15-08-10

41ste Dodentocht : 100 km

wandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentocht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog nooit was de weg richting Bornem zo'n soep als deze keer.  Ik had met broer Joost afgesproken om samen richting Bornem te treinen, maar het station van Sint-Niklaas had er niets beter op gevonden dan te sluiten wegens een vakbondsactie met als resultaat dat honderden wandelaars vast zaten.  Joost en ik namen dan maar de bus naar z'n appartement waar we onze reis dan met de auto aanvatten.  Resultaat : File in Temse.  Met een anderhalf uur vertraging kwamen we dan toch uiteindelijk in Bornem aan.  Inschrijving ophalen, spaghetti eten (zie foto 1) en dan richting startzone waar we nog een anderhalf uur moesten wachten op het startschot.  Om 21u was het zover en schoof de massa moeizaam vooruit.  Maar het werd steeds vlotter en soms liep ik anderen stukjes voorbij.  Na 16km kwam ik terug in Bornem waarna de befaamde 'Nutricia'-controle volgde met een rijsttaartje en Extran-drankje.  's Nachts genoot ik zo af en toe van Nösferätu op m'n MP3 om de donkere, saaie stukken te overbruggen en zo te vechten tegen de opkomende slaap.  Juij, de Duvel Moortgat kwam in zicht en na 39,81 km genoot ik van drie frisse Duvels.  Een kleine 10km verder kwam ik in Steenhuffel waar ik m'n bagage raadpleegde : spieren inwrijven met Aloë Heat Lotion, een short aandoen, verse sokjes...  Op naar de tweede helft.  Het stuk tussen Merchtem (56,49km) en Buggenhout (65,67km) leek wel oneindig en ik was dan ook blij dat ik eventjes kon zitten.  Vanaf nu stonden er kleine stukken van allen een vijftal km op het traject. 

wandelen,dodentocht

Naar traditie stopte ik niet in Opdorp (enkel even om een gratis fruitstapje te degusteren) en nam ik de volgende pauze in Lippelo.  Tijd voor verse sokjes.  Ik raadde een medewandelaar aan om z'n blaar te laten verzorgen in een Rode Kruispost.  Totaal stijf stond ik op en stapte ik verder.  Eerst traagjes en erna kwamen de spiertjes weer wat losser.  Op naar Puurs (80,22km) waar ik te kampen kreeg met een slaperig moment.  Ik kon zo wel slapen, maar volgde de goeie raad op van een medewandelaar : Niet te lang blijven zitten.  Na een beker cola wandelde ik verder naar Oppuurs (84,63km).  Ook hier bleef ik niet lang.  In St-Amands (89,66km) nam ik m'n laatste pauze.  Even de schoentjes uit, de voetjes verluchten en ready voor de laatste 10km.  Het bekende pad aan de Schelde met de gratis Aquarius.  En zoals gewoonlijk nam ik geen pauze in Branst (94,56km), want eenmaal je de finish geroken hebt, ben je niet meer te stoppen.  De aftelbordjes van 5, 4, 3, 2 en 1 km en de heerlijke laatste 500 meter waar Peter en z'n vader mij terug stonden op te wachten.  Ik scande af om 14u47 en behaalde hiermee mijn 6de Dodentocht-medaille.  En wat ook traditie is zijn de frisse Duvels die erop volgden in het Land Van Bornem.  Mijn tracking : hier.  Het archief : 2007, 2008, 2009.  Tenslotte wans ik de volledige Doto-organisatie te bedanken en mijn medeleven te betuigen aan de familie van de wandelaar die een hartstilstand deed voor de finish en nadien overleden is. 

wandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentochtwandelen,dodentocht

10:31 Gepost door Maya in Wandelen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: wandelen, dodentocht |  Facebook |

Commentaren

Hartstikke congratzzz Maaike...wát een prestatie! Ik doe het je zéker niet na!

Wel erg van die gestorven wandelaar..heb ooit eens meegemaakt dat we iemand zagen gereanimeerd worden aan de kant van de weg ( weet niet hoe het dáár mee afgelopen is) maar dat zijn echt wel hele nare dingen om mee te maken. Maar heeft gelukkig niets met het wandelen te maken...iemand kan onder alle omstandigheden een hartstilstand krijgen hè.
Groetjesssssss!

Gepost door: mizzD | 15-08-10

Knap hoor dat je het weer volbracht hebt. Deze keer was ik wat meer bij deze tocht betrokken want ik volgde de man van mijn wandelmaatje op twitter die deze tocht ook liep. Trouwens hij heeft de tocht ook uitgelopen voor de tweede keer.
Wandelgroetjes maar weer van Noortje

Gepost door: Noortje | 15-08-10

Vanuit Zelzate proficiat, weer een 100 op je palmares.
Ik heb deze keer zelf weer eens voluit van de Dodentocht kunnen genieten.

Gepost door: G.U.Y. | 15-08-10

Sjiek, je hebt het weer gedaan!
Mooi verslag, 't was alsof ik mee wandelde, maar dan zonder de pijn.

Gepost door: pieterbie | 16-08-10

Proficiaat Maaike,

voor deze geslaagte 100km tocht. Dar door dat u ook kattenliefhebber bent, een kleene ervaring wat mij tijdens dezer Doto gebeurd was. Tussen Oppurs en Sint-Amands heb ik een lieve poesje onmoeten en gestreelt. Het poesje wilde niet mij te verlaten. Er was zo leuk en ik krijgte voor de laatsten 15 km weer meer kracht terug. Hebbt u dit poesje ook onmoeten en gestreelt? - Er was een bruin, zwart, witte kat.

Gepost door: Marion | 16-08-10

Proficiat Maaike! Je hebt het weer gehaald! Ik zou het bijlange niet kunnen .Maar hoe getraind jij ook bent ,100km is niet niks! Het vraagt toch wel een bijzondere inspanning.

Gepost door: magda | 16-08-10

Een dikke proficiat hoor, wat een prestatie en dat al 6x op een rij.

Gepost door: Joke | 21-08-10

Wegens omstandigheden kon ik je dit jaar niet volgen. Had het wel graag gedaan!
Ik zie dat het je wederom gelukt is, Kanjer.
De overleden wandelaar is wel dramatisch hoor!
Wat erg. Dat geeft toch wel schaduw aan de dag!!
groetjes,
ank

Gepost door: ank | 25-08-10

Jammer dat je niet effe een vers geperst sinaasappelsapje kwam halen te Branst want daar ben ik nu zo'n 3 jaar vrijwilligster aan de bevoorrading. Maar inderdaad daar is 't einde in zicht he (nog zo'n 5 km), vandaar ook dat we daar wel 't één en t'ander aan ellende te zien krijgen... Sjapoo dat je dit weer volbracht hebt, je bent n taaie !
Groetje,
AmaZony

Gepost door: AmaZony | 24-10-10

De commentaren zijn gesloten.