Maya's Leven

Van gisterenmorgen 11u tot deze morgen 7u vond m'n eerste Euraudax-wandeltocht van 2010 plaats en dit met start in Hoboken (Antwerpen).  De start vond net als vorig jaar in de Petanqueclub plaats van Kiel, vlak aan het stadion van Germinal Beerschot. Meteen werd duidelijk dat het een editie van ijs en sneeuw zou worden.  In tegenstelling tot Brugge lag er hier op vele plaatsen een dik sneeuwtapijt en was het soms gevaarlijk glad.  

Linda's zoon had het mooie parcours grotendeels uitgestippeld, maar het was Carrie die ons doorheen Antwerpen en omgeving zou leiden.  Het tempo zat er goed in (> 6 km/u.) en het zou voor 90% "grondkijken" worden, want sommige banen waren echt wel spekglad !  Toen ik met Hilde aan het kletsen was, ging ze even onderuit en ze was belange niet de enige !  Gelukkig vielen er geen gekwetsten.  Zeker leuk en origineel was de overzetboot (foto1) die ons de gelegenheid gaf om de overkant van de Schelde te verkennen, met name Steendorp (Temse). Eenmaal daar aangekomen hadden we een caférust met een broodje Smos en een frisse Duvel.  Op het einde van de lus van 50 km namen we dan de overzetboot terug richting Hoboken, waar we om 20u45 in de zaal een warme schotel kregen, bestaande uit kippesoep, vlees en frietjes en een ijsje (en een Duvel). 

De volgende lus trok naar Antwerpen City, met een sightseeing door de stad en een caférust op de Grote Markt waar ik genoot van een Orval.  Niet te ontbreken was de verkenning van het vernieuwde station.  Gelukkig waren hier veel roltrappen.  Aan het stadspark kregen we een gratis Duvel van de sponsor Moortgat.  Nadien was het nog een goed uurke stappen tot aan de Petanque waar het ontbijt stond te wachten.  Spek, ommelet, boterhammetjes met kaas of hesp en enkele kopjes koffie brachten voldoende om de laatste ijskoude lus te trotseren.  Op foto B hiernaast kan je een voorbeeld zien van één van de bevroren banen die het wandelen behoorlijk bemoeilijkten.  Velen hadden door het voorzichtig stappen last van stijve spieren en na een wagenrust had ik het soms zo vreselijk koud.  Tijdens de laatste stop even voor 6u genoot ik van een laatste, weliswaar ijskoude Duvel.  Alhoewel ik de nacht voordien barslecht geslapen had, kreeg ik gelukkig niet te kampen met de man met de hamer en daar ben ik maar al te blij om.  Exact om 7u bereikten we de eindmeet, stempelden we af en vertrokken Joost en ik vrijwel onmiddellijk, zodat ik om 8u05 op de trein huiswaarts zat.  Bij deze : Dank u aan de volledige organisatie en aan Sponsor Duvel, natuurlijk !