarna was het nog slechts 25 minuten tot de startzaal en met de Chimays in het hoofd rolden die letterlijk vooruit.  Voilà, 't zat er op en het verging me goed, dus de voldoening is groot.  Weeral een pluimpje erbij voor het tweede gouden vogeltje...  Voor heel wat anderen waaronder Gerrit, José en Tony werd er een zoveelste Gouden Arend behaald.  Proficiat, zowel aan hen als aan de organisatie !

Met een uurtje loopband (11 km) op vrijdagavond werd m'n weekend sportief ingezet.  Op zaterdagochtend treinde ik naar Gent waar ik samen met Joost doorreed naar Terhagen (Rumst) in de provincie Antwerpen.  Eénmaal aangekomen en het begroeten van bekende gezichten schreef ik me in bij baankapitein Kim.  Om 9u stipt vertrokken we richting Boom.  Ik maakte een babbeltje met Dennis en erna met Wim en Kristof en ook Freddy11 was van de partij. Al vlug bleek dat m'n fototoestel kuren had.  Het intensief gebruikte instrument begint z'n pluimen te verliezen, maar gelukkig kon ik toch een aantal mooie kiekjes maken.  We trokken naar het Zuidelijk Schiereiland en zo verder naar het Noordelijk Eiland.  In de verte kon je de kerk van Wintam zien (bekend van de Dodentocht).  Stipt om 11u namen we een veerbootje (foto 1) om zo naar Niels Broek te gaan.  Na twee kilometer vond er in Niel een caférust plaats waar Joost en ik als laatste onze Duvel kregen. 

Net op tijd om ze uit te drinken en verder te gaan doorheen de kleiputten.  Kim had het parcours voorbereid door bladeren met duimspijkers aan de boomstammen te prikken.  Goed idee trouwens !  Een uurtje later was er nog een wagenrust aan het nieuwbouwappartement van Kim waar ik een heerlijk Crystalbiertje dronk.  Via het water (foto 3) stapten we terug naar Terhagen waar we even voor 14u een half uurtje rust hielden.  Enkele boterkoeken en een Duvel later vertrokken we terug op pad voor lus 2.  Deze vond ik nog mooier dan de eerste.  Kim leidde ons doorheen de Terhaagse Bosjes (foto 4 en 5), een prachtig stukje natuur.  Erna stapten we verder via Reet naar het Park van Boom en het provinciaal domein "De Schorre".  De caférust was terug in de startzaal, het clublokaal van de Kleitrappers.  Er was nog een goeie 10 km te gaan en die stapte ik volledig samen met Marcel met wie ik het had over Euraudax Zwemmen.  Hij stelde me gerust en heeft met z'n 12 Gouden 'Zwem'arenden meer dan ervaring.  Een heel aangenaam gesprek die ons naar het einde van een zeer mooie wandeltocht bracht.  Erna zette Joost mij af aan het station van Lokeren.  Kim heeft het weer eens schitterend georganiseerd !

Het was gisteren (volgens ik vernomen heb) de eerste organisatie van Euraudax Herdersem, met name Lucia, Geert, Conny en anderen en ik kan alleen maar vaststellen dat ze nog véééééle malen een euraudax mogen organiseren !  We vertrokken vanuit Velzeke stipt om 9 uur vertrokken op pad.  Lucia leidde ons al meteen door de natuur : Weiden, bossen, natuurpunt-gebieden...  Eerlijk gezegd wist ik niet dat Zottegem, de poort van de Vlaamse Ardennen, zoveel beklimmingen herbergde.  Het tempo lag redelijk hoog, maar de wagenrusten waren zeer rijkelijk.  Tijdens de eerste rust kocht ik voor 1 euro een jupilerke en at ik twee chocoladewafels.  Erna stapten we verder over de onverharde paadjes tussen de velden richting Sint-Goriks-Oudenhove.  In café 't Pleintje was er een caférust en er stond een hele berg boterhammen met gehakt op ons te wachten.  Twee per persoon, maar toen ze nog niet op waren, mocht je er à volonté nemen en dat werden er voor mij vijf, vergezeld met een Duveltje.  Twintig minuten later trokken we verder en rond 13u30 zat de eerste lus erop.  Ik at een boterkoek en dronk een Duveltje in het zonnetje en dit in het gezelschap van Joost, Jeannette en Huub.  Om 14u20 vertrokken we terug,  eerst richting Zottegem-Centrum en Strijpen.  Onderweg kocht ik vlug een flesje spa die al leeg was toen we aan de wagenrust kwamen.  De bevoorrading bestond uit frisdrank en een chocoladepuddinkje, lekker gekoeld !  Via een vervelend keiweggetje wandelden we verder richting de Bevegemse Vijvers en erna doorheen het domein van Breivelde, het park van Zottegem.  In café De Blauwe Wolk hielden we een caférust en ik trakteerde er Joost en mezelf op een Duveltje op het zonnige terras.  Erna was er uitzonderlijk nog één extra wagenrust en dat omdat Antoine iedereen wou trakteren op een bekertje schuimwijn ter ere van z'n tiende Schelp.  Stipt om 19u bereikten we de eindmeet.  Lucia had de eer om enkele Gouden Arenden (o.a. Danny Spittaels en Dennis) en Schelpen (o.a. Dorine en Antoine) uit te delen.  Het zat erop en de organisatie was dubbel en dik geslaagd.  Chapeau !

