Maya's Leven

Ik liep er al een poosje over na te denken en vandaag is het zover : Er is een tweede en daarbij splinternieuwe blog geboren : Maya's Kiekjes.  Deze blog wordt er eentje zonder verslagen, maar met foto's.  De beschrijving ervan is niet voor niets : Dagelijkse sleur in beeld gebracht.  Mijn favoriete fotolinks waaronder Pieterbie en Het Fotograafje staan in de linkerkolom.  Zij hebben me geinspireerd om ook met een dergelijke blog te starten.  Breng gerust eens een bezoekje aan de fotowereld, leg gerust een linkje (en laat me weten als je een wederlinkje wenst), geef gerust je mening en vooral : Geniet ervan.  Laat je fantasie de vrije loop en ik hoop dat ik als amateurfotograaf met een simpele cybershot jullie zal kunnen boeien. 

Zaterdag nummer 3 wat het zwemmen betreft, want ook vandaag stond Euraudax Kuurne-Ieper klaar voor een zwemevenement.  Ik had terug afgesproken met Rika aan de voorkant van het station van Roeselare en samen reden we terug naar het -intussen welbekende- mooie zwembad van Ieper.  Bij aankomst stond er al veel volk in de hal van het zwembad, waaronder Jos die ook een kilometer kwam zwemmen.  Uiteindelijk waren we met 16, dus meer deelnemers dan de vorige keren met als gevolg dus ook minder zwemplaats.  Dat liet zich inderdaad merken, want het werd 4km slalomen.  Niet gemakkelijk, maar het verliep toch zonder problemen.  Hiermee heb ik m'n Zilveren Arend in het zwemmen behaald, maar we gaan voor Goud, dus zijn we volgende week weer van de partij en dit voor de 6 km !  Hieronder zie je Frans die m'n brevetje invult :-).

Zowat een week geleden stelde Peter zelf voor om de wandeltocht Bruges By Night te stappen.  Hij had het ergens zien staan in de krant.  Rond 16u15 vatten we de wandeling aan via de achterkant van het internaat van het KTA te Sint-Michiels en zo doorheen het station.  Via de vestingen ging het verder naar het Minnewaterpark (foto 1 & 2).  Mooie idyllische plekjes die door menig toerist wordt geëerd.  Na een drietal kilometer kregen we een eerste vlaag over ons heen.  Goed om twee kilometer verder te drogen bij een Brugse Zot in de eerste controlepost.  Peter zei dat hij een Duvel zou trakteren indien we De Kelk zouden passeren.  We moesten een piepklein ommetje maken en het werden uiteindelijk twee Duvels (foto 3).  Erna gingen we naar frituur 't Bootje om een bakje friet.  Het is zeker twee maanden geleden dat ik nog frieten gegeten had, dus die smaakten dubbel (foto 4) !  En zo werd het hoogtijd om onze wandeling verder te zetten.  Helaas begon het weeral te regenen.  We stapten verder via de Rolweg naar de molens.  Toen we aan de Vlamingstraat konden we het niet laten om nog een extra stop in te lassen in café 't Poatersgat, waar ik genoot van een Chimay Blanc.  Via de Oude Zak en de Moerstraat (waar ik nog gewoond heb) ging het verder naar het Kraanplein en de Vismarkt.  In de controle in café De Hollandse Vismijn nuttigde ik nog een Brugse Zot.  De laatste 5 km trok naar 't Zand en de vestingen.  Intussen waren de caférusten ons een beetje naar het hoofd gestegen en trachtten we zoveel mogelijk al huppelend de aankomst te bereiken.  Doorheen het station en terug naar het KTA.  Ik moet zeggen dat ik vergeten was dat ik kon huppelen.  In ieder geval hebben wij ons verschrikkelijk geamuseerd en hebben we enorm gelachen !

Deze keer had ik afgesproken met Rika in het station van Roeselare.  Voor mij betekent dat een uurtje langer slapen, heerlijk !  In Brugge sneeuwde het hevig, maar op weg naar Ieper lagen de banen er gewoon wat nat bij, maar niet meer dan dat.  Eénmaal aangekomen schreef ik me in bij Frans en behalve Sigrid en Patrick was iedereen er van vorige week terug bij.  Kristof was deze keer ook van de partij en schreef zich in voor de 2km en de 1km.  Na m'n eerste kilometer had ik al 9 minuten tijd over, dus ik wist dat het goed ging, niettegenstaande ik de hele week stijf was in m'n linkerschouder.  Tijdens de tweede kilometer zag ik Kristof met krampen in de kuiten uit het zwembad klouteren.  Het was zo grappig om zien, dan ik me in het water niet kon inhouden van lachen.  Tijdens de derde kilometer was ik m'n tel kwijt, waardoor ik twee baantjes vergeten te tellen had.  Rika de mijn telling bijhield, deed teken dat de derde kilometer ook voltooid was en dat was door de mistelling vroeger dan verwacht, dus leuk !  Nadien babbelden we wat na in de cafétaria bij een Poperings hommelbiertje.  Ook Kristof behaalde met glans z'n twee brevetten.  Later op de dag kreeg ik een berichtje van Sigrid met haar excuses (aan de organisatie) dat ze er niet bij was.  Op naar de 4 km volgende week !

