Maya's Leven

De vierde en laatste zwemdag en de volle 6 km.  Deze keer een treintje vroeger richting Roeselare en rond 8u25 sprongen we in het water van het Ieperse zwembad.  De start werd vlug gegeven en tijdens de eerste lengtes had ik last met m'n duikbril, want die liep vol met water.  Ik had ze aangespand en dat bezorgde me wat later pijn aan m'n oog en neus.  M'n badmuts zat vol met lucht, maar zwemmen zouden we, 120 lengtes heen en terug, 240 lengtes enkel.  Er moest ook wat geslalomd worden, want we waren met een 15-tal deelnemers waarvan de meesten zich voor de 6 km hadden ingeschreven.  Als je met zo'n afstand begint, mag je (net als bij een 150 km-wandeltocht) niet teveel vooruit kijken, want dan lijkt het allemaal zo oneindig.  Maar eens begonnen, kan het aftellen beginnen en lonkt het doel : de 2de Gouden Arend Zwemmen. Na 2 uur 51 minuten en 49 seconden was het zover.  De vier zwemdagen zitten erop en o, wat heeft het weer allemaal gevlogen : De training, het zwemmen...  In de tabel hieronder vind je de gezwommen afstanden :

Bij deze wil ik graag de organisatie bedanken en Rika ook voor de lift !  Ik zou zeggen : Op naar volgend jaar !

Eén van onze favoriete wandeltochten is Bruges By Night, een avondtocht georganiseerd door de Frisse Stappers.  Fris was het zaterdagnamiddag en -avond in ieder geval niet, integendeel.  Met z'n 16 à 17°C leek het wel een nazomeravond !  Wat een koude avondtocht met een verwarmende kerstmarkt hoort te zijn, werd er eentje waar zelfs een fleece ietwat te warm bleek.  Zowel aan de start als aan de eerste controle na 4,7 km kwamen we Marcel en z'n vrouw tegen (zie foto).  Hij was er deze morgen bij het zwemmen ook bij, alhoewel hij wegens een valpartij tijdens het uitpijlen van een wandeltocht niet kon zwemmen, wel lengtes kon helpen optekenen.  Na een Duvel besloten Peter en ik om even het parcours te verlaten om aan de Burg een pitta met kip te gaan eten (zie foto).  Intussen was het helemaal donker geworden en toen we terug van start gingen begon het bovendien lichtjes te regenen.  We maakten een lus van een kleine 8 km doorheen Sint-Gillis en via de molens en kwamen zo aan de Vismarkt waar in café De Hollandse Vismijn de tweede controle was.  We bestelden een Duvel en dronken ze buiten op.  Met de voetbalmatch Club Brugge-Germinal Beerschot zat het café immers eivol.  Erna restte ons nog 3,4 km tot aan het einde.  Even voor 21 uur kwamen we toe en kon ik m'n wandelboekje voldaan van een stempeltje voorzien.

Deze morgen nam ik terug de trein naar Roeselare om zo samen met Rika naar het mooie zwembad van Ieper te rijden.  Ik was nog ietwat moe, want ik had niet zo goed geslapen.  Zou het aan de drie Duvels liggen van gisterenavond ?  Hoe dan ook, rond 9u15 werd het startschot gegeven voor de 4 km.  Deze keer waren we met ongeveer 16 zwemmers, dus iets meer dan de vorige twee weken, maar het slalomen viel eigenlijk best goed mee.  Deze keer was het Frans die m'n afstanden optekende en na 1 uur 51 minuten en 9 seconden waren alle lengtes volbracht.  Na het zwemmen mochten we in de cafétaria van Sporthal 2 nog wat nababbelen.  Daar hoorde opnieuw een Poperings Hommelbiertje bij.  Ik zou zeggen : Op naar de vierde zwemdag volgende week voor de langste afstand van 6 km.  Op de foto : De slippers en flesje water van medezwemmer Cees :-).  Ik hap sowieso al voldoende zwembadwater dat voor mij zo'n flesje overbodig zou zijn...