Toegegeven, ik zag er eerst een beetje tegenop want 30 uur stappen is echt wel lang, maar toen we zaterdag om 11u vertrokken en de sfeer er onmiddellijk al in zat was mijn goesting 100 % terug aanwezig.  Ook Joost was van de partij.  Hij had zich voor 125 km ingeschreven, ik voor de volle pot van 150 km, zoals een vijftigtal anderen.  De eerste 25 km trok doorheen Denderleeuw en het zonnetje was vollop aanwezig.  Om 15u25 stond een koude schotel op ons te wachten met een Duveltje voor mij.  Om 16u stipt vertrokken we richting Erondegem en Lede, beiden met een wagenrust (foto 1). Na 50 km namen we afscheid van enkelen zoals Sigrid en Rosette.  Na de warme maaltijd (met duveltje) vertrokken we terug op pad.  Intussen was het buiten volledig donker geworden, dus moest iedereen z'n fluovestje aandoen.  Lus 3 trok doorheen Aalst.  Helaas hadden we geen tijd voor een caférust aldaar, maar de city by night bezoeken is altijd een onderdeel van de euraudax-tochten onder leiding van baankapitein Paul.  Om 1u20 kwamen we terug in de zaal en hadden we reeds 75 km achter de rug, dus we zaten aan de helft !  Twee sandwiches en een kwartiertje de ogen sluiten om vervolgens de tweede nachtelijke lus te starten.  We trokken naar Aaigem dorp waar al na 5,7 km een wagenrust stond.  Het is altijd heerlijk om een kopje koffie te drinken om beter wakker te blijven.  Tussen 5u en 6u heb ik een gebruikelijk moe-aanval met wat slaapwandelen tot gevolg.  Op zulke momenten luister ik naar wat electro op m'n MP3-player.  Na 100 km hadden heel wat mensen gedaan met stappen.  Onze tafel werd leger en leger.  Kristof z'n eerste Gouden Arend was binnen !  Na een boterhammetje deed ik weer een tiental minuutjes m'n ogen toe, slobberde een tas koffie en een Red Bull en om 7u vertrokken we terug op pad.  Ook de zon kwam terug tevoorschijn (foto 5, 6 en 7) en dat gaf nieuwe energie.  Lus 5 trok eerst doorheen het park van Aalst en ik had nog niet gezien dat Annemie en Mark er deze lus ook bij waren.  Joost begon al goed af te tellen, want voor hem was dat z'n laatste lus.  Wim en ik spraken elkaar moed in want wij moesten nog vijf uur langer meegaan.  Het tweede stukje leidde ons doorheen Erembodegem en om 11u30 kon Joost z'n boekje afstempelen.  Ik mocht genieten van een bord spaghetti (foto 8) en Dirk werd beloond met een Gouden Arend (foto 9).  Om 12 uur vertrokken we voor de laatste lus naar Aaigem.  Het werd eerst twee uur non-stop wandelen (11 km) vooraleer we aan een caférust kwamen.  Jawel, een Duveltje kon er zeker in en smaakt heerlijk (foto 11) !  Intussen koelde ik de voetjes af en 35 minuten later trokken we verder.  Er was nog één laatste wagenrust.  Eerst was deze gepland aan een crèmerie maar na een conflict met de crèmerie koos Pauls vrouw een andere plek uit.  Drie bekers limonade en een koekske leverden mij de energie voor de laatste 6,5 km.  Niet nadenken maar doorstappen dus.  500 meter voor het einde gaf Polleke een korte speech en na een babbeltje met Frank kwamen we voor de laatste keer aan de zaal.  Mijn vierde tocht van 150 km zat er er eindelijk op.  Voor Wim, Rebecca, Davy, Fréderick en nog enkelen was het hun eerste 150 km wat zeker een proficiat waard was !!  Maar natuurlijk ook voor alle anderen !!!

