Maya's Leven

Voor de derde keer op rij deed ik mee met de 20 km door Brussel (2009 en 2010) en net als vorige jaren liep ik voor het .be Team.  Deze keer konden de lopers van de Federale Overheid zich verenigen in de Wetstraat 51.  Niet zo slecht, aangezien dit op wandelafstand van de start gelegen is en je zo geen bus hoefde te nemen.  Ik kleedde mij om en stapte op 't gemak naar het Jubelpark waar ik net als vorig jaar een 20-tal minuten mocht schuiven in de rij voor een laatste plaspauze.  Erna trok ik naar de startbox en stond vrijwel helemaal achteraan.  Aangezien Peter niet van de partij was, zijn er geen foto's van de loopwedstrijd.

Uiteindelijk werd even na 15u de start gegeven aan de buiknummers 10.000 - 20.000.  Met een massa van 30.000 lopers leek het meer op een massale jogging dan een loopwedstrijd en van in 't begin was het nog meer schuiven dan vorig jaar.  Zelfs in de tunnels kon je geen aanloop nemen of je zou de voorgangers zo vertrappelen.  Op naar Ter Kamerenbos.  Toen de 8km in zicht was begon ik echt te voelen dat de anderhalve week van intensief studeren en de daarmee gepaarde darmklachten hun tol geëist hadden.  M'n benen wilden verder, maar mijn darmgestel en m'n hoofd waren zo moe dat ik voelde dat dit m'n zwaarste looptocht ooit zou worden.  Op naar de 10km, de helft... nog maar...  Nog zo ver !  Het enige wat ik wou, was die finish bereiken.  M'n lichaam liet het niet toe om nog voor de tijd te lopen.  Aan de Iso*star stand verplichtte ik mezelf om het blikje tot de laatste druppel uit te drinken.  Even moest ik zelfs wat stappen om te bekomen.  Jee, wat was ik moe !  Zelfs die ochtend had ik veel te intensief gestudeerd, terwijl ik eigenlijk wat rust had moeten nemen. 

Ik bereikte de 14, 15, 16 en 17de kilometer.  Nog 3 te gaan met de steile Tervurenlaan.  Het viel mij op dat er veel mensen flauw lagen langs de weg. Wat erg !! Langzaam kwam de triomfboog van Cinquantenaire dichterbij.  En daar was de finish !!! Ik klokte af op 1 uur 54 minuten en 45 seconden.  M'n slechtste tijd ooit, maar aangezien de omstandigheden (hitte, een anderhalve week van darmklachten en diarree en studiestress) kon ik mij er toch ietwat mee verzoenen.

Nadien trok ik terug naar de Wetstraat, waar de douches grappig genoeg langs de straat stonden opgesteld (zie foto) en na enkele broodjes, een stukje taart en een pintje trok ik toch wel voldaan terug naar huis.

Een poosje terug kreeg ik een mailtje van Hilde Vermeir over Poepoes, een lieve kattin die in april precies 20 lentes oud is geworden.  Omdat ik het mailtje van Hilde heel mooi vind, neem ik dan hier ook letterlijk over wat ze mij schreef :

Poepoes is een sociale 'praatgrage' poes.  Als je met haar praat, antwoordt ze steevast met 'miauwtjes'-taal in verschillende frekwenties.  Ooit is ze eens bij de buren in de kelder binnengeglipt en dit juist voor ze op reis vertrokken... En ja, Ze zat daar maar liefst drie weken opgesloten !! Ik had hier in de omgeving 'oproep-briefjes' gebust, met een beloning voor de vinder !  Toen de buren teruggekeerd waren, vonden ze het briefje en belden ze me op.  Poepoes was zo goed als uitgemergeld en de dierenarts schreef haar een kuur astronautenvoeding voor.  Gelukkig heeft ze het allemaal overleefd ! Onlangs liep ze een wonde op in haar nek en ook deze heeft ze flink doorstaan.  Het jeukte blijkbaar, waardoor ze de verzorging ervan best leuk vond. Onlangs kroop ze bij me onder een dekentje en ik gaf haar n kusje.  Dat verwachtte ze blijkbaar niet en zo beet ze in m' neus.  Gelukkig is dat wondje is nu ook zo goed als hersteld.  Ze eet het liefste korreltjes, maar ze krijgt ook regelmatig rijst met worteltjes en ze is ook gek op melk. Door haar ouderdom krijgt ze dan dikwijls te kampen met darmkrampjes en diarree.  Dus mag ik haar geen melk meer geven.  In de plaats krijgt ze blokjes kaas en af en toe een beetje plattekaas. Er staat ook soms een vers hapje zalm en een stukje hesp op het menu die ze ook niet afslaat.  Verder is het een schatje.  Ze was de jongste van al mn poezen en nu zij nog als énige is overgebleven, heeft ze het rijk voor haar alleen. En dat vind ze natuurlijk zalig !

Heb je thuis ook een schattig huisdier rondlopen, stuur dan vandaag nog een mailtje met beschrijving en een tweetal foto's door naar mayawandelt@gmail.com.  Zeker doen, want ze zijn allemaal welkom op deze blog !! 

