Maya's Leven

Na een hele week van neus snuiten op m'n nieuwe werk deden de buitenlucht en de ontspanning meer dan deugd.  Ik had met Joost afgesproken op de trein en het liep goed mis, waardoor ik een uur in het station van Brugge heb gewacht en we dus maar net op tijd in het startcafé van Duinbergen waren.  Met baankapitein Dirk voorop trokken we dooheen het witte Knokke-Heist.  Deze keer waren niet alleen de villa's wit, maar het hele landschap lag bedekt onder een licht pelletje.  Prachtig !!  We trokken langs de dijk (die overigens heel gladdig was) en na een wagenrust op het Lichttorenplein verder richting Heist.  Na een kleine vijf uur stappen kwamen we terug in café Duinzicht voor de middagrust.  Drie borden tomatensoep met balletjes, twee boterkoeken, twee droge boterhammetjes en een Duvel later vertrokken we voor de tweede lus.  Dirk had een verrassing in petto, namelijk een bezoekje aan zijn werk, zijnde de marinebasis in Zeebrugge.  Hij gaf uitleg over de schepen zoals de fregats (foto 7), waarvan er een net terug is van een missie in het Balkan-gebied, en de mijnenjager (foto 8).  Verder mochten we binnen in de 'scheepsgarage' en toonde Dirk ons de scheepslift die in 1983 gebouwd werd met steun van de NATO en die schepen tot 2500 ton kan heffen.  Na dit boeiende intermezzo stapten we verder richting Zeebrugge waar we nog een wagen- en een caférust hielden.  Intussen ging langzaam de zon onder en stapten de rij fluovestjes terug richting Duinbergen.  Wie deze Euraudax-tocht heeft gemist heeft zeker ongelijk.  Ze was wondermooi en bovendien heel boeiend !