Zaterdagochtend treinde ik naar Torhout waar in Feestzaal 't Centrum een 20h Euraudax van start ging.  Ik vond een plaatsje aan de tafel naast Marnix.  Na een korte toespraak van de Schepen van Sport van de Stad Torhout vertrokken we om 11u stipt met meer dan 80 wandelaars op pad.  Daarvan hadden er 68 (waaronder ik) zich ingeschreven voor de afstand van 100 km.  De eerste lus trok naar Aartrijke.  Ik maakte een babbeltje met o.a. Dirk die Zilla aan de lijn hield.  Na de eerste wagenrust kreeg ik een geeuwbui, een beetje vroeg, maar het dipje bleef een tijdje hangen...  Een kopje koffie aan de volgende wagenrust deed meer dan deugd.  Na 25 km stond er een koude schotel op ons te wachten en ik bestelde daar een Westmalle Dubbel bij.  Even over 16u trokken we terug op pad.  Ik had een heel boeiend gesprek met Cees, een Nederlandse man die na een coma een heel sportief leven had uitgebouwd.  Aan de wagenrust in Ruddervoorde kocht ik in een bakker een blikje jupiler.  Lekker fris, want het was warm maar wel winderig.  Ook Helga was in form en het was aangenaam om naast haar te mogen lopen.  Na een toertje door 't Hoge in Torhout stapten we terug richting zaal en kregen we nog een plaatselijke vlaag over ons heen.  Rond 20u25 genoten we van een warme maaltijd (foto 6) met witte of rode wijn.  Voldoende energie voor de nacht die eerst richting Zwevezele trok en vervolgens naar Lichtervelde.  De wagenrusten bestonden voor mij uit lekkere kopjes koffie en ik bleef wakker.  Ik amuseerde me met Jos en Helga, babbelde aangenaam met José, Luc en nog enkelen.  Om 2u stond onze laatste maaltijd ons op te wachten.  Twee boterhammen, een broodje, een potje cornflakes een koffietje en een piepklein dutje van 20 minuten.  De eerste wagenrust van de laatste lus lag vlakbij het huis van Christophe, iemand met heel wat Euraudax-ervaring die vandaag z'n eerste Euraudax van 100 km kwam stappen.  Maar we moesten doorzetten en de regen maakte het er ons niet gemakkelijk op.  Rond 5u begon het te gieten en het hield niet meer op.  Aan de laatste wagenrust aan het huis van wijlen Robert Loncke propten we ons allen in een tentje met schuimwijn. Ik zette me naast Sally op de grond en sloot even de ogen.  Net daarom ben ik (vergeef mij) de reden van de schuimwijn vergeten...  Erna begon ik even te slaapwandelen, tot ik tussen de regendruppels door het langzaam licht zag worden, waarna ik wat babbelde met Marion.  We kwamen om 7u12 toe.  Voor mij werd het onmiddellijk afstempelen waar ik met Gilbert en Hugo de trein nam richting Brugge.  Merci Willy en Dirk en co voor de goeie organisatie !