Een poosje geleden kreeg ik een ontroerend mailtje van Tatjana De Groote en haar vriend Jens.  Op 17 juni, een regenachtige dag, was Tatjana samen met haar vriend en haar zus op weg met de auto toen ze op de pechstrook van de Expressweg in de buurt van Torhout iets heel kleins zagen zitten.  Haar zus remde hard en ze vonden er een klein, trillend, uitgehongerd poesje en namen het mee naar het huis van haar zus.  Maar daar aangekomen dreigde de hond het kleine poezemientje aan te vallen, dus het kon daar onmogelijk blijven.  Tatjana besloot het poesje een tijdelijke thuis te geven tot het elders terecht zou kunnen.  Ze gingen ermee naar de dierenarts om het te laten ontwormen en ontvlooien.  Bovendien bleek het voedselagressie te hebben.  Maar Tatjana en haar vriend Jens raakten gehecht aan het schattige diertje en besloten uiteindelijk om het te houden.  Haar zus mocht het een naam geven en het werd Spirit.  Zo kreeg Spirit een echte thuis en "Ja, ik heb een vriendje ! Wil je meer hierover weten, kijk dan alvast maar uit naar december... Miaaaaaauw..."

Heb je ook een mooi verhaal over je huisdier, een anekdote of wil je je diertje gewoon eens in de bloemetjes zetten, mail dan een tweetal foto's met beschrijving door naar mvc_siam@yahoo.co.uk en hou deze blog goed in de gaten.  Alle dieren zijn meer dan welkom !!!

Net zoals in 2007 en 2008 stapte ik ook dit jaar de Lippensgoedtocht van De Moedige Wandelaars van Beernem.  De tocht trok zoals elk jaar doorheen de bossen van Beernem, Wingene en Hertsberge waar de herfst voor een mooi kleurrijk decor had gezorgd.  Toen ik m'n eerste stappen buiten zette, was het regenen gestopt en ik hoefde gelukkig gedurende de tocht geen regenjas meer uit te halen.  De eerste controle vond (zoals altijd) plaats in een zaaltje in Hertsberge.  Bij de eerste stop genoot ik er van een heerlijk warm soepje.  Erna maakten de grootste afstanden een grote lus van 8,3 km richting Wingene.  Bij de tweede stop in de zaal van Hertsberge kocht ik een broodje en een ice-tea en maakte ik een babbeltje met andere 21km-stappers die hier voor de eerste maal waren.  Toen ik buitenkwam bleek dat de controlepost van de 17km en de 21km pas een paar honderd meter verder.  Dat was niet erg duidelijk en ik vreesde dat er vele wandelaars hier zouden missen.  Niet erg, nog 5,4 km tot het einde.  Deze keer sloeg ik het winkeltje met hoeveproducten voor één keer over (ook al is alles daar zooo lekker...), want om 13 uur kwam Peter mij oppikken in de startzaal van het P.C. Sint-Amandus.  Maar niet zonder een heerlijke Westmalle Trippel...  Dit is een wandeltocht die ik elk jaar met veel plezier op m'n kalender zet !

Vandaag vond de 3km van Euraudax Zwemmen plaats en net zoals de vorige keer mocht ik met Rika meerijden tot aan het zwembad van Ieper.  Er waren enkele nieuwe gezichten (voor wat het zwemmen betreft tenminste...) zoals Jos en Peter.  Even dacht ik de enige deelnemende vrouw te zijn vandaag maar twee laatkomers, waaronder één vrouw, vergezelden ons uiteindelijk nog.  Alles verliep terug vlot, ook al moesten we toch soms een beetje slalomen.  Na 1 uur 22 minuten en 10 seconden had ik de afstand afgelegd en kon ik genieten van een Poperings Hommelbiertje aan de bar.  Op naar volgende week voor het volgende brevet : 4 km !

Vandaag vond de 4de editie plaats van Vlaanderen Wandelt, waarbij het de bedoeling is dat velen kennismaken met de wandelsport  Op vele plekjes werden wandeltochten en andere -aktiviteiten georganiseerd, zoals in Beernem bij De Moedige Wandelaars.  Normaal zou Peter de mountainbike bovenhalen, maar met het kwakkelige weer besloot hij om mee te gaan wandelen.  Om 8u57 startten we vanuit de evenementenhal De Kleine Beer de wandeltocht die mooie stukjes Beernem en Oedelem zou aandoen.  We volgden deels de mountainbiketocht met z'n mooie dreven en paadjes die het landelijke landschap dwarsen.  Na een controlepost twijfelden we even over een pijltje en trokken een stukje natuurdomein in.  Overal lagen vieze, dikke drollen en de modder en laaghangende takken maakte het smalle paadje moeilijk begaanbaar.  Na een kwartier stappen zagen we op het asfaltpad wat verder een pijltje.  We waren dus verkeerd en moesten over een prikkeldraad klimmen om terug op het juiste pad te geraken.  De rest van de tocht verliep heel vlot en eindigen doen we alvast in schoonheid : Met een frisse Westmalle Tripel.  Slurp !  Mmm.

