Maya's Leven

Het wandelen lijkt op een laag putje te staan, maar treur niet want er zijn nog heel wat tochten in het vooruitzicht !  Maar sinds september is er immers een gloednieuw fitnesscentrum aan het station van Brugge : Bennies Fit 4 Life.  Ik heb me meteen een jaarabonnement genomen en moet bij deze met wat spijt in het hart afscheid nemen van twee fitnesscentra waar ik een beurtenkaart had lopen.  Dit weekend was het opendeur bij Bennies en ik heb mezelf vorige zaterdag en vandaag heerlijk afgebeuld op de vele toffe toestellen.  Zaterdag bestond mijn beurtje uit een uur loopband (11,4 km/u, helling 0,5), een half uur ligfiets en een kwartiertje krachttraining.  Vandaag genoot ik eveneens van de loopband (40 min), ligfiets (20 min) en crosstraining (20 min).  Top of the bill : Na een heerlijke douche heb ik overigens genoten van een heerlijk saunaatje !  Tja, de loopband blijft m'n favoriete toestel, ook al ga ik ook graag eens buiten lopen (Brugse vestingen, Ryckevelde, kanaal, spoorwegbedding,...).  De ligging van Bennies is ideaal om zowel in het weekend als na het werk (als ik van de trein stap) te fitnessen.  Meer info vind je HIER.  Ik zou zeggen : Tot de volgende !

Onlangs zag ik deze blogpost op de blog van Magda : http://dekindertjes.skynetblogs.be/.  Het is altijd leuk om haar belevenenissen te lezen die overigens geïllustreerd zijn met mooie fotootjes.  Ik zie dan ook niet in waarom ik haar blogpostje zou veranderen en neem het bij deze gewoon over. 

De kleinkinderen zijn terug naar school en alsof de poezen dat aanvoelen komen ze nu vlugger rond ons draaien. Niet dat ze echt bang waren van de kinderen maar ze schrokken dikwijls als de kinderen onstuimig rondrenden.De zwarte poes van de buren ,Frosti,die meer in onze tuin rondloopt dan in de tuin van zijn baasjes en onze poes Vlekje gingen dan wel ergens een plekje zoeken waar ze ongestoord konden slapen.

Maar het poesje dat enkele jaren geleden verminkt en/of vergiftigd werd durfde de hele tijd niet  langskomen.Ik heb indertijd verteld dat het poesje zodanig verminkt was dat zijn ene oortje gescheurd was,de ene kant van zijn wang kapot was en de ene kant van zijn snoetje was aan flarden.Vreselijk om zien. Buurtje en ik probeerden het beestje  te "vangen" om naar de dierenarts te gaan maar dat was niet mogelijk. We gaven het eten en zachtjes aan wende het aan ons en kon ik het algauw met een uitgestrekte vinger strelen en wat ontsmetting aanbrengen.Het is nooit meer helemaal goed gekomen met "'t grijze poesje" zoals we die noemen. Maar de wonden zijn genezen.Hij kan niet meer miauwen maar aan zijn grommen hoor ik of hij tevreden is als ik hem streel. Hij komt niet elke dag langs maar als hij komt dan krijgt hij een bordje eten en vraagt hij om gestreeld te worden. Het is niet echt een mooie poes ,maar het beestje toont op zijn manier zijn dankbaarheid .
Onze poes,Vlekje ,en de zwarte poes ,Frosti,die geen indringers verdragen ,laten dit poesje ongemoeid.
Hierboven zie je het grijze poesje dat vandaag terug eens langskwam en hieronder in de kadertjes de zwarte poes en onze poes.

Heb je ook een leuk huisdier die je graag eens in deze blog wilt zien verschijnen ?  Aarzel niet en stuur zo spoedig mogelijk een tweetal foto's met beschrijving door naar mayawandelt@gmail.com.  Alle dieren zijn welkom !!!!