Ik kreeg vandaag een heel speciale mail van Maggy.  Laatst nam ze deel aan een hondendemo in Kortrijk.  Daarbij mogen allerlei hulphonden, zoals bv Maggy's hond Noxy allerlei oefeningen doen en zo een plaatsje behalen op het podium.  Ook Iago was van de partij, de hulphond van Jelle die net als Maggy een rolstoelgebruiker is.  Vandaag meldde Maggy me dat Iago eregisteren overleden is aan kanker.  Iago, een Golden Retriever, is net geen 10 jaar geworden. Met deze blogpost wil ik de Jelle en z'n familie heel veel sterkte toewensen bij dit grote verlies.  En tevens Iago in de bloemetjes zetten, want hij verdient zeker en vast een pluim !!  Vzw Hachiko is een organisatie die instaat voor het opleiden van hulphonden, zodat mensen met een handicap een stuk autonomer door het leven kunnen gaan.  Surf gerust eens naar de site.

Wil je ook je huisdier in deze rubriek zien verschijnen, stuur dan gerust een foto met beschrijving door naar mvc_siam@yahoo.co.uk.  Onze lieve kameraden verdienen het om ook eens in de kijker te staan.  Zeker doen !!  Alle huisdieren zijn welkom.

Er zijn zo van die Aktivia 3-sterrentochten die wat mij betreft zelfs een extra bonusster verdienen.  De Lippensgoedtocht met boswandeldrankje van de Moedige Wandelaars van Beernem is er zo eentje !  De inschrijving vond plaats in de sporthal van PC Sint-Amandus waar je een bonnetje kreeg om 200 meter een graanjenevertje te drinken.  Deze wandeling trekt volledig doorheen de bossen van Beernem en Hertsberge.  Het is duidelijk dat de herfst ons hier langzaam verlaat en plaats maakt voor de kaalte van de winter.  De blaadjes dwarrelden bijna als sneeuw uit de lucht.  Helaas begon het te gaan regenen, maar ook dat neem ik er bij.  De controlepost lag vlak aan de kerk van Hertsberge en de bij de tweede stop aldaar genoot ik van m'n boterhammetjes en een kommetje dagverse soep.  Ook dat is typisch voor dit seizoen.  En op drie kilometer van het einde passeerden we aan het domein van Bulscampveld een winkeltje waar je hoeveprodukten kon kopen.  Ik kocht er een lekker yoghourtje met kiwi en appel en at het al wandelend op.  Een kleine viertal uur na de aanvang van de wandeling kwam ik terug in Sint-Amandus waar Peter mij zou oppikken.  Maar dit niet zonder een heerlijke Westmalle Triple.  Een prachtig parcours en eentje die volgend jaar gegarandeerd terug op de agenda zal staan !!!!

De dag na de laatste training van woensdag was ik ongelofelijk stijf aan m'n linkerarm.  De hele vrijdag heb ik er tijgerbalsem aan gewreven.  Daarenboven ben ik snipverkouden, dus vandaag zou een eerste goeie test worden : M'n eerste Euraudax Zwemmen...  Om 6u31 nam ik de trein via Gent en Kortrijk en om 8u21 bereikte ik het station van Ieper, waar Marcel mij oppikte.  Even zoeken, want Marcel is totaal niet gewend aan iemand zonder bril en zonder wandeloutfit.  Om 9u00 schreven we ons in en maakten we ons klaar om in het prachtige zwembad van Ieper te duiken.  Ik moet zeggen dat we redelijk wat ruimte hadden, maar er waren een aantal verwachte deelnemers niet aanwezig, waaronder Sigrid, Jos, Kristof en de zoon van Huub.  Het ging mij redelijk goed, zoals je kan zien op de zwembrevetten hiernaast.  Om 10u dook Sigrid dan toch in het zwembad en zwom als een raket de 2 km.  Alles verliep meer dan naar wens !  Nadien konden we nog genieten van een pintje in de cafétaria en Marcel stelde mij voor aan Rika, die ook instond voor de organisatie en woonachtig is in Roeselare.  Ik kon met haar meerijden tot het station aldaar en de trein nemen.  Volgende week kan ik ook met haar meerijden, waardoor ik een uurtje langer mag slapen.  Heerlijk gewoon !  Chapeau aan de hele organisatie trouwens en nu maar hopen dat volgende week ook alles zo goed verloopt voor het bevret van 3 km.

