Maya's Leven

Gisterenmorgen trok ik terug met Joost naar Haaltert want wééral had Paul een euraudax-wandeling van max. 100 km in petto.  Hij was nog maar net ziek geweest, dus voor hem zou het sowieso zwaar worden.  Om 11u trokken we eerst naar Denderleeuw, waar we na 12 km beloond werden met een eerste caférust op de Markt.  Wij kozen voor 'De Vrede' waar ik genoot van een Orvalleke (zie hiernaast).  We kregen een half uurtje rust vooraleer we verder trokken.  Aan het huis van Paul hielden we nog even stand en om 15u20 kwamen we terug aan de zaal.  Net als de vorige keer vereerden Peter en z'n vader mij met een bezoekje.  Terwijl we een bord spaghetti verorberden, genoten we allen van een Duveltje.  Het werd een leuke babbel met Andrien en Gilbert die met ons aan de tafel zaten.  Erna gaf Antoine, voorzitter van Euraudax Belgium (foto 2) een speech ivm de veranderingen die op til zijn binnen Euraudax.  Beslissingen van de cyclisten van U.A.F. waarmee België totaal niet akkoord gaat.   Hierover zal later zeker nog meer verschijnen op mijn blog...  Lus 2 trok naar Aalst, met ondermeer een caférust op de Markt.  Terug een half uurtje pauze met twee Chimay Blues, kwestie van goed bij te tanken.  Seingever Rudolf zat wat verder en we maakten een babbeltje met hem en zijn baas die ook toevallig in het café zaten.  Rond 20u30 werd het tijd voor de grote maaltijd en zaten we aan de helft van onze kilometers.  Soep, worst met purée en een chocolademousje.  Genoeg energie voor de nacht in te gaan en deze werd ijskoud !  We deden eerst Aaigem dorp en Heldergem aan en langzaam vroor de mist aan de grond.  Het werd gladdig.  Helaas werd dit qua parcours een supersaaie lus omdat we twee uur lang langs een grote baan rechtdoor moesten stappen.  Na het ontbijt om 2u was het intussen spekglad geworden en een snelheid van 6km per uur was praktisch niet meer haalbaar.  Ik had te weinig kleren mee, zo bleek, maar gelukkig kon ik me nog wat verwarmen met m'n regenjas.  Hier passeerden we Bambrugge en zo trokken de laatste kilometers via Haaltert centrum.  Een weg die we op onze duim kenden...  Maar bij Polleke is de organisatie prima en bij deze mijn oprechte dank.  Geen arenden maar wel een hevig applaus voor de verzorging tijdens deze ijskoude nacht.