Net als vorig jaar trok ik op de Belgische feestdag met de trein naar de prachtige streek over de taalgrens.  De start vond plaats in het centraal station van Verviers en werd stipt om 9u gefloten door baankapitein Jacky.  Het parcours richting Luik was totaal anders dan dat van vorig jaar en ook heel wat pittiger.  Strakken hellingen en steile afdalingen brachten ons naar Pepinster waar een pintje gedronken werd in café Chez Flo (6,5 km).  Onmiddellijk erna ging het terug steil omhoog en eenmaal boven kon je genieten van een prachtig zicht (foto 1).  We trokken doorheen Trasenster (200m hoog) en zo doorheen het stationnetje van Nessonvaux waar ietwat verder de tweede caférust lag (15,2 km).  Organisator Hubert trakteerde mij op een frisse Duvel (slurp).  Ook hierna werden de calorieën onmiddellijk verbrand door een steile klim doorheen een stukje prachtig bos.  Zo wandelden we op en neer verder naar Fléron dat op een hoogte van 250 meter ligt.  Omdat ik geen boterhammetjes meehad kocht ik in de Quick even verder een Giant en at die ik op het terras met een Chimay Blue.  Dit in het gezelschap van Wim en Danny (facteurke).  Gelukkig zaten we onder een afdak want het was hevig beginnen regenen.  Net als na de vorige rusten trokken we terug steil omhoog tot aan de mooie grijze kerk van Magnée.  Intussen maakte ik leuke babbeltjes met René Smets, Wim en Dirk Broeckx.  We zaten al 35 km ver en ongeveer 2,5 km verder kwamen we in "Western City" (foto 6) in Chaudfontaine.  Je kon er alleen Amerikaanse (en enkele Luxemburgse) bieren  drinken.  Net nu ik Hubert wou terug trakteren op een goeie trappist...  We bestelden dan maar een pintje en van Hubert kreeg ik een drupelglaasje 'peket'.  Na amper 6 km en een fijne babbel met René kwamen we aan de laatste caférust in Chênée (Café Le Vieux Moulin) waar o.a. ik een Orval dronk, Kim een Tripel Karmeliet en Wim een Kwak (zie onderste foto's).  Erna kwamen we Luik binnen en werd de wandeltocht beëindigd in een café met de toepasselijke Euraudax-naam "L'Aigle d'Or". Ik vertrok meteen met Dirk Broeckx naar het station van Luik waar ik de trein van 18u57 kon nemen richting Brugge.

Caférust in Le Vieux Moulin (Chênée) :

Ik had vrijdag een dagje verlof genomen en treinde met m'n 'dagelijks treintje' tot in Gent.  Vandaar was het nog een klein uurtje met de bus tot aan de sporthal van Zelzate.  Ik zag onmiddellijk al vele bekende gezichten waaronder Sigrid, Kim, Guy, Jeanine...  We vertrokken stipt om 9u en trokken richting Nederland.  Bij een eerste wagenrust kregen we een wafel en frisdrank.  Aan de grenspaal moest Linda enorm lachen toen ze aan een anekdote dacht met Ronny.  Ze wandelde hier de eerste lus van 25 km omdat ze 's avonds naar Malmedy ging.  We wandelden via het poldergebied Canisvliet naar Westdorpe, een deelgemeente van het Nederlandse Terneuzen.  Bij een caférust hoorde een Duveltje (weliswaar in Leffe-glas).  Op de terugweg via Wachtebeke vond nog een wagenrust plaats en zo zaten de eerste 25 km erop.  De grote rust bestond uit Spaghetti met Duveltje en  Rond 14u15 begonnen we aan de tweede lus die richting De Katte en Rieme trok.  We deden verschillende stukjes parcours dat ik in mei met Peter deed tijdens de Augustijnentocht.   In Ertvelde werd ik door wandelaar Luc getrakteerd op een Duveltje.  En alsof dat niet genoeg was, mochten we tijdens de laatste wagenrust genieten van Augustijnen à volonté.  Omdat ze de rest zomaar zouden weggieten (wat zonde zou zijn !) nam ik een tweede flesje mee voor onderweg.  Toen maakte ik kennis met Bruggeling Frans, die me toevallig hoorde vertellen dat ik nog met de bus en trein naar Brugge moest.  Van geluk gesproken, want ik mocht meerijden met hem.  Om 19u kwamen we toe en bestelde ik voor mezelf een colaatje en voor Frans een Leffe.  Erna reden we naar Brugge en was ik een uurtje vroeger dan voorzien terug thuis.

