Maya's Leven

Het was gisteren (volgens ik vernomen heb) de eerste organisatie van Euraudax Herdersem, met name Lucia, Geert, Conny en anderen en ik kan alleen maar vaststellen dat ze nog véééééle malen een euraudax mogen organiseren !  We vertrokken vanuit Velzeke stipt om 9 uur vertrokken op pad.  Lucia leidde ons al meteen door de natuur : Weiden, bossen, natuurpunt-gebieden...  Eerlijk gezegd wist ik niet dat Zottegem, de poort van de Vlaamse Ardennen, zoveel beklimmingen herbergde.  Het tempo lag redelijk hoog, maar de wagenrusten waren zeer rijkelijk.  Tijdens de eerste rust kocht ik voor 1 euro een jupilerke en at ik twee chocoladewafels.  Erna stapten we verder over de onverharde paadjes tussen de velden richting Sint-Goriks-Oudenhove.  In café 't Pleintje was er een caférust en er stond een hele berg boterhammen met gehakt op ons te wachten.  Twee per persoon, maar toen ze nog niet op waren, mocht je er à volonté nemen en dat werden er voor mij vijf, vergezeld met een Duveltje.  Twintig minuten later trokken we verder en rond 13u30 zat de eerste lus erop.  Ik at een boterkoek en dronk een Duveltje in het zonnetje en dit in het gezelschap van Joost, Jeannette en Huub.  Om 14u20 vertrokken we terug,  eerst richting Zottegem-Centrum en Strijpen.  Onderweg kocht ik vlug een flesje spa die al leeg was toen we aan de wagenrust kwamen.  De bevoorrading bestond uit frisdrank en een chocoladepuddinkje, lekker gekoeld !  Via een vervelend keiweggetje wandelden we verder richting de Bevegemse Vijvers en erna doorheen het domein van Breivelde, het park van Zottegem.  In café De Blauwe Wolk hielden we een caférust en ik trakteerde er Joost en mezelf op een Duveltje op het zonnige terras.  Erna was er uitzonderlijk nog één extra wagenrust en dat omdat Antoine iedereen wou trakteren op een bekertje schuimwijn ter ere van z'n tiende Schelp.  Stipt om 19u bereikten we de eindmeet.  Lucia had de eer om enkele Gouden Arenden (o.a. Danny Spittaels en Dennis) en Schelpen (o.a. Dorine en Antoine) uit te delen.  Het zat erop en de organisatie was dubbel en dik geslaagd.  Chapeau !

Toegegeven, ik zag er eerst een beetje tegenop want 30 uur stappen is echt wel lang, maar toen we zaterdag om 11u vertrokken en de sfeer er onmiddellijk al in zat was mijn goesting 100 % terug aanwezig.  Ook Joost was van de partij.  Hij had zich voor 125 km ingeschreven, ik voor de volle pot van 150 km, zoals een vijftigtal anderen.  De eerste 25 km trok doorheen Denderleeuw en het zonnetje was vollop aanwezig.  Om 15u25 stond een koude schotel op ons te wachten met een Duveltje voor mij.  Om 16u stipt vertrokken we richting Erondegem en Lede, beiden met een wagenrust (foto 1). Na 50 km namen we afscheid van enkelen zoals Sigrid en Rosette.  Na de warme maaltijd (met duveltje) vertrokken we terug op pad.  Intussen was het buiten volledig donker geworden, dus moest iedereen z'n fluovestje aandoen.  Lus 3 trok doorheen Aalst.  Helaas hadden we geen tijd voor een caférust aldaar, maar de city by night bezoeken is altijd een onderdeel van de euraudax-tochten onder leiding van baankapitein Paul.  Om 1u20 kwamen we terug in de zaal en hadden we reeds 75 km achter de rug, dus we zaten aan de helft !  Twee sandwiches en een kwartiertje de ogen sluiten om vervolgens de tweede nachtelijke lus te starten.  We trokken naar Aaigem dorp waar al na 5,7 km een wagenrust stond.  Het is altijd heerlijk om een kopje koffie te drinken om beter wakker te blijven.  Tussen 5u en 6u heb ik een gebruikelijk moe-aanval met wat slaapwandelen tot gevolg.  Op zulke momenten luister ik naar wat electro op m'n MP3-player.  Na 100 km hadden heel wat mensen gedaan met stappen.  Onze tafel werd leger en leger.  Kristof z'n eerste Gouden Arend was binnen !  Na een boterhammetje deed ik weer een tiental minuutjes m'n ogen toe, slobberde een tas koffie en een Red Bull en om 7u vertrokken we terug op pad.  Ook de zon kwam terug tevoorschijn (foto 5, 6 en 7) en dat gaf nieuwe energie.  Lus 5 trok eerst doorheen het park van Aalst en ik had nog niet gezien dat Annemie en Mark er deze lus ook bij waren.  Joost begon al goed af te tellen, want voor hem was dat z'n laatste lus.  Wim en ik spraken elkaar moed in want wij moesten nog vijf uur langer meegaan.  Het tweede stukje leidde ons doorheen Erembodegem en om 11u30 kon Joost z'n boekje afstempelen.  Ik mocht genieten van een bord spaghetti (foto 8) en Dirk werd beloond met een Gouden Arend (foto 9).  Om 12 uur vertrokken we voor de laatste lus naar Aaigem.  Het werd eerst twee uur non-stop wandelen (11 km) vooraleer we aan een caférust kwamen.  Jawel, een Duveltje kon er zeker in en smaakt heerlijk (foto 11) !  Intussen koelde ik de voetjes af en 35 minuten later trokken we verder.  Er was nog één laatste wagenrust.  Eerst was deze gepland aan een crèmerie maar na een conflict met de crèmerie koos Pauls vrouw een andere plek uit.  Drie bekers limonade en een koekske leverden mij de energie voor de laatste 6,5 km.  Niet nadenken maar doorstappen dus.  500 meter voor het einde gaf Polleke een korte speech en na een babbeltje met Frank kwamen we voor de laatste keer aan de zaal.  Mijn vierde tocht van 150 km zat er er eindelijk op.  Voor Wim, Rebecca, Davy, Fréderick en nog enkelen was het hun eerste 150 km wat zeker een proficiat waard was !!  Maar natuurlijk ook voor alle anderen !!!

