Maya's Leven

Door al de wandeltochtverslagen tijdens m'n congé, was er deze maand nog steeds geen dier bekroond, zodus : Hier is ie dan !  Opeth is de lieve rosse kater van Thierry en Bianca, lezers van deze blog.  Opeth is drie jaar en in het begin had hij te kampen met enorme stress.  Hij viel iedereen aan en er was totaal niets mee aan te vangen.  "Ja, ik deed heel lastig tegen iedereen..." Maar aangezien de baasjes in een appartement wonen en Opeth enkel onder begeleiding buiten mocht, voelde hij zich heel eenzaam.  Kenissen, waaronder de dierenarts, raadden hen aan een kameraadje in huis te nemen.  "Ja, dat vond ik heel plezant !  Chouffeke en ik ravotten graag samen en nu mogen we op de koer spelen van de onderbuur."  Veel poezen in de buurt worden doodgereden, maar Opeth en z'n kameraadje zijn veilig voor de gevaarlijke auto's. 

Wil je ook je huisdier verkiezen tot "Dier van de maand", stuur dan minimum twee foto's met beschrijving door naar mvc_siam@yahoo.co.uk en hou deze blog in de gaten.  Alle huisdieren zijn welkom : poezen, honden, vissen, ratten, slangen, vogels, muisjes, wandelende takken......  Onze dieren verdienen ook een pluim !

In Zottegem vond de jaarlijkse Wafelentocht plaats.  Peter en ik hadden afgesproken met mijn broer Joost en zijn broer Marc om deze net zoals twee jaar geleden samen te stappen.  In de Marching stond een verkeerde startzaal, maar Marc heeft het slim bekeken en er de website van WSV Egmont Zottegem bijgenomen, waar de Bevegemse Vijvers terug aangeduid stond.  We vertrokken rond 9u15 doorheen het domein van Breivelde en Zottegem-Centrum, op naar Strijpen.  Alle plassen waren toegevroren en Joost vond het leuk om erover te stappen.  De gratis Glühwein sloegen we over.  Er stond teveel volk en het is niet ons ding.  We drinken liever koude dranken in warme zalen dan warme dranken in de kou :-).  Na 7,2 km werd zo'n eerste koude drank genuttigd : een Ename Blond of Sloeber.  De lus erna trok naar Munkzwalm en we schopten om beurten een steentje vooruit.  Wie het verloor mocht de volgende trakteren.  Na 7,7km kwamen we terug in de controlezaal van Velzeke waar we op het podium nog een Ename dronken.  De zaal zat stampvol en wij zaten aan de helft van onze tocht.  Peter en Marc begonnen goed gas te geven en af en toe huppelden of loopten we stukjes.  Aan een snelheid van een kleine 7km per uur kwamen we in de laatste controlepost in Strijpen.  Na een "Ename of Sloeber"-pauze begonnen we aan het laatste stuk.  Weliswaar ook in sneltempo.  Joost kampte met de hik en ik maakte met m'n fototoestel daar leuke filmpjes van.  Eénmaal toegekomen en afgestempeld trakteerde Marc ons op een wafel en sloten we af met, jawel, een Ename en Sloeber.  Daarmee eindigt wellicht wandeljaar 2008 met een jaarafstand van 2656 km.  Op naar het volgende wandeljaar.  De Marching 2009 ligt al klaar !

