Maya's Leven

Na een goeie treinrit kwamen Joost en ik aan in Tubeke waar we door de organisatie werden afgehaald.  Door onze vroege aankomst, konden we een mooi plekje bemachtigen in de zaal : Dicht bij de bar en het toilet.  Na een pintje en het fluitsignaal van baankapitein Marc Ducochet vertrokken we stipt om 11u voor de eerste lus richting Hennuyères.  Het ging onmiddellijk pittig omlaag en omhoog doorheen een prachtig bos met adembenemende herfstkleuren (foto 1).  Van het bos ging het landelijker en ik moet me een beetje geforceerd hebben, want ik kreeg wat last in m'n linkerknie en dat zou ik de hele wandeling verder voelen tijdens het klimmen.  Na 25 km kregen we twee boterhammen en een kommetje soep.  Ik bestelde daar een Chimay Blue bij.  40 minuten later trokken we terug op pad.  De zon ging onder en kapitein Marc was de weg kwijt.  Twijfelen, zoeken en ja, voor ons lijken alle paden op elkaar en dit zeker in het donker.  Maar alle wegen leiden naar Rome of naar de startzaal in Virginal en om 20u10 konden we een koude schotel (foto 6) smullen.  Lus drie trok naar Quenast en z'n deelgemeente Rebecq.  Quenast is beroemd om z'n kasseistenen (steengroeves) en brouwerij Lefebvre waar o.a. Barbar gebrouwen wordt.  Op foto 6B zie je mij met Helga tijdens een wagenrust.  Om 1u20 kregen we een maaltijd voorgeschoteld die bestond uit soep, purée en vol-au-vent en een stukje taart en uiteraard hoorde daar nogmaals een Chimay Blue bij...

We hadden al 75 km achter de kiezen, dus nog zo'n 50 te gaan, zijnde twee lussen waarvan de eerste naar Het Hellend Vlak van Ronquières (Braine-le-Comte) trok.  Rond 3u begon het te regenen, te waaien, kortom te stormen.  Helaas kwam daar nog bij dat ik vreselijke last had van m'n blaas en in de regen een struik zoeken en een kletsenatte broek omlaag doen is zeker geen pretje !  Alsof het niet genoeg was moesten we een vreselijk modderig bospad door.  Iedereen was totaal doorweekt !  Om 6u30 kwamen we in de zaal en zat de tocht voor Joost erop, want hij had zich voor 100 km ingeschreven.  Toen bleek dat er een tiental wandelaars was vermist. Slechts een half uur later kwamen ze binnen en we vertrokken daardoor met vertraging en dit om 7u45.  Ik had droge kleren en schoenen aangetrokken en dat deed deugd want op een regenbuitje na bleef het voor de rest van de tocht droog.  Ronny en Linda waren er nu ook bij.  Twee wagenrusten, waarvan eentje op de markt van Ittre (foto 7) en een caférust op de top van een helling, daar kon ik nog perfect mee leven !  Tijdens de 35 minuten durende rust in Café du Cercle genoot ik van twee Chimays Blues (foto 8 en 9), want er was iemand die zei dat de rust tot 5 voor 12 zou duren, wat niet waar bleek :-), dus mocht ik een tweede Chimay uitsalamanderen.  Daarna was het nog slechts 25 minuten tot de startzaal en met de Chimays in het hoofd rolden die letterlijk vooruit.  Voilà, 't zat er op en het verging me goed, dus de voldoening is groot.  Weeral een pluimpje erbij voor het tweede gouden vogeltje...  Voor heel wat anderen waaronder Gerrit, José en Tony werd er een zoveelste Gouden Arend behaald.  Proficiat, zowel aan hen als aan de organisatie !