Daniel, Guy en Clement, 3 van de vier Doetjes (Team 66) waren eveneens aanwezig tijdens deze wandeltocht.  Ook zij wandelen op 30 en 31 augustus voor Oxfam.  Je kan hen eveneens hier steunen !

Terwijl gisteren vele wandelaars naar de eerste dag van de 100 km (2x50km) van Omloop Kluisbergen trokken, koos ik voor een tocht die al heel lang op mijn kalender stond : Stekene, een streek die voor mij nog totaal onbekend was.  Ik treinde naar Sint-Niklaas en buste naar Stekene en schreef mij net als 31 andere wandelaars in voor deze Euraudax-editie.  Dit onder begeleiding van baankapitein Ronny die hiermee zijn allerlaatste organisatie bezegelt.  Vanuit Stekene hadden de 2 Ronny's een route uitgestippeld naar Hulst.  Daarmee zouden we de grens overschrijden met Nederland (zie grenspaal hiernaast).  Ik maakte een lange babbel met André van Denderleeuw over z'n huis in Spanje en z'n wandelkalender.  Intussen trokken we het Stropersbos in, waar een wagenrust stond.  Je kon er een pintje kopen voor één euro en van deze kans maakte ik gebruik.  Zo gingen we verder naar Hulst waar we na 19 km genoten van 35 minuten rust op de markt van Hulst.  Een hollands Duveltje kostte slechts 2,75 euro.  Kim naast me genoot er van een lekkere Westmalle.  Maar het fluitsignaal van Ronny maakte een einde aan de rust en we trokken via de stadswallen terug richting Stekene.  Paul had ergens een ijsje gekocht en genoot al stappende met volle teugen van dit stukje frisheid.  In deze superwarme lentezon kan zoiets ongetwijfeld smaken.  Na een goeie 9 km was er nog een wagenrust en ik babbelde met Dorine en Jean-Pierre die sinds kort samenwonen.  In Stekene genoten we van een caférust waar Kim en ik 3 blonde Leffes deelden.  We keerden terug via het Natuurreservaat Steengelaag, meer gekend als de Kleiputten.  Daar vond nog een laatste wagenrust plaats en zo gleden de laatste 8 km onder de voetjes richting zaal.  Een heerlijke tocht en een tiptop organisatie.  Ik ben blij dat ik erbij was !

Ik had nog een dagje verlof van 2007 staan dus vond ik het welbesteed om deze tocht te stappen.  Daarvoor treinde ik de avond ervoor al naar Joost om bij hem te blijven slapen.  Nu ja...  Na een avondje voetbal (halve finale Gent-Standard) was Gent in totale feeststemming en door dat lawaai sliep ik heel slecht.  Om 5u. was het opstaan geblazen en reden we naar Merksem.  We wilden aanvankelijk een hoek afsnijden en namen daardoor de verkeerde afrit.  We raakten verdwaald in Antwerpen, maar kwamen (oef) toch net op tijd om ons in te schrijven.  Samen met vele bekende gezichten waaronder Dennis, Adrien, José, Sally ... trokken Joost en ik naar Antwerpen Centrum.  Het is de vijfde keer dat ik bij baankapitein Frank kom stappen en dit is (een hele leuke) vaste lus.  Om 8u30 slobberden we reeds een eerste Duvel en kreeg ik telefoon van Bob (die verwonderd was dat ik al zo vroeg in de ochtend een Duvel dronk - haha).  Erna ging het terug via het station en de feestzaal naar Merksem waar we in het Breugelhof een broodje nuttigden (en Duvelke).  De middaglus trok naar Schilde via de reuze villawijken van Schoten en 's Gravenwezel.  We volgden de Kastelenroute en kwamen na een korte wagenrust even na 15u aan in het Martinushof in Schilde waar we een tweede broodje nuttigden (en Duvelke).  Na het buikje te vullen leidde Frank ons naar Ranst waar we onderweg 2 lieve paardjes zagen (waarvan eentje op de foto).  De wind ging liggen en het voelde warmer aan.  Rond 17u werd het tijd voor een laatste caférust waar ik een halve liter bier nuttigde in een glas waar ik vorig jaar in juni ook uit had gedronken.  Te herkennen aan een vreemde barst rondom rond.  Erna keerden we terug naar de wagenrust voor een vijftal minuten pauze en zo terug naar Merksem.  We kwamen rond 21u20 toe en Frank gaf z'n gebruikelijke speech.  Net als de 35 andere wandelaars heb ik ervan genoten.  Maar de 150 km zat toch nog in m'n benen, waardoor ik me zo stijf voelde.  Hiermee besloot ik om dit weekend toch niet naar Doornik (100 km) te trekken en het rustig aan te doen.  Ik keerde samen met Dennis terug naar Brugge, want Joost ging nog een ander soort stapje zetten in het Antwerpse.