Het is sinds augustus geleden dat ik m'n mountainbike van 't stal gehaald heb, dus hoogtijd om het beestje nog eens te berijden.  De termometer in onze tuin toonde -4°C, dus enkele lagen kledij waren geen overbodige luxe.  Op het programma stond de 17de Nieuwjaarsveldtoertocht van de St Trudotrappers.  Peter en ik kozen voor de maximumafstand van 45 km die vertrok vanuit het Bloso Centrum Julien Saelens.  Toen ik gisteren een goeie 40 minuten ging lopen had ik al verschillende gele pijltjes gezien en ze werden zelfs live opgehangen.  Aan het interbad begon het al goed, want ik geraakte de grot niet boven.  Even lachen geblazen en verder rijden richting Assebroek en Beernem.  Er zaten delen van de Bloso-route die we in de zomer dikwijls doen, waaronder een moeilijk stuk in omgekeerde richting.  Ik had het behoorlijk lastig en de siberische temperaturen deden mijn tenen bevriezen en toen ik van m'n drankpul wilde drinken bleek de tut gewoon vastgevroren !  Aan een boerderijtje hadden we na 25 km parcours een eerste controle.  Niet al te lang stoppen en na enkele bekertjes frisdrank en peperkoeken reden we verder...  Ik ging moeilijk vooruit en voelde alle energie langzaam verbranden.  Toen kwam een aartsmoeilijk stuk met bevroren modder en ik moest genoodzaakt de voeten aan de grond zetten.  Tien kilometer verder was een tweede controle met een gratis Aquarius en wafels (zie foto hierboven).  Erna werd het voor mij echt aftellen.  Uiteindelijk kwam de sporthal van Saelens in zicht en trakteerde Peter mij en zichzelf op een bruine Leffe.  Toen we naar huis mountainbikten zagen we aan een apotheek dat het -3°C was.  Eenmaal thuis stond de kilometerteller op 53 km.  Lang geleden dat ik zo afgezien heb tijdens een sportactiviteit en chapeau aan de mountainbikeconditie van m'n vintje !

De titel van de wandeltocht klinkt voluit : Kerstmistocht met Westmalle degustatie, een organisatie van De Moedige Wandelaars Beernem.  Na lang zoeken naar een parkeerplekje schreven m'n ventje Peter en ik ons in en vertrokken zo even voor de middag de Beernemse natuur in.  Na 2,6 km konden we met een bonnetje een Westmalle Dubbel degusteren.  Een vriendelijke vrouw gaf ons nog twee bonnetjes dus we bleven even plakken vooraleer we verder trokken.  Een goeie 3 km verder vond de tweede controle plaats en "degusteerden" we nog een Westmalle (Triple).  Erna stapten we verder langs het kanaal en maakten we een grote lus doorheen landelijke paadjes en zo terug naar Sint-Joris, een deelgemeente van Beernem.  Tijdens de derde controlerust kwam ik ondermeer Roger van Zelzate en Linda en Ronny tegen.  De wandeltocht was duidelijk een succes, want de controlezaal zat eivol.  Er restten ons nog een 7,7 km die de nieuwe voetgangersbrug over het kanaal aandeed.  Rond 16u40 kwamen we toe en sloten we de tocht af met een laatste Westmalle Triple.  We hebben er echt van genoten en het weer was dan ook ideaal.

Deze morgen nam ik de "gewoonlijke" trein en dit samen met Peter die naar zijn werk ging.  Ik reed verder tot Leuven en vandaar naar Sint-Truiden.  De startzaal lag op een tweetal kilometer van het station en onderweg kocht ik een paar boterkoeken.  Na het inschrijven kon ik om 9u48 de wandeling aanvatten.  Het viel me op dat er veel beekjes zijn waaronder de Bornebeek en de Mesterbeek.  Na enkele kilometers kwam ik in Nieuwerkerken, waar ook de controlepost was.  Ik volgde meteen verder de extra lus van 6,8 km waarvan het eerste deel een saaie rechte baan volgde.  Deze werd uiteindelijk beloond met een prachtig stuk doorheen enkele boomgaarden en heide-achtige vlaktes.  Ja, appeltjes en peertjes zijn hier echt een specialiteit in Haspengouw.  Intussen viel uit de lucht stofregen, vrij vervelend maar ja, we hebben dat niet te kiezen...  Op een bordje zag ik dat we in Binderveld waren aanbeland, een deelgemeente van Nieuwerkerken.  Enkele asfaltwegen brachten me voor de tweede keer in de sportcafetaria van daarnet. 

