Maya's Leven

Gisterenochtend om 11u vertrok ik samen met m'n broer Joost en tal van medewandelaars in Haaltert om er 100 km te stappen onder begeleiding van baankapitein Polleke.  Het is welgeteld de achtste keer dat ik Haaltert bij Polleke kom stappen en ik ben altijd al heel tevreden geweest over de organisatie, de bediening en het eten.  Het parcours is intussen een beetje bekend.  De eerste lus trok naar Denderleeuw waar we twee keer een wagenrust hadden bij Paul thuis.  Na 25 km kwamen we terug in Hof Ten Eede in Haaltert en deze keer was dat heel speciaal, want m'n ventje Peter en z'n vader kwamen ons opzoeken.  Ik at er een bord spaghetti en we genoten van twee Duvels.  Na een veertigtal minuten floot Polleke nog vijf minuutjes tijd en zo moest ik Peter en z'n pa achterlaten.  Ik vond het wel leuk dat ik hen eens kon voorstellen aan enkele medestappers en dat ze eens de sfeer kwamen opsnuiven. 

Lus twee trok eerst naar de Grote Markt van Aalst waar we een half uur tijd kregen.  Joost en ik hebben er al ons stamcafeetje en ik genoot er van een Chimay Blue.  Het werd er eentje met een speciale betekenis, omdat het donderdag de laatste werkdag was op m'n huidig werk.  Chimay Blue is het lievelingsbierke van m'n twee beste collega's.  De hele nacht was ik een beetje triestig gezind door het afscheid van m'n werkplek en vooral van m'n supertoffe collega's.  Nu heb ik een goeie drie weken congé en erna begin ik aan de Overheid.  Een nieuwe job, nieuwe collega's en een totale sprong in het ongewisse...  Op de kerstmarkt in Aalst kocht ik een Club Brugge-beertje (dat vandaag totaal GEEN geluk bracht...).  Via Nieuwerkerken stapten we terug naar de zaal voor de warme maaltijd.

Lus drie trok naar Aaigem en Denderhoutem.  Helga en ik hielden elkaar al miaauwend elkaar wakker en ik had ook aangename gesprekken met andere medewandelaars.  De wind was over het algemeen gaan liggen en op enkele miezerige spetters na bleef het droog.  Wegens de aangekondigde sneeuw (die gelukkig uitbleef) had Paul vooral asfaltbanen voorzien.  De temperatuur steeg tijdens de nacht tot 3 graden en eigenlijk had ik het helemaal niet koud.  De gevels waren bezaaid met hangende kerstmannen (de originaliteit is ver te zoeken) en kerstverlichting.  We stopten ook even aan Belgiës oudste molen.  Na het ontbijt op 75 km stond er een lus naar Aalst en Moorsel op het programma.  Ik had gelukkig een enkele last van fysische problemen of slaapwandelen en even voor 7u deze morgen bereikten we de finish.  M'n tweede zilveren wandelarend is een feit en dat vierde ik met een Duveltje.