Maya's Leven

Wie herinnert er zich nog het blogbericht (hier) over de twee kleine katjes die ik met de trein naar Brussel bracht ?  Vandaag staat de moeder van 'Witje' in de kijker, namelijk Pluschke.  Pluschke is de langharige kattin van collega Natalie.  In april wordt ze 3 jaar en ze heeft al evenveel nestjes gehad, dus 3.  Op onderstaande foto zie je haar met haar tweede nestje (met 'Witje').  "Miaauw, ik ga graag 'op schok', miaauw".  Inderdaad, want Pluschke is al meer dan eens enkele dagen van huis weg gebleven.  Zo is ze verleden zaterdag terug opgedoken na een week vermist te zijn geweest.  "En ik had razende honger. Miaauw".  Baasjes Natalie en Jan hebben haar dan ook uitvoerig voorzien van de nodige knuffels.  Wat vinden jullie van deze pluizebol ?

Wil je ook je huisdier in deze rubriek zien verschijnen, stuur dan een mailtje met een tweetal fotootjes + beschrijving en/of anekdote door naar mayawandelt@gmail.com.  In december is er nog een plaatsje vrij, dus de eerstvolgende inzending is voor volgende maand al !  Katten, honden, konijnen, vogels, vissen, schildpadden, cavia's, muisjes... Iedereen is welkom.  Laat maar komen !

Zoals beloofd volgt hier het tweede deel van de minireeks over de Zoo van Antwerpen.  En ja, we zeggen het al een tijdje : We willen zeker eens een bezoekje brengen aan Planckendael.  Maar wanneer dit het geval is, zal zeker merkbaar zijn op deze blog.  Intussen laat ik iedereen terug genieten van prachtige fotootjes van prachtige beesten.  En heeft er iemand Nemo gevonden ?

Even m'n wandelboekje erop naslaan en ja, het is de vierde keer dat ik de Lippensgoedtocht ging stappen bij WSV Beernem.  Het is dan ook een van de favorieten, want ze trekt volledig door de bossen van Beernem en Hertsberge.  Doorheen een decor waar de herfst helemaal is ingetreden.  Bovendien vond ik het leuk dat Peter mij voor de eerste keer tijdens deze tocht wou vergezellen.  We vertrokken rond 9u35 vanuit het P.C. Sint-Amandus van Beernem.  De dichte nevel creëerde een bijzonder sfeertje, maar langzaam trok ze weg.  Dat de tocht populair is, bleek snel duidelijk, want we waren nooit alleen.  Velen hadden dezelfde gedachte : Genieten van de laatste glimpen van de kleurrijke herfst...  De rustpost in Hertsberge was dan ook een ware overrompeling en tussen de stoelen van een tribune konden we genieten van een kommetje soep.  De tweede rust lag op zo'n 300 meter van de eerste, maar daartussen lag nog een boslus van 8 km.  Na een Westmalle Tripel wandelden we via het domein Lippensgoed-Bulscampveld terug naar het P.C. Sint-Amandus.  Ook daar genoten we na met een lekkere Westmalle.  Peter zei me nadien dat ik groot gelijk had toen ik zei dat dit een parel van een tocht is !!

De heftst in al haar glorie...

...met haar kleuren en typische geuren !

Blaadjes dwarrelen en maken langzaam plaats voor de winter.

In januari 2007 zijn we naar de Zoo van Antwerpen geweest.  Toen ik laatst enkele foto's op reeds eerder gebrande CD-Roms opzocht, genoot ik van de prachtige dieren die we daar mochten aanschouwen.  In een minireeks van twee delen wil ik iedereen laten meegenieten van deze foto's.  Op mijn vorige blog die (helaas) niet meer bestaat had ik er een minireeks met uitleg over gemaakt.  Tja, je kan uiteraard wel wat informatie vinden op de website van de zoo.  Of je kan er zelf eens heen gaan.