Ik bestelde een soepje en liep er Hubert Muller van Saive en z'n wandelkameraad tegen het lijf.  Ik ken Hubert vooral van tijdens Euraudax Verviers-Luik.  Hij trakteerde me op een Kriek en ik trachtte met mijn bedoomde camera tevergeefs een foto te maken.  Het resultaat zie je hieronder.  Zij moesten nog aan de extra lus beginnen en ik trok na de pauze verder.  Het was nog een goeie 6 km naar de startzaal die ik bereikte om 13u30.  Mijn trein was gepland om 15u47, dus ik had nog even de tijd om een bezoekje te brengen aan het centrum van Sint-Truiden, waar ik nog nooit geweest was.  En daar hoorde een lekkere Westmalle Triple bij in een cafeetje op de Markt.

Net als vorige jaren stond gisteren deze gezellige wandeling op ons programma.  En ook deze keer stapte Peter mee, wat natuurlijk heel plezant was.  Brugge Binnenste Buiten in Kerstsfeer van de Brugsche Globetrotters is een zeer populaire wandeltocht doorheen het centrum van Brugge.  Leuk was dat het parcours dit jaar vernieuwd was en doorheen straatjes trok die er vorige jaren niet bij waren.  Eerst kwamen we Annick tegen en net vooraleer we aan de eerste controle kwamen, kwamen we Rika tegen (van het zwemmen).  Na een pintje in de controlepost trokken we via allerlei hoekjes en steegjes naar de Kerstmarkt waar we Dirk, Dimitri, Rebecca, Linda, Charel en Kobe tegenkwamen.  Met de wandelkaart kreeg je per consumptie 50ct korting, zodus genoten we van 2 Kerstleffes en wat verder van een bakje wulloks.  Erna trokken we verder via de Brugse Reitjes, de Dijver tot we aan de Belforthallen bij het ACV een tweede controlepost bereikten.  Na een Duveltje stapten we verder richting Vesting, Minnewaterpark en Begijnhof.  Deze plekjes zijn uiteraard onmisbaar in zo'n tocht.  Vorig jaar was er een controlepost in De Halve Maan (Brouwerij van de Brugse Zot).  Dit keer improviseerden we daar eentje en genoten we van z'n heerlijke gerstenat.  Niet zoveel verder was een echte en tevens laatste controle aan het Oude Sint-Jan waar o.a. Luc Poublon zat.  Nog een laatste Leffe en erna nog een goeie 2 km naar het einde...  Tja, Brugge Binnenste Buiten is altijd genieten en zo ook een beetje 'kroegentocht'.  Volgend jaar opnieuw !

Eerst en vooral verwijs ik graag naar het verslag van vorig jaar HIER van deze prachtige tocht in Lokeren.  Toen lag er een wit pelletje en voor mij blijft het nog steeds de allermooiste wandeltocht ooit.  Deze keer waren de kleuren alom aanwezig en ook het zonnetje.  De tocht begon zoals ze vorig jaar geëindigd was : Via de Durme en zo rechtstreeks het natuurdomein van Molsbroek binnen...  Dit stukje is gewoon adembenemend prachtig !  We gingen ook doorheen het Bospark en na een goeie 7 km kwam ik in de eerste controlepost in Daknam. Ik stapte hier meteen verder.  De 20 km volgde een grote rechthoek langs -wat ik vermoed- een oude trambaan (foto 8) en erna weer terug via een landelijk paadje (foto 10).  Erna kwamen we weer samen met de 15km-afstand en bereikte ik de tweede controlepost, een tea-room die de toepasselijke naam "De Wandelaar" draagt.  Ik bestelde een kommetje soep en raakte aan de babbel met Dirk, een wandelaar uit Marke.  We stapten samen de laatste 5 km die o.a. de Daknamse Meersen, het voetbalstadion en het stadspark van Lokeren aandeed.  Na exact 4 uur was de afstand van een goeie 21 km voltooid.  Erna trok ik met het caféboek naar "Bij Den Ezel" aan de kerk van Lokeren waar ik 2 heerlijke Duvels nuttigde.