Het is de tweede keer dat ik deelneem aan deze editie in Haren en m'n derde wandeltocht van 150 km.  Maar deze keer bestond de eerste lus uit 50 km Zoniënwoud en dat was best pittig, maar ook heel mooi.  Deze tocht begon zaterdagvoormiddag om 11u.  In de eerste wagenrusten bestelde ik mij jupilerblikjes maar m'n benen leken daar helemaal stijf van te worden.  Dus na het derde blikje heb ik besloten om enkel nog tijdens twee grote rusten een Duvelke te nuttigen en verder geen alcohol meer te drinken.  Pas om 21u kwamen we terug in het Club House STIB/MIVB waar we terug onze bagage konden raadplegen : Verse sokjes, m'n crocks om tijdens de eetpauze rond te lopen, m'n fluojasje en pillamp...  Na het nuttigen van kip, frietjes, groenten en een Duveltje trokken we naar Brussels by Night.  Baankapitein Antoine had besloten om wegens gezondheidsredenen te stoppen en reservebaankapitein Raymond(Cravatte) nam over.  Z'n tempo lag stukken hoger als dat van Antoine en de groep strekte zich helemaal uit.  M'n moraal zat niet echt goed en ik had er eigenlijk niet zoveel zin in.  Maar gelukkig blijft Brussel boeien en we trokken via het Noodstation naar de Beurs (ik zag het kantoorgebouw - m'n werk blinken...) en zo richting Grote Markt, Marollen en Zavel naar het Warandepark.  En daar aan het Koninklijk Paleis vond de tweede wagenrust van deze lus plaats.   We stapten erna terug naar de zaal waar soep en brood klaarstond.  De rust deed me herleven en m'n moraal werd beter.  Hier zaten we met 75 km immers aan de helft en dat gaf verse moed.  Lus 4 is er traditioneel eentje die doorheen de Brusselse buitenwijken trekt en doorhee het Jubelpark.  Daar kregen we zoals vorig jaar een pannekoek.  Gelukkig had ik helemaal geen last van slaapwandelen.  Joost daarintegen zwalpte vooruit.  Maar ook zo tikt de tijd en om 6u20 kwamen we aan het ontbijt. 

Door het snelle tempo waren we te vroeg in de zaal, maar goed, dan had ik tijd om even een piepklein dutje te doen en om een sanitair moment in te lassen.  Ik was helemaal herboren voor lus 5.  Deze trok doorheen het Park van Woluwe die enorm uitgestrekt is.  Lucia en ik fotografeerden er piepkleine eentjes.  Via Zaventem ging het na vijf uur stappen terug naar de zaal.  We aten er een koude schotel (héél lekker) en alweer sloot ik even de ogen.  Het was ontzettend warm in de zaal en ik voelde me helemaal slap.  Niet goed om zo de zesde en tevens laatste lus te beginnen, maar gelukkig was dat er een met 3 wagenrusten.  Amaai, ik wist niet dat de streek rond het atomium zo heuvelachtig was !  Ik begon helemaal te kraken en Kristof en ik spraken elkaar heel veel moed in.  Na de eerste twee wagenstops en een telefoontje van wandelvriend David kwamen we aan de negen blinkende bollen.  De bovenste werd vrijdag bekroond met een grote Belgische vlag n.a.v. vijftig jaar Expo '58.  Wat verder stond een gebouwtje opgetrokken uit bakken jupiler.  De laatste wagenrust was er eentje met chips en schuimwijn, maar omdat ik me zo versleten voelde bleef het bij één bekertje (ik zag het niet meer zitten om recht te staan).  Dit ter ere van de 20ste en laatste 30u-editie van Brussel-Haren.  Volgend jaar wordt dit een 25 uren !  De laatste 5 km werden een ware marteling.  Ik sleepte mij letterlijk tot het einde en om 17u10 kwamen we eindelijk binnen.  Ik vierde dit met een fris pintje, terwijl Antoine enkele stappers in de bloemetjes zette.  Erna vertrokken Joost en ik met de auto naar Gent (met file in Ternat) waar m'n vintje ons aan Joosts studio stond op te wachten.  We bekroonden deze geslaagde maar zware 150 km met een Duveltje !  Ik vond het best wel verdiend :-).

