03-09-12

Euraudax Torhout : 150 km

Torhout_17.JPG

Het 30ste jubileum van Euraudax Torhout stond reeds lange tijd op het programma.  Ik wist een poos niet voor welke afstand ik me zou inschrijven, maar het werd tot slot toch de maximumafstand van 150 km oftewel 30 uur wandelen.  De start vond plaats op zaterdag 1 september om 11 u.  De startzaal is ruim en ik had via Facebook vernomen dat goeie wandelvriend Hubert van Luik er zou zijn, dus ik kon plaats nemen naast hem.  Het weer zat goed en een paraplu is niet nodig.  Ik was geleerd na vorig jaar en had een grote drinkfles op mijn rug.  De eerste lus van 25 km trok doorheen Torhout.  Vele bekende wandelaars die ik (door het studeren) al een poos niet meer had teruggezien.  Na een kleine 5 uur stappen kregen we een koude schotel.  Van twee sypathieke wandelaars kreeg ik een Duvel, dus twee Duvels later was ik klaar voor de tweede lus die naar Ruddervoorde trok.  Voor de zonsondergang kregen we eerst een warme maatlijd met vlees, kroketjes en wortelen en erwten.  Een laatste Duvel voor de nacht en het zou sowieso de laatste worden voor het einde.  De eerste lus ging het nog.  We stapten naar Lichtervelde en ik genoot van mijn Ipod.  Afwisselend met gesprekken met mede-wandelaars. 

Op 75 km stond ons een beker soep en een broodje te wachten.  Wie dit wenste kon een extra soep of broodje vragen.  Gilbert gaf zijn broodje aan mij.  Een goeie slok cola en op naar de vierde lus.  Ik voelde langzaam de man met de hamer en het hoofdthema van deze lus werd slaapwandelen.  Gelukkig konden we bij elke wagenrust genieten van de tuin van wijlen Robert en zijn zeer sympathieke vrouw, koffie en sanitair inbegrepen.  Geeuwend kwam ik na 100 km terug in de zaal.  Jee, moet ik echt nog 50 km stappen, nog 10 uren ???  Het ontbijt is altijd reuze, net als op hotel een heerlijk buffet met kaas, broodjes, boterkoekjes, choco, koffie...  Ik dacht dat ik hiermee wakker zou worden maar helaas. Ik begon opnieuw te slaapwandelen.  Hilde, Hugo, Danny en anderen trachtten me wakker te houden.  Ik kreeg telefoon van Peter en tijdens een wagenrust vernam ik ook dat Geert er zo last van heeft.  Ook An legde zich bij elke wagenrust in het gras.  Tot slot werd ik terug helder maar mijn voetjes leken echt te gloeien... 

Toen we na 125 km terug aan de zaal kwamen had ik een persoonlijke supporter.  Peter was met zijn koersfiets tot aan de zaal gekomen en genoot van een Ice-Tea terwijl ik mijn bord spaghetti at.  Geen Duvel voor mij, maar een Red Bull.  Klaar voor de laatste lus.  Behalve mijn gloeierige voeten voelde ik me terug best OK.  De wagenrusten waren ietwat langer en ik deed telkens even mijn schoenen af om mijn zweterige voeten even te luchten.  Een noodzaak !!  Luc Poublon moest helaas opgeven want hij voelde zich erg draaierig en luisterde wijselijk naar zijn lichaam.  Nog een laatste rust aan Wijnendale en hop, richting einde.  We deden nog een stukje bos en de oude spoorwegbedding.  Ons allen bekend vanwege de Nacht van West-Vlaanderen.  Nog een plaatstelijke lus en om kwart voor 17u (inmiddels zondag) kwamen we aan het einde.  Het enige wat ik nog kon doen was mijn schoenen uitdoen, mijn verhitte voeten op een stoel leggen en een Duvel nuttigen.  Tot grote spijt dat ik Dirk, die vandaag zijn eerste Gouden Arend behaalde niet persoonlijk kon bedanken.  De felicitaties heeft hij nog te goed, maar ik kon echt niet meer.  Ik vond het erg zwaar.  Gelukkig kwam Peter mij en Luc Poublon oppikken.  Bedankt aan de hele organisatie ! Het was perfect maar lang geleden dat ik zoveel last had van vermoeidheid en verhitte voeten.  Mijn brevetje is alleszins binnen, joepi !!

euraudaxeuraudaxeuraudaxeuraudaxeuraudaxeuraudaxeuraudaxeuraudaxeuraudax

19:10 Gepost door Maya in Wandelen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: euraudax |  Facebook |

Commentaren

Proficiat Maya,
Met deze prachtige prestatie, 150 km!!! Volgend jaar gaan wij proberen een 160 km tocht te volbrengen, maar jeminee en dan ook nog aan de duvel!!! Met de dodentocht kreeg ik amper 2 slokken weg, ik lees het wel ik moet nog hard trainen maar niet alleen met wandelen whahah. Gr. Jack.

Gepost door: jack | 03-09-12

Poffer! je dééd het toch maar weer Maaike..allemachtig! Ik snap echt niet hoe je zulk soort afstanden kunt volbrengen hoor..geen wonder dat je weleens wat slaperig wordt onderweg! Ik neem héél diep m'n petje voor je af! Van harte!
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 04-09-12

Maya je bent echt een kei. Ik lees altijd graag en met veel plezier je logjes. Maar veel bewondering heb ik voor jou, hoe je zo kan stappen en volhouden. Mijn hoed af!

Gepost door: Joke | 06-09-12

In hemelsnaam ,hoe krijg je dat voor elkaar: 160 km.Ik kan best geloven dat je al slapende aan het wandelen was. Zijn er echt geen limieten aan het aantal kilometers? Nog een schep erbij en je wandelt van de kust tot de Luxemburgse grens!!In elk geval een proficiat krijg je van mij ,maar wees toch maar voorzichtig hoor.

Gepost door: magda | 06-09-12

150 km, loodzwaar moet dat zijn.
Kan mij dat echt niet inbeelden: 30u stappen.
Dat slaapwandelen lijkt mij echt iets griezeligd.
Nu, je bracht het er van af, chapeau!

Gepost door: pieterbie | 08-09-12

150 km... en dan nog de moed hebben om onderweg foto's te maken! Proficiat Maaike!!!!

Gepost door: Martine | 20-09-12

De commentaren zijn gesloten.