Vandaag trok ik samen met m'n broer Joost richting Leeuwergem, een deelgemeente van Zottegem om er bij VSW Egmont Zottegem de Jenevertocht te stappen.  Het is van 2005 geleden dat ik de Jenevertocht heb gestapt, maar het parcours is wel bekend van andere Egmont-tochten.  Vrij meteen werd duidelijk dat de paadjes er enorm drasserig bijlagen.  En dat is nog zacht uitgedrukt.  Schokkende beelden vind je onder het verslag !  Eénmaal in Elene kregen we een gratis jenevertje aangeboden bij Stokerij Mertens.  Ik kocht er een fles graanjenever die naar de start gebracht werd.  We stapten verder naar Oombergen en onze schoenen waren al goed vuil.  In de controlepost aldaar kwamen we o.a. Dorine, Jean-Pierre en Dimitri tegen die ons waarschuwden voor de tweede lus die zij al gedaan hadden.  Ook G.U.Y. was van de partij.  Na een blonde Ename zetten we onze tocht verder en inderdaad : modder blubberde langs alle kanten. Al 'schaatsend' stapten we doorheen het bos, een steile helling omhoog.  Ik hield me vast aan wat kruid en merkte dat het netels waren.  M'n hand prikte helemaal.  We raakten aan de praat met een medewandelaar die de verdere tocht met ons mee stapte.  Na een lus van een goeie 8 km kwamen we terug in het zaaltje van Oombergen.  De Sloeber hadden we best verdiend.  Ook de laatste 7 km spaarde ons niet, want ook hier waren nog verschillende modderstroken.  De werkelijke afstand was 22,9 km en om 15u28 kwamen we toe.  Joost zette me af aan het station in Gent waar ik als een echt varken (met modderschoenen en -broek) de trein nam richting Brugge.

Aan wat kan je je verlof beter besteden dan te gaan wandelen.  Dus trok ik de wandelschoenen aan en treinde ik naar het verre Hasselt om er de Boerenkrijgtocht van VSW De Trotters te stappen.  Het is 2u en 18min treinen om precies te zijn, maar best wel de moeite waard.  De startzaal lag op een 500 meter van het station dus da's gemakkelijk.  Na het inschrijven volgde ik de fel oranje pijltjes richting Sint-Lambrechts-Herk, een deelgemeente van Hasselt.  Tot voor gisteren had ik daar nog nooit van gehoord.  Het parcours liep via landelijke paadjes naar de eerste controlepost op 6,7 km.  Deze bevond zich in de voetbalkantine van Herk FC.  Ik trok meteen verder en raakte even aan de praat met een vriendelijke wandelaar uit Aalst die enige tijd geleden een Gouden Arend had behaald in het fietsen.  Maar hij volgde de 11km, ik de 20km, dus bij de splitsing namen we afscheid.  Ik stapte verder naar Alken, bekend om z'n lekkere pils !  Het werd een lus van 9,3 km, maar ik had geen haast en keek geen enkele keer naar m'n horloge.  Ook hier gingen de paadjes dwars door het platteland.  Eénmaal terug in de voetbalkantine genoot ik van twee boterhammetjes hoofdvlees met mosterd en een kommetje soep.  Peter belde me even vanop z'n werk en na deze pauze stapte ik de laatste 4 km die recht terug naar de startzaal in Hasselt gingen. 

Erna had ik nog exact een uur vooraleer ik m'n trein terug had, dus trok ik even naar Hasselt-centrum, waar ik genoot van een Duvel in een plaatselijk volkscafeetje.  Vlakbij ligt dit Gerechtshof.  Wie net als ik De Smaak van de Keyser volgt, zal deze foto's herkennen van de laatste aflevering :