Wegens het vele studeren, resteert er nauwelijks nog tijd om te gaan wandelen.  Ik focus me, mede door dat tijdsgebrek, momenteel meer op lopen, zoals m'n looptoer van zaterdag (16,5 km in anderhalf uur).  Maar gisteren heb ik dan toch tijd gemaakt om te gaan wandelen met de bedoeling m'n wandelspiertjes wat te onderhouden voor de 100km Nacht van West-Vlaanderen die net na m'n examen valt.

Keuze van de wandelplaats : Sint-Lievens-Houtem bij WSV Land van Rhode, een wandelclub die garant staat voor een toporganisatie en een mooi parcours.  Ik vertrok vrij laat (om 12u45) en kon me enkel nog inschrijven voor de tweede grootste afstand die in werkelijkheid 24,5 km was.  Vele onbeharde paadjes en boswegeltjes leidden me doorheen Oosterzele, Oombergen en Hillegem.  Het deed echt deugd om nog eens met de wandelschoentjes de wijde natuur in te trekken, maar ik kon het toch niet laten om een tempo van iets meer dan 6km per uur aan te houden.  Om 16u54 bezegelde ik de tocht in het gezelschap van Peter en zijn vader met 2 Delirium Tremens.  Ik ben content dat ik het wandelen sinds Euraudax Doornik niet verleerd ben !

Deze middag vond mijn derde deelname aan Dwars door Brugge (14,7km) plaats, een loopwedstrijd doorheen het centrum van Brugge.  Mijn doel was om m'n tijd van vorig jaar te verbeteren (1u14min29sec), maar even na de start liep het al mis.  Door het vooruitschuiven in de massa haakte iemand aan m'n hiel en enkele stappen verder merkte ik dat ik op m'n kous liep.  Ik moest tegen de stroom in op zoek naar m'n schoen.  Kostbare seconden tikten weg en ik wist dat ik die tijdsschade niet meer zou kunnen recupereren.  Ik besloot er gewoon het beste van te maken. Via de vesting ging het naar het Beursplein.  In de Smedestraat stond Peter te supporteren.  Op de tweede foto zie je dat ik al lopende het verhaal van de schoen wilde doen, maar we moesten verder.  Via de Steenstraat (die overigens blijkbaar deels heraangelegd is) naar de Markt waar de eerste bevoorrading stond.  Een grote slok water en via de Hoogstraat richting Potterie en de Molens.  Het stof steeg op en ik bedacht me dat het niet echt gezond kon zijn voor de luchtwegen.  De tweede bevoorrading stond op 10 km, waar we een flesje kregen.  Na enkele slokken en een beetje verfrissing op de rug smeet ik die weg.  In een rechte lijn naar de eindmeet.  Ik voelde dat ik me niet forceerde.  Langs de vaart hoorde ik iemand m'n naam roepen.  Het was Valerie, een hoogzwangere vriendin die anders ook meeloopt.  Wat verder hoorde ik m'n nicht Klaartje ook m'n naam roepen.  Plezant.  En uiteindelijk bereikte ik de finish waar Peter stond.  M'n Polar toonde 1u15min20sec.  M'n tijd was niet niet beter als die van vorig jaar, maar daar zal de afgestampte schoen ook wel voor iets tussen zitten.  Broer Joost die ik anno 2011 voor de eerste keer terugzag was ook toegekomen, maar jammer genoeg vertrok hij vlug weer. 

Na een weekendje van gebukt zitten over dikke cursussen deed het enorm deugd om eens wat in actie te schieten.  Samen met Peter trok ik naar het zonnige Kokke, alwaar ik de 10km (in werkelijkheid 10,2 km) Carrefour Running Tour zou lopen. Om 15u30 werd het startschot gegeven en doordat ik zo ergens in het midden stond, moest ik nog eventjes schuiven vooraleer ik los kon lopen.  Het parcour ging eerst richting Zeedijk met een eerste bevoorrading vlak voor de 4 km.  Een beetje water is best wel nodig, want er was niet alleen de warmte, Knokke Zoute had enkele venijnige hellinkjes in petto, maar gelukkig hadden we hier veel schaduw.  Even na het bordje van de 7 km stond er een tweede bevoorrading klaar, maar wat is het moeilijk om al lopende uit een plastieken beker te drinken.  Ongetwijfeld gingen hierdoor enkele kostbare seconden verloren.  Langzaam kwam het einde in zicht.  Ik bereikte de piste en zag de opgeblazen pillaren.  Maar oeps, dit was nog niet het einde.  Ik passeerde een tweede pillaar en bereikte bij de derde eindelijk de eindmeet.  De resultaten op mijn splinternieuwe Polar-hartslagmeter toonden aan : 51min50sec , gemiddelde hartslag 175sl/min.  De verbrande 615 Kcal heb ik nadien omgezet in twee frisse Duvels op een heerlijk, zonnig terrasje :-).