Peter en ik trokken vandaag naar de 10de Maletocht van onze eigen wandelclub Feestcomité De Marollen Sijsele.  Deze keer lag de start van de tocht in Sijsele en op mijn aanwijzingen waren we dus met de fiets fout gereden (naar de startzaal van de vorige jaren).  Fris was het in ieder geval wel, maar de zon zou weldra wel doorbreken..  De wandeling trok richting Vivenkapelle, een andere deelgemeente van Damme.  Aan de eerste rustpost bleek de pot soep nog niet te zijn gearriveerd en waren we dus "genoodzaakt" om een Leffe te consumeren :-).  De tweede controle was er eentje dat er elk jaar bij is en daar aten we dan de gemiste soep die overigens heerlijk was.  We volgden een wit paard en kwamen aan de splitsing.  We hadden ons ingeschreven voor de maximumafstand van 24 km.  Echter, tijdens de lus liep het goed fout want een achttal kilometer verder kwamen we terug in de startzaal.  We keken op de kaart maar begrepen niet echt goed waar we verkeerd waren gelopen.  We besloten om het hierbij te laten en ons niet opnieuw in te schrijven voor de 6 km of zo.  De voorzitter Geert trakteerde ons op een lekkere Leffe om af te sluiten.  Ach, zes kilometer minder dan voorzien, maar ja, zo'n ramp is dat niet.  Op naar de volgende.

Even leek de deelname aan Euraudax Lommel in het gedrang te komen, want ik had (lees : heb) te kampen met keelpijn en een snotvalling.  Na een goed nachtje slaap besloot ik toch om op zaterdag helemaal richting Lommel te treinen voor een avontuurtje "Euraudax".  En Lommel staat bekend voor een prima organisatie en (o.a. voor wij, West-Vlamingen) een prachtig parcours.  De foto's hieronder spreken dan ook voor zichzelf !  De Limburgse heiden zijn een Limburgse pracht dat dikwijls onterecht vergeten wordt.  De natuur en de rust die je daar terugvindt zijn onbeschrijfelijk !  De tocht verliep dan ook voor 90 % doorheen het prachtige Lommel, met als hoofdthema het Kattenbos.  Voor de 100 km waren er een 45-tal wandelaars ingeschreven, maar daarnaast hadden er velen voor een kortere afstand geopteerd.  Bij mij aan tafel zaten Alex (50 km), Sven, (broer van Koen) (25 km) en Koen die net als ik zich voor de volle pot van 100 km hadden ingeschreven.  Lus 1 en 2 stonden volledig in het kader van het Kattenbos en omstreken, terwijl lus 3 voornamelijk het centrum van Lommel aandeed en lus 4 het volledig vernieuwd (en nog groeiende) industrieterrein.  En wat zou Lommel zijn zonder zijn stukje Sahara, een zand- en duinlandschap van zo'n 193 hectare.  Op het einde van de tocht stonden enkele medewandelaars in de bloemetjes met het behalen van een zoveelste Gouden Arend, met name : Lorenzo, Sally, Kim, J.P., Gerrit, Huub, Daniel en Hugo.

Wat is de beste remedie om 2 feesten (mijn broer Wouters huwelijk en mijn schoonbroers huwelijksjubeleum) uit te buiken ?  Ja, je raadt het al : wandelen.  En zodus trokken Peter en ik gisteren op pad.  De startplaats lag enkele kilometers van ons verwijderd, zodus namen we de fiets en om 9u30 konden we de wandeltocht aanvatten.  Het eerste stuk van de tocht liep doorheen Oedelem en de Assebroekse Meersen met een stuk Beverhoutsveld.  De frisse herfstochtend maakte al vlug plaats voor een hete nazomerse dag.  De rustpost was de Patria, vlakbij ons huis.  We bestelden een kommetje lekkere soep en begonnen aan het volgende stuk van 8 km.  Ongeveer halfverwege kwamen we Dirk Verduyn (Nacht van West-Vlaanderen) tegen en we bleven samen tot het einde van de tocht.  Met zijn verhalen kan hij als leerkracht ongetwijfeld alle leerlingen (en ook ons) boeien.  Toen we voor de tweede keer halt hielden in de Patria genoten we van een Westmalle Tripel.  We stapten erna samen het laatste stuk van een goeie 5 km dat doorheen Ryckevelde ging.  Nog een Westmalle en de tocht zat er op.  De Moedige Wandelaars van Beernem hebben er terug een geslaagde editie van gemaakt !