Maya's Leven

Net als vorig jaar nam ik gisteren deel aan de 20km door Brussel, een loopwedstrijd die maar liefst 30.000 lopers aantrekt.  Ik liep weer voor m'n werkgever, het .be Team en mocht me zodus terug omkleden in de North Galaxy.  Met een bus trokken Peter (die mijn 'begeleider' was) en ik naar de start in het Jubelpark.  Vervelend was dat er véél te weinig toiletten waren en samen met .be Team-collega Martine moesten we in een lange rij aanschuiven zodat we pas om 14u50 naar onze startbox konden gaan.  Massa's volk betekent aanschuiven en na het startschot ging het heel moeizaam vooruit.  Via het Warandepark trokken we de drie tunnels door.  Ik wist dat Peter aldaar ergens zou supporteren maar ik zag hem niet.  Op naar Watermaal-Bosvoorde en de kaap van 10 km.  Niettegenstaande de pijn die ik de afgelopen weken voel in m'n bil gaat alles goed.  Door de massa kan je op vele plaatsen niet 100% voluit lopen.  Jammer, maar anderzijds verplicht je dat om je snelheid en energie wat te doseren.  Handig als je weet dat de Tervurenlaan op 17km fel omhoog gaat.  Rond de 15 km zag ik dan toch m'n supporterende vintje !  Eventjes liep Marathonman in de buurt.  Uiteindelijk zag ik de boog van het Jubelpark.  Ik wou onder de 1h50min eindigen, maar door het vele volk was zelfs een laatste sprint onmogelijk.  Ik had nochtans de energie.  Het ging me goed, maar ik puntte af op 1h50m35s.  Nog even Peter terugvinden en de bus die ons terug naar de North Galaxy bracht.  We sloten af met broodjes, taartjes en frisdrankjes die we aldaar gratis aangeboden kregen.  Op naar 29 mei 2011 !

Slechts een lettertje verschil van het dier van vorige maand, hier is Vlekje, de poes van Magda.  Vlekje is eigenlijk de elfjarige poes van haar buur, maar toen de buren eens op reis vertrokken hadden ze Magda gevraagd om Vlekje eten te geven.  "En zo ben ik, miaauw, langzaam poes aan huis geworden."  Nu verdeelt dit schattig beest haar dagen tussen Magda en de buren.  Zelfs in de winter laat ze de rolluik wat zakken, zodat Vlekje altijd in de warmte kan liggen wanneer ze het koud heeft.  Zo zijn de buren ook gerust dat ze niet in de vrieskou vertoeft.  Bij Magda kunnen ze Vlekje alvast niet meer missen.  "Miaaauw en da's wederzijds, want het is altijd goed bij buurvrouw Magda !"

Heb je ook zo'n schattig huisdier lopen thuis die je graag eens ziet verschijnen in deze rubriek ?  Stuur dan zeker een tweetal foto's met beschrijving door naar mvc_siam@yahoo.co.uk en hou deze blog goed in de gaten.  Alle beestjes zijn welkom !  Zeker doen, want ze verdienen het om eens in de kijker te staan.

Vandaag vond Kortrijk Loopt en de Ladies Run plaats.  Je kon kiezen tussen de afstanden van 5km en 11km.  Ik koos voor de 11km.  Rond 9u15 kwamen Peter en ik toe in het station van Kortrijk en ik was ervan overtuigd dat de start niet ver van het station lag.  Niet dus...  Na een tijdje zoeken en de weg vragen haalden we net de bus richting sportcentrum.  Ik had gisteren op de site al opgemerkt dat ik met m'n voorinschrijving bij de mannen was ingeschreven, dus moest ik maar liefst een half uur in de rij staan van de Trouble Desk.  Pas rond 11u20 was het aan mij en de start voor de vrouwen vond slechts 10 minuten later plaats.  Buiknummer veranderen, schoenchip vervangen en zo mocht ik uiteindelijk ver achteraan aanschuiven.  Na het startschot zat ik goed vast in een groepje tragere lopers en het duurde een tijd vooraleer ik goed kon doorlopen...  De hitte sloeg toe en m'n reeds verbrande armen bakten in de zon.  Elke waterbevoorrading was een hemel op aarde !  Via de Grote Markt naar de Broeltorens en via de bruggen over de Leie liep ik verder.  Ik zag dat vele medeloopsters net als ik last hadden van de hitte.  Ik schoof verder en passeerde de 7, 8, 9 en tenslotte 10 km.  Opeens dook Peter op tijdens een klim en lagen er nog een 200-tal meter voor me.  Na 1h02min bereikte ik de finish.  Niet super tevreden met m'n tijd, maar ja, met deze warmte, m'n verbrande huid en met de 50 km van Merkem nog in m'n benen ging het gewoon echt niet sneller.  Uiteindelijk blijk ik toch 139ste te zijn van de ruim 600 11km-Ladies.  Op naar de 20km van Brussel, maar eerst een weekje verplichte sportrust !

Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog eens een Euraudax-tocht had gestapt en gisteren leek me de tocht in Merkem de ideale gelegenheid om de medestappers eens terug te zien.  Samen met Joost trok ik naar de startplaats De Kippe waar we om 9 uur vertrokken.  Na een goeie twee uur stappen vond de eerste caférust plaats in het polderdorpje Nieuwkapelle.  Na 25 minuten rust trokken we verder.  Heel indrukwekkend is het spaarbekken van Woumen, waar het oppervlakte water omgezet wordt tot drinkwater.  Na 6 km trakteerde Maria met schuimwijn voor haar verjaardag op de wagenrust.  De zon begon al goed door te breken en rond 13u30 kwamen we aan de middagrust in De Kippe.  Tijd voor een goed bord spaghetti en een frisse Duvel.  Tijdens het eerste stuk van de tweede lus begon ik goed te verbranden en deed ik wat zonnecrème op.  Helaas heeft ze niet veel (meer) geholpen wat mij twee rode armen opleverde.  De wagenrust op 31,50 km had iets speciaals want hier trakteerde ik met witte wijn en rosé (zie foto) ter ere van m'n huwelijk.  De laatste rustpost was in Steenstraete, een gehucht langs het kanaal van Ieper.  Er restte ons nog een goeie 8km tot het einde.  Ik mocht meerijden met Rika tot in Roeselare om aldaar de trein te nemen.  Bedankt aan de orangisatie die ons alweer een mooie tocht bezorgde.

Gisteren trokken Joost en ik en nog twee vriendinnen van hem (Sigrun en Hilde) naar Oombergen om er te genieten van de Midweektocht van Egmont Zottegem. En wat is heerlijker dan te wandelen onder de helderblauwe hemel ?  De tocht trok vooral doorheen Sint-Lievens-Houtem waar we tot tweemaal toe een controlepost aandeden.  Telkens met een Sloebertje bij de hand en dit op de stoep in het zonnetje.  Hilde had zich ingeschreven voor de 14km maar deed uiteindelijk de 18km wat eigenlijk in werkelijkheid 19,5km was.  Onze werkelijke afstand daarentegen leunde ook sterk aan bij de 23km, maar enkele kilometertjes extra in het zonnetje zijn best wel mooi meegenomen.

 Wat is heerlijker dan een reisje te combineren met een fikse wandeltocht ?  Het is de ideale manier om een zicht te krijgen op de streek en om wandelpaadjes te verkennen die je anders nooit zou aandoen.  Zo trokken we vorige zaterdag naar Masbourg om er 40km te wandelen bij de Marcheurs de la Masblette.  Rond 9u35 vertrokken we vanuit de startzaal richting Forrières en het ging vrijwel onmiddellijk steil omhoog met als resultaat een prachtig uitzicht.  Na een eerste controle ging het verder naar Wavreille, een deelgemeente van Rochefort.  Via bosrijke paadjes ging het pittig op en neer doorheen het rotsachtige en bosrijke decor.  We kwamen zelfs een adder tegen (zie foto).  Na een Orval in een rustpost stapten we verder en bereikten we we uiteindelijk Han-sur-Lesse, vooral bekend om z'n grot die we dan ook passeerden.  Weeral volgden enkele steile paadjes die ons naar Rochefort leidden.  Eénmaal boven genoten we van enkele bekertjes water en namen we een fijn paadje naar beneden richting stadscentrum.  Via een oude trambedding (die ons aan de Nacht van West-Vlaanderen deed denken) kwamen we aan een volgende wagenrust.  Ook hier maakten we tijd voor een trappist.  Na een stukje golfachtig landelijk gebied kwamen we terug in de eerste controlepost van Forrières.  Er restten ons nog een goeie 7 km, met ook daartussen een wagenrust.  We stapten door en bereikten rond 18u de finish in Masbourg.  Hiermee verbrak Peter z'n wandelafstand.  Chapeau, het was echt wel een kuitenbijter !

We zijn net terug van een mini-huwelijksreisje naar Poix, een deelgemeente van Sint-Hubert.  Op de foto hierboven zie je de basiliek van Sint-Hubert, die de patroonheilige is van de jacht.  Na een Orval in een plaatselijk cafeetje trokken we naar het Wildpark, waar je wandelt tussen het wild dat in de Ardennen leeft, zoals everzwijnen, edelherten, damherten, reeën en kweekdieren.

Erna trokken we naar ons hotelletje Le Val de Poix en aangezien we half pension hadden geboekt, konden we elke avond genieten van een lekker 4-gangenmenu.  Van het hotel kregen we een appertiefje aangeboden en een ruiker bloemen.  Eindigen deden we met een fles Piper Heidsieck dat we van Peters broer gekregen hadden.