"Hallo iedereen...miaauw...ik ben Spike."  Spike is de gecastreerde kater van Kris, alias DuvelDaddy.  Deze prachtige kat heeft nog een broer en een zus : "Ja, Oz en Dru.  Wij zijn alle drie genoemd naar personages van Buffy, the Vampires Slayer".  Spike weegt maar liefst 10 kg en houdt het meeste van eten, slapen en knuffelen.  Hij voelt ook goed aan wanneer iemand triestig is en een knuffel nodig heeft. Kortom, Spike is een dik knuffelbeest !  "En ik kruip graag in handtassen, maar die moeten dan natuurlijk wel groot genoeg zijn !".  En tenslotte : Wanneer iemand tegen hem babbelt, gaat hij meestal wel antwoorden.  "Miaaaaauw...rrrrrrr..."

Wil je ook je huisdier laten verkiezen tot Dier van de maand, stuur dan zeker enkele foto's met beschrijving door naar mvc_siam@yahoo.co.uk.  Alle gezelschapsdieren zijn welkom, want ze mogen ook wel eens in de bloemetjes staan.  Dus poezen, honden, vissen, papegaaien, slangen, wandelende takken, cavia's, hamsters, parkieten, salamanders.... Stuur maar op !

Het is de vierde keer dat ik deze tocht stap.  De eerste keer woonde ik net precies een dag in deze gemeente.  Dus even uitrekenen : We wonen al 3 jaar vlak bij de startzaal van deze Wandeltocht in- en rond Ver-Assebroek, een organisatie van Families Helpen Families.  Het is wel de eerste keer dat Peter meestapt en daar kan ik perfect mee leven !  Exact om 9u12 vertrokken we op pad en wandelden doorheen de Assebroekse Meersen, een natuurgebied dat z'n ontstaan vindt in de 5de eeuw.  Op ons traject kruisten vele mountainbikers ons pad.  Stukken gemeenschappelijk parcours waren best pittig vanwege de plassen en mul zand.  Na 7,3 km kwamen we aan in de school Olva De Meersen waar we voor de eerste keer onze controlekaart mochten laten afstempelen.  En natuurlijk maakten we tijd voor een trappist (Westmalle): Voor Peter een Dubbel en voor mij een Tripel.  Erna trokken we verder doorheen onze gemeente.  Wat verder leefde een paard zich ten volle uit in de wei (foto 3) en we naderden het Interbos en het Interbad (zie vorige Post).  Niet zover daarvan en na terug 7,2 km stappen kwamen we aan controlepost 2.  Alweer tijd voor een trappist...  Het laatste stuk trok doorheen de Gemene Weidebeek, een recent aangelegd natuurgebied van 40 ha (foto 4).  Toen we aan een klein speelpleintje kwamen konden we het niet laten om allebei eens van de slierbaan te glijden en 2 km verder kwamen we aan het einde van deze tocht.  We beloonden onszelf met een kopje koffie (voor mij Lindethee) en een pannekoek met suiker.  Een prachtige (!) tocht doorheen onze eigen gemeente, een aanrader ! Lees hier het verslag van vorig jaar.

Deze morgen ben ik terug 3 km gaan zwemmen (zoals gewoonlijk schoolslag).  Door de Euraudax-