Maya's Leven

Ik had gisteren een dagje recup genomen, want Hartrun 2 wou ik absoluut niet missen.  Na de eerste editie twee jaar geleden waarvan je hier een verslag kunt lezen, stonden de Die Hards 5RCI van het leger terug aan de startstreep, samen met nog vele andere teams en individuelen.  Om 14u werd het startschot gegeven en liepen we het eerste toertje van 1,2 km aan het Paalbos in Sint-Kruis.  Helaas waren de weergoden ons niet gunstig gestemd want de ene stortbui volgde de andere op.  Er was zelfs eentje met bakken hagel en donder en bliksem tegelijkertijd.  Dan maar even schuilen in de legercamionette of in de grote tent.  Lopen met een paraplu was ook een optie die ik zo af en toe verkoos.  Zelfs de mannen aan het waterstandje van TMVW vonden het best wel grappig.  Om 19u vervoegde Peter ons en liep 8 toertjes aan één stuk (29 in totaal).  De blaar van Dwars door Brugge was, mede doordat ik woensdag ook al was gaan lopen, totaal niet genezen en speelde me de hele Hartrun parten.  Er kwam zelfs (al was het al lachende) een grote EHBO-koffer (foto1) aan te pas (zonder schaar...) en een vriendelijke verpleger ontsmette het letsel met heel veel zorg.  Na 35 toertjes (=42 km) lopen en stappen en enkele Vedette-pilsjes (foto 2) ging ik om 2u40 verkleumd met m'n fiets naar huis.

Om 8u 's morgens waren we terug van de partij.  Al werden het toertjes wandelen, want lopen zat er met m'n blaar toch niet meer in, alhoewel...  Want het allerlaatste toertje wou ik toch nog binnen de tijd gedaan krijgen, dus liep ik deze toch.  De countdown liep langzaam naar 0...  De 20 uren zaten erop.  Hardloopster Veerle Dejaeghere kwam nog twee toertjes lopen.  Samen met Peter, Yvan en tal van andere Die Hards genoot ik van een Vedette.  Ik mocht samen met Veerle Dejaeghere op de foto's (zie foto hieronder : MET een vedette en NAAST een vedette), maar daar bleef het niet bij.  Bij de prijsuitreiking riepen ze me naar voor als winnaar van de dames met 47 rondjes (= 56,4 km).  Ze overhandigde me een beker en er werden tal van kiekjes genomen.  Maar toen bleek dat er een vergissing was, want ik bleek tweede.  Een andere vriendelijke dame had maar liefst 50 rondjes op haar naam staan en ik ruilde de beker in voor een penning.  Ons team bleek bovendien het team met het meeste aantal kilometers en we kregen een reuzebeker !  Dit allemaal ten voordele van Hartekinderen VZW.  Ja, ik moet zeggen : Ik heb ervan genoten en Veerle Dejaeghere is echt wel een hele sympathieke !  Leuk om haar eens te ontmoeten en met haar te babbelen !  En goed nieuws ! Er komt volgende editie van Hartrun.  Wij doen zeker weer mee !