Peter zei al lang dat hij graag eens wilde gaan wandelen in Heuvelland, een prachtige streek voor menig fietser en wandelaar.  Er bleek echter iets niet juist met het adres in de Marching en we waren ergens verdwaald in Wijtschate.  Peter herrinnerde zich "De Klijte" gelezen te hebben en ook Rika zei er gisteren in de auto iets over.  We zagen in de verte een lifter, namen hem mee naar Dikkebus en hij legde ons verder de weg uit.  Om 9u10 kwamen we uiteindelijk aan de startzaal van de Heuvellandstappers.  We schreven ons in en begonnen aan de prachtige wandeltocht die meteen de natuur in trok.  Via een modderig paadje trokken we richting Westouter en 't Hellegat.  Na een kleine acht kilometer kwamen we aan een rustpost in Loker.  Dan was het de beurt aan een plaatselijke lus die naar de Rode Berg ging.  Het was jammer voor de kortere afstanden dat enkel de 32km dit stuk aandeed, want eigenlijk werd dit het mooiste stuk van de tocht.  Maar best ook heel pittig, want we gingen via een lastige trap met grote treden (foto 2) helemaal tot aan de top met een mooi uitzicht als resultaat.  Erna gingen we terug naar de controlepost in Loker waar we een soepje bestelden.  We stapten verder via de Scherpenberg naar het folkfestivaldorp Dranouter.  Ook hier maakten de twee grootste afstanden een plaatselijke lus met enkele mooie zichten op de Kemmelberg (zie foto bovenaan).  Ook de laatste rust bevond zich in het zaaltje in Dranouter en we dronken er een blonde Tongerlo.  De laatste lijn richting einde werd er ook nog een hele mooie met een lichte helling aan de voet van de Kemmelberg.  Dit was echt een tocht om "U" tegen te zeggen, alleen spijtig dat de blauwe lucht nog mankeerde. 

Net als vorig jaar mocht ik ook deze keer met Rika meerijden richting "Euraudax Zwemmen".  We hadden afgesproken aan de achterkant van het station van Roeselare en kwamen rond kwart voor negen aan het zwembad van Ieper.  Alle aanwezigen waren er vorig jaar ook bij.  Deze keer was het aan de andere kant van het bad te doen, dus even wennen en allen plaats innemen voor de start.  De ene al wat vlugger dan de andere maar we allen behaalden onze vooropgestelde brevetten.  Net als bij de meesten waren dat voor mij de 1km en de 2km, resp. tijd 25min 40sec en 57min en 2sec. Erna ploeterden Sigrid en ik nog even in het heerlijke warme kinderbad met bubbels.  Na het omkleden babbelden we na in de druk bevolkte cafetaria van het sportcentrum.  We zijn in de buurt, dus genoot ik van twee Poperingse Hommelbiertjes.  Op naar volgende week zaterdag voor de 3km !

Het is weer zover : Zaterdag start de euraudax-zwemkalender en gaan we er terug voor.  Vorig jaar zei ik nog : Dit is éénmalig, maar ja, het kriebelt terug om voor een Gouden Arend te zwemmen.  Het trainen zelf ben ik later begonnen dan vorig jaar, alhoewel ik tijdens het jaar ook af en toe ging zwemmen. Zelfs 3 km lukte toen nog aardig binnen de vooropgestelde tijd.  Het enige vervelende aan de lange afstanden is het overvolle zwembad !  Slalomen en soms bijna diagonalen zwemmen om toch maar een baantje te kunnen bemachtigen.  Niet simpel...  Er zijn altijd van die mensen die voor niemand wijken of crawl zwemmen en een (welinswaar onvrijwillige) mep geven.  Vorige maandag had ik vrijaf en het was gewoon superheerlijk om eens in alle kalmte te kunnen trainen.  Het is ook aan m'n tijd te merken.  Komende zaterdag gaan we dus voor de 1km en 2km, dus duimen hé !

Hieronder vind je de tabel met de trainingen vanaf 27/09/2009 :