Vandaag trok ik samen met Joost naar Londerzeel om er een wandeltocht te stappen van 50 km, onder begeleiding van baankapitein Kim.  Na een goeie 7 km kwamen we aan de welbekende Palm-brouwerij in Steenhuffel.  Eigenlijk was het de eerste keer dat ik deze in klaarlichte dag zag.  De andere keren waren 's morgens vroeg tijdens de Dodentocht.  Vlak ervoor stond de eerste wagenrust te wachten met voor iedereen een broodje haring.  En daar zag ik voor de eerste keer in m'n leven Freddy11 (foto), een goeie blogkameraad.  We hebben een hele eind lopen babbelen en dat was heel aangenaam.  Ook Sigrid was van de partij en stapte haar eerste 50 km.  Met Conny maakte ik ook een babbeltje.  Zij werkt eveneens als ik aan het muntplein in Brussel en we komen elkaar soms tegen aan het werk.  Erna trokken we naar Lippelo en het was goed beginnen regenen.  We trokken doorheen het modderige, maar prachtige bos tot aan de volgende wagenrust waar Linda voor de drankbediening zorgde.  Ik at er een zakje paprika-chips.  Een wolkbreuk vierde feest boven ons en wij moesten verder.  Om 13u16 kwamen we aan de middagrust waar Joost en ik genoten van een Duveltje.  Freddy koos voor de bruine Leffe.  's Middags trokken we via het Buggenhoutbos en Heizijde (Lebbeke) naar Dendermonde.  Onderweg hadden we nog twee caférusten.  Ik maakte nog een leuke babbel met Katrien die haar eerste Euraudax kwam stappen en met Wim Smeulders.  Om 19u kwamen we aan in Dendermonde (foto) en Joost en ik bestelden een bakje friet die we op de trein opaten.  Voilà, de kuiten zijn weer goed gesmeerd vandaag en de organisatie was optimaal !!