Gisteren trok ik naar Oosterzele waar het Land van Rhode de 23ste Pannenkoekentocht op haar agenda had staan.  Lang geleden trouwens dat ik nog eens bij deze wandelclub ging wandelen.  Wie niet van modder houdt, blijft na deze zware regenval beter thuis, ook al viel het eigenlijk best nog wel mee.  Op enkele slibberige blubberstroken na natuurlijk.  Het eerste stukje van de tocht dat riching Gijzenzele trok, was de regenjas een "must have".  Heel leuk aan het traject (en eerlijk gezegd : da's een tijdje geleden) was dat het parcours grotendeels autoluw bleef.  Fijne boerebaantjes, graspaden, zand(modder)strookjes en dit alles in een mooi natuurdecor.  Ik kreeg al vlug honger, want ik was pas om 11u vertrokken.  Waar bleef die rustpost toch ?  Er ging een uur voorbij en zelfs een tweede uur.  Ik begon langzaam maar zeker te beseffen dat ik de controle voorbij gewandeld ben.  En inderdaad.  Toen ik voor de tweede maal in Oosterzele dorp kwam (15km), zag ik de controle waar ik een goed uur geleden ook gepasseerd was.  Een medewerker zei me dat er nog mensen gemeld hadden dat de rust niet opviel.  Eindelijk de honger stillen met een kommetje soep, m'n boterhammetjes en een hoegaarden.  De laatste 6km was er ook eentje met modder (zie laatste foto).  Alleen het laatste stukje langs de N42 was minder, maar ik vermoed dat dit iets te maken had met een ondergelopen stuk parcours.

Bruges By Night is een jaarlijkse traditie geworden en ook deze keer is Peter mee.  Na het inschrijven in de refter van het KTA gaat het via het station richting vestingen en passeren we de recent geschilderde Smedenpoort (zie foto).  Zo stappen we naar de Bloedput met het Graaf Visartpark, waarna we het stadscentrum in trekken en allerlei typische Brugse straatjes dwarsen.  De reitjes mogen hier niet ontbreken.  Zo wandelen we langs de Spinolarei, de Verversdijk en de Sint-Annarei.  Na 5,5 km komen we aan de eerste rustpost en tijdens het degusteren van een Brugse Zot maken we een praatje met Willy Sabbe.  Een kilometer verderop houden we halt in een onbekend cafeetje : 't Kroegske, waar een heerlijke Duvel vloeit.  En daarna gaat het verder richting Langerei waar het parcours van de 12 km een hoek afsteekt.  Intussen is het al pikkedonker en de regen is gelukkig niet al te hevig.  Maar hevig of niet, schuilen gaan we, ook al is dat maar een excuus.  In een leuk volkscafé (De Bron) genieten we van een tweede Duvel.  Tja, een avondwandeling is dan ook een beetje kroegentocht hé.  Via de Langerei wandelen we door de Oliebaan en zo verder naar de molens.  We lopen nu langs de vestingen verder naar de Gentpoort waar we doorheen het Astridpark gaan.  We hebben er al een goeie 12 km opzitten wanneer we aan de Vismarkt komen waar de tweede officiele rustpost is.  We maken er twee Duvels soldaat en beseffen plots dat we tijdig de avondbus moeten halen.  De laatste 3 km gaat via het Minnewaterpark en zo terug naar het station en de refter van het KTA.  Mooi op tijd dus voor de belbus.

Verschillende sites vermelden dat de aloë vera plant afkomstig is uit Afrika, maar heel waarschijnlijk vindt ze haar oorsprong in het Arabisch schiereiland.  Nu wordt ze in vele landen gekweekt en eigenlijk is het een kamerplant die in elke keuken aanwezig zou moeten zijn.  Zo staat er hier bij mij thuis eentje.

In de bladeren van deze plant zit de magische aloë vera gel en het is net om die gel dat het hem te doen is !  Ze bevat maar liefst 200 voedingsstoffen waaronder 20 mineralen, 18 aminozuren en 12 vitaminen waaronder de zeldzame B12.  Stoffen die ondermeer het immuunsysteem en de spijsvertering ondersteunen, stressgevoeligheid verminderen en meer energie geven.

Zo kan je deze krachtige gel drinken.  De gel heeft een wonderbaarlijke werking op de darmfunctie zodat ze de voedingsstoffen (en haar vitamines) beter kan opnemen.  Kortom is een kuur met aloë vera een pure zuivering van het lichaam.