De volgende ochtend trokken we na het ontbijt naar Masbourg om er een 40km-lange wandeltocht te stappen.  Het verslag ervan volgt eerstdaags !  Bij aankomst stond nog een verrassing klaar, namelijk een fles Waregemnaerke van m'n collega's !  De derde dag spendeerden we in de voormiddag in het provinciaal domein van Mirwart, een natuurgebied van 1350ha dat voornamelijk bestaat uit bos.  We volgden er een bewegwijzerde wandeling van 12 km, waarvan 11,5 km doorheen het woud trok.  Erna reden we verder naar Rochefort waar er juist een braderie aan de gang was (foto 8).  Na een hapje konden we de heerlijke trappist aldaar niet aan onze neus laten voorbijgaan... 

Maar helaas : Aan alle mooie liedjes komt een einde en deze morgen verlieten we het hotel...  Maar niet zonder eens te stoppen in Ciney (waar we tja, een Ciney dronken), de prachtige stad Namur (!) en Wavre.  Helaas werden we telkens gevolgd door een heuse regenwolk...  En eindigen doe je in schoonheid, met name een frisse Duvel in Wavre.  En dan op naar huis, voor de files de autostraden overheersen.

Gisteren in het huwelijksbootje getreden in de mooie gothische zaal van het Brugse Stadhuis.  Erna heerlijk getafeld in Restaurant Patrick Devos en geëindigd met enkele stevige Duvels...  12 mei 2010, om nooit meer te vergeten !

Net als vorig jaar deed ik ook vandaag mee aan de loopwedstrijd "Dwars door Brugge".  Ik had me voorgenomen om mijn energie te doseren en vooral voorzichtig te zijn.  Aangezien ik een belangrijke week tegemoed ga primeerde dit op snelheid.  Om 15u werd het startschot gegeven en trok ik samen met ongeveer 7000 andere deelnemers doorheen Sint-Michiels en de Brugse binnenstad.  Omdat ik niet van voor stond, was ik genoodzaakt om niet al te snel te starten en eigenlijk voel ik mij daar nog het best bij.  Via de Boeveriestraat over 't Zand en zo de Steenstraat in richitng Markt.  Daar stond de eerste bevoorrading met veel te grote flesjes die je na twee slokken toch moest weggooien.  Zo richting Burg, Verversdijk en verder naar de Vestingen.  Aan de Coupure verscheen het bordje "9km" en een km verder stond de tweede bevoorrading opgesteld.  Uiteindelijk verlieten we het centrum en liepen we via de Vaartdijkstraat terug richting Sint-Michiels en na 14,5 km verscheen eindelijk de finish.  Zo'n afstand rennen blijft toch knap doorzetten.  M'n stopwatch toonde 1 uur en 14 min en dus 5 minuutjes vlugger als vorig jaar.  Het dosseren van m'n energie heeft dus voordeel gedaan.  En dat heb ik gevierd met een pintje !  Dank aan m'n ventje Peter voor de foto's !

Gisterenochtend treinde ik naar Blankenberge om er de tweede dag van de Tweedaagse te stappen.  Helaas alleen, want Joost had geen zin om in dit regenweertje terug uit te pakken.  Al vlug trok ik tussen de regendruppeltjes door richting duinen en Lissewege.  Ik maakte er kennis met een Engelsman (George of Jorge ?) met wie ik een tijdje bleef babbelen en in Ter Doest een pintje pakte.  Jammer, hij volgde het parcours van de 24 km en ik de 42 km, dus onze wegen scheidden.  Ik stapte door naar Dudzele en kwam zo na 20 km in Oostkerke, waar ik even pauzeerde voor de lunch : boterhammetjes en een trappist.  Voldaan trok ik verder en kwam ik er enkele Nederlandse Euraudax-wandelaars tegen, waaronder Gerrit.  Richting Damme kregen we een hevige wolkbreuk over ons heen.  En natuurlijk nergens iets om onder te schuilen...  Na 35 km wandelen bereikte ik terug Lissewege en kocht ik er een worstebroodje.  Nog een goeie 8 km te gaan, maar na 6 km kon ik even pauzeren in de feesttent en genieten van een paar Brugse Zotten.  Een leuk orkestje zorgde er voor de ambiance.  Na een goed half uur rust legde ik het laatste stuk af met Rita.  Rita ken ik omdat ze mij in 2006 geholpen heeft toen ik tijdens een wandeltocht in Aarschot op m'n gezicht was gevallen.  Om 17u30 stempelde ik af en nam ik m'n penning in ontvangst.  Voilà, de Tweedaagse zit er weer op.  Jammer van het weer, maar het houdt ons, wandelaars, niet tegen !