Ik vertrok met de trein naar Denderleeuw alwaar ik samen met Willy en Wilson werd opgepikt aan het station om er onder begeleiding van baankapitein André 100 km, oftewel 20 uren te gaan stappen.  Stipt om 11u vertrokken we richting Osbroek.  Zoals voorspeld werd het lekker lentewarm en ik had me te warm gekleed waardoor ik m'n sweatshirt al wandelend van onder m'n t-shirt uittrok.  Ik babbelde wat met een wandelaar (wiens naam mij ontgaan is) waarmee ik na een wandeling vorig jaar een Duvel gedronken heb, en na 8,4 km werden we aan de eerste wagenrust verrast met schuimwijn.  Marc Boen en ik telden het aantal schuimwijnbekertjes die we binnengoten.  Ik kwam aan vier...  We trokken doorheen het stadspark van Aalst en na 8,6 km kwamen we aan de tweede korte rust waar we een lekker broodje gehakt kregen.  Ik maakte nadien een leuke babbel met Marion en na 25 km stappen stond er een bord spaghetti op ons te wachten.  Op foto 2 overhandigen Paul en Antoine een mooie medaille aan Kim voor z'n 10de Schelp (alhoewel Schelp 12 al in zicht komt).  De tweede lus trok naar Roosdaal, o.a. doorheen de deelgemeentes Balen, Borchtlombeek, Kattem en Strijtem.  In een weide lag een schaap op zijn zijde.  We vroegen ons af of het moest lammeren of of het niet stervende was.  Geen boer in zicht en wij moesten helaas verder.  Rond 19u werd het donker en werd een fluojasje een noodzakelijk item.  Om 20u25 kwamen we terug in de parochiezaal voor een warme maaltijd bestaande uit soep, kip met kroketjes en erwtjes en wortelen en appelmoes en een ijsje (en voor mij een Duveltje).  Ik hoorde achter mij iemand zeggen dat het begon te regenen en toen we om 21u35 terug vertrokken was het inderaad goed gaan regenen, waarmee de weersvoorspellingen uitkwamen.  De derde ronde trok naar Essene (Affligem).  Lichte miezelbuien wisselden zich af met grote buien, maar de paraplus of kappen bleven overeind.  Aan het station (foto 4) konden we even bij een wagenrust wat schuilen, maar die duurde zoals gewoonlijk 5-10 min.  Door de regen nam ik ook bijna geen foto's meer.  Alleen aan het ontbijt na 75 km stappen kon je genieten van droge reserveschoenen en -kledij. Ik vulde m'n maagje met 4 boterhammen met choco en koffie...  En in de vierde lus werden alle verse kleren terug na 5 km nat.  We ploeterden doorheen een modderig ploeterpaadje richting Nieuwerkerken.  Nadien hoorde ik dat enkele wandelaars waaronder Viking waren uitgegleden.  Evenwicht bewaren was de boodschap en de schoentjes verdronken bijna letterlijk in het slijk.  Ik was nat tot in m'n onderbroek.  Gelukkig was het niet ijskoud, alhoewel m'n Club-sjerpje toch niet overbodig was.  Stipt om 7u kwamen we eindelijk toe en konden we de natte kleren van ons afwerpen.  6 mensen werden vereerd met een Gouden Arend waaronder Patrick, Peter van Duitsland en Danny Spitaels.  Met de jaarlijkse tombola won ik een t-shirt van 'Hobbycenter Van Leuven' uit Hofstade.  Eigenlijk vind ik het eigenlijk jammer dat er naast Arenden en Schelpen geen Gouden Handjes bestaan voor al de vriendelijke helpers (Rode Kruis, wagenrusten, opdienen eten, bar, vervoer van station...), want ze verdienen zeker en vast een flinke pluim !! André en organisatie : Bedankt bij deze !  Na een Duveltje reed ik mee met Dirk die me met z'n super-gps en mooie auto voor de deur van m'n huis afzette, zodat ik om 9u drie uurtjes kon slapen.  Merci Dirk ! :-)

Wie ooit een euraudax-wandeltocht heeft gestapt heeft wellicht al gehoord van de Gouden Arend*, de begeerde medaille...  Toen ik in 2006 euraudax leerde kennen begon ik te sparen voor een Schelp (= 1.000 km afleggen dmv afstanden van 25 of 50 km euraudax-wandeltochten bijeen te sparen), maar in september 2006 heb ik bij Polleke in Haaltert m'n eerste euraudax (dus in groep) 100 km gestapt, waarvan je hier het verslag terugvindt.  Zo is het Gouden Arend-eitje gelegd.  De maand nadien stapte ik m'n eerste 125-km tocht bij Dirk in Tielen en in april van vorig jaar overtrof ik deze afstand bij Antoine met een wandeltocht van 150 km (of 30u wandelen) die doorheen het centrum van Brussel en omgeving trok.  In september stapte ik de tweede 150 km bij Polleke in Haaltert en eind november trok ik voor een 100 km naar het buitenland, meerbepaald Vernon in Frankrijk.  En zo kwam uiteindelijk Lommel aan de beurt, waar ik na 25 uren stappen (125 km) eindelijk m'n 1ste Gouden Arend behaalde.  Polleke overhandigde een mooie trofee met een leuke speech en drie dikke kussen.  Van Albert kreeg ik een t-shirt en van Helga kreeg ik een zwart 50cl blik bier 'Okocim' van Polen met erop een Gouden Arend.  Langs deze weg een dikke merci aan de hele organisatie en aan alle medestappers, aan Joost en aan m'n vintje...  En ja, het ei van de Gouden Arend 2 is inmiddels al goed en wel gelegd...

*Een Gouden Arend bestaat uit volgende euraudax-tochten : 2x15Okm, 2x125km, 10x100km, 2x75km, 3x50km en 4x25km