Forever biedt de gel aan in 4 variaties in flessen van 1 liter. 's Morgens drink je er een borrelglaasje (30 ml) van, zo'n 10 minuten voor het ontbijt.  Indien gewenst kan je ook 's avonds een borrelglaasje drinken voor het slapengaan.

De vier variaties : De pure gel (€27,50), de Berry Nectar (€27,50), de Bit n' Peaces (€30,00) en de Forever Freedom (€37,75).  Aangeraden wordt om een kuur van 3 flessen te volgen, maar een korte kuur van één fles kan ook.

Mensen in en rond Brugge of Beernem (of die ik regelmatig zie) kunnen de flessen bij mij bestellen (en afhalen) via bestel@mayas-shop.be.  Bestellen kan ook rechtstreeks via de online shop : www.mayas-shop.be.  Meer info op info@mayas-shop.be.

Zowel in 2006 en 2007 nam ik deel aan de Mars Leger-Natie, een jaarlijkse wandeltocht die georganiseerd wordt door het leger.  Tijdens de vorige edities leidden ze de wandelaars doorheen het natuurgebied aan de watersportbaan in Gent richting Drongen en deels langs de Leie...  Deze keer startten Joost en ik in Oostakker, vlakbij het bedevaartsoord waar de tocht ons richting Destelbergen en Lochristie zou brengen.  In tegenstelling tot de vorige edities deden we minder natuur aan maar veel woonwijken... Jammer, maar voor elke organisatie die eens op een andere plaats wil starten, is dat een beetje een risico.  Tijdens de tweede rust maakte ik even kennis met Kathy en Joris van Walking Bears.  En na een sightseeing doorheen Lochristi met het Lobos (weliswaar zonder bos) kwamen we aan een caférust waar Joost en ik genoten van een Duveltje.  De 40km moest er een extra lus maken van een kleine 7 km die Joost en ik gedeeltelijk al joggend aflegden om zo rapper weer aan het café te zijn, waar (natuurlijk) nog een Duveltje gedegusteerd werd.  In de laatse controlepost kon je flessen melk meenemen en we namen elk een fles mee.  Joost dronk ze al helemaal leeg.  Eénmaal aangekomen bleek dat ik m'n fles melk voor niets heb meegezeuld, want ook daar kon je melk meenemen.  We stempelden af en Joost nam maar liefst 8 flessen mee.  Vervaldatum : 8 nov 2010.  Melk zal hij in ieder geval dus mogen drinken.  Mijn fles is reeds omgezet in vanillepudding (en ja, hier naast m'n pc staat een leeggegeten potje). 

Vanuit Sint-Michiels vertrok vandaag De Zilveren Vloot, een wandelhappening die georganiseerd werd door S-Sport.  Peter vergezelde mij op deze tocht die doorheen een decor van herfst trok.  Eerst stapten we doorheen Sint-Michiels en erna door Sint-Andries en da's altijd een beetje jeugdsentiment.  De voetbalvelden van Jan Breydel, de Koude Keuken met z'n sportdomein en vijver, de "nieuwe" gevangenis en een pad langs de E40 waar natuur plaats geruimd heeft voor winkelketens.  De eerste rustpost (Rode Kruis) lag een beetje verder en toen hadden we al 9 km in de benen.  We zagen er o.a. Freddy en Hervé.  Na een kommetje soep, een boterham en een blonde Sint-Idesbald trokken we verder richting Kristus-Koning en Sint-Pieters, een deelgemeente die op het gebied van natuur eigenlijk niet zoveel te bieden heeft...  Daarna kwamen nog Sint-Jozef en Sint-Kruis aan de beurt, gevolgd door de tweede controlepost in hartje Brugge (Bilkske).  Er lagen nog 7,9 km voor ons.  Op naar het Astridpark en wat zou de wandeltocht niet zijn zonder een stukje parcours doorheen Assebroek.  Via de voetgangersbrug over het kanaal stapten we richting Brugeoise en zo terug naar Sint-Michiels.  We eindigden met een laatste Sint-Idesbald.