Deze middag heb ik een halve dag verlof genomen om nog een laatste keer te trainen, want zaterdag is het zover... Dan zal ik m'n uiterste best doen om de 1 en de 2 km te zwemmen bij Euraudax Kuurne-Ieper.  Toen ik op 2/11 ging zwemmen kreeg ik heel goeie raad van een medezwemmer die ik vandaag volledig heb opgevolgd.  Er was vandaag enorm veel volk in het zwembad waardoor ik letterlijk tussen de speelballen en luchtbanden door moest slalomen en dat lijkt me een goeie oefening voor zaterdag, want ik ben bang dat er veel te veel deelnemers zullen zijn, waardoor iedereen in elkaars weg zal zwemmen.  Tja, eerlijk gezegd, ik heb meer zenuwen voor zaterdag, dan voor pakweg de wandeling van vorig weekend.  Deze uitdaging begon met volle enthousiasme, maar nu moet ik toegeven dat ik het een beetje een sleur begon te vinden om elke week naar het zwembad te fietsen om zoveel baantjes te trekken.  Nu slaat die sleur om in gezonde adrenaline en ik hoop van harte dat het me zal lukken om een Gouden Arend te behalen, maar ik ben lang niet zeker van m'n stuk...  Hieronder vind je de tabel met de trainingen vanaf 22 september :

Na een goeie treinrit kwamen Joost en ik aan in Tubeke waar we door de organisatie werden afgehaald.  Door onze vroege aankomst, konden we een mooi plekje bemachtigen in de zaal : Dicht bij de bar en het toilet.  Na een pintje en het fluitsignaal van baankapitein Marc Ducochet vertrokken we stipt om 11u voor de eerste lus richting Hennuyères.  Het ging onmiddellijk pittig omlaag en omhoog doorheen een prachtig bos met adembenemende herfstkleuren (foto 1).  Van het bos ging het landelijker en ik moet me een beetje geforceerd hebben, want ik kreeg wat last in m'n linkerknie en dat zou ik de hele wandeling verder voelen tijdens het klimmen.  Na 25 km kregen we twee boterhammen en een kommetje soep.  Ik bestelde daar een Chimay Blue bij.  40 minuten later trokken we terug op pad.  De zon ging onder en kapitein Marc was de weg kwijt.  Twijfelen, zoeken en ja, voor ons lijken alle paden op elkaar en dit zeker in het donker.  Maar alle wegen leiden naar Rome of naar de startzaal in Virginal en om 20u10 konden we een koude schotel (foto 6) smullen.  Lus drie trok naar Quenast en z'n deelgemeente Rebecq.  Quenast is beroemd om z'n kasseistenen (steengroeves) en brouwerij Lefebvre waar o.a. Barbar gebrouwen wordt.  Op foto 6B zie je mij met Helga tijdens een wagenrust.  Om 1u20 kregen we een maaltijd voorgeschoteld die bestond uit soep, purée en vol-au-vent en een stukje taart en uiteraard hoorde daar nogmaals een Chimay Blue bij...

We hadden al 75 km achter de kiezen, dus nog zo'n 50 te gaan, zijnde twee lussen waarvan de eerste naar Het Hellend Vlak van Ronquières (Braine-le-Comte) trok.  Rond 3u begon het te regenen, te waaien, kortom te stormen.  Helaas kwam daar nog bij dat ik vreselijke last had van m'n blaas en in de regen een struik zoeken en een kletsenatte broek omlaag doen is zeker geen pretje !  Alsof het niet genoeg was moesten we een vreselijk modderig bospad door.  Iedereen was totaal doorweekt !  Om 6u30 kwamen we in de zaal en zat de tocht voor Joost erop, want hij had zich voor 100 km ingeschreven.  Toen bleek dat er een tiental wandelaars was vermist. Slechts een half uur later kwamen ze binnen en we vertrokken daardoor met vertraging en dit om 7u45.  Ik had droge kleren en schoenen aangetrokken en dat deed deugd want op een regenbuitje na bleef het voor de rest van de tocht droog.  Ronny en Linda waren er nu ook bij.  Twee wagenrusten, waarvan eentje op de markt van Ittre (foto 7) en een caférust op de top van een helling, daar kon ik nog perfect mee leven !  Tijdens de 35 minuten durende rust in Café du Cercle genoot ik van twee Chimays Blues (foto 8 en 9), want er was iemand die zei dat de rust tot 5 voor 12 zou duren, wat niet waar bleek :-), dus mocht ik een tweede Chimay uitsalamanderen.  Daarna was het nog slechts 25 minuten tot de startzaal en met de Chimays in het hoofd rolden die letterlijk vooruit.  Voilà, 't zat er op en het verging me goed, dus de voldoening is groot.  Weeral een pluimpje erbij voor het tweede gouden vogeltje...  Voor heel wat anderen waaronder Gerrit, José en Tony werd er een zoveelste Gouden Arend behaald.  Proficiat, zowel aan hen als aan de organisatie !