Maya's Leven

Voor de derde keer op rij deed ik mee met de 20 km door Brussel (2009 en 2010) en net als vorige jaren liep ik voor het .be Team.  Deze keer konden de lopers van de Federale Overheid zich verenigen in de Wetstraat 51.  Niet zo slecht, aangezien dit op wandelafstand van de start gelegen is en je zo geen bus hoefde te nemen.  Ik kleedde mij om en stapte op 't gemak naar het Jubelpark waar ik net als vorig jaar een 20-tal minuten mocht schuiven in de rij voor een laatste plaspauze.  Erna trok ik naar de startbox en stond vrijwel helemaal achteraan.  Aangezien Peter niet van de partij was, zijn er geen foto's van de loopwedstrijd.

Uiteindelijk werd even na 15u de start gegeven aan de buiknummers 10.000 - 20.000.  Met een massa van 30.000 lopers leek het meer op een massale jogging dan een loopwedstrijd en van in 't begin was het nog meer schuiven dan vorig jaar.  Zelfs in de tunnels kon je geen aanloop nemen of je zou de voorgangers zo vertrappelen.  Op naar Ter Kamerenbos.  Toen de 8km in zicht was begon ik echt te voelen dat de anderhalve week van intensief studeren en de daarmee gepaarde darmklachten hun tol geëist hadden.  M'n benen wilden verder, maar mijn darmgestel en m'n hoofd waren zo moe dat ik voelde dat dit m'n zwaarste looptocht ooit zou worden.  Op naar de 10km, de helft... nog maar...  Nog zo ver !  Het enige wat ik wou, was die finish bereiken.  M'n lichaam liet het niet toe om nog voor de tijd te lopen.  Aan de Iso*star stand verplichtte ik mezelf om het blikje tot de laatste druppel uit te drinken.  Even moest ik zelfs wat stappen om te bekomen.  Jee, wat was ik moe !  Zelfs die ochtend had ik veel te intensief gestudeerd, terwijl ik eigenlijk wat rust had moeten nemen. 

Ik bereikte de 14, 15, 16 en 17de kilometer.  Nog 3 te gaan met de steile Tervurenlaan.  Het viel mij op dat er veel mensen flauw lagen langs de weg. Wat erg !! Langzaam kwam de triomfboog van Cinquantenaire dichterbij.  En daar was de finish !!! Ik klokte af op 1 uur 54 minuten en 45 seconden.  M'n slechtste tijd ooit, maar aangezien de omstandigheden (hitte, een anderhalve week van darmklachten en diarree en studiestress) kon ik mij er toch ietwat mee verzoenen.

Nadien trok ik terug naar de Wetstraat, waar de douches grappig genoeg langs de straat stonden opgesteld (zie foto) en na enkele broodjes, een stukje taart en een pintje trok ik toch wel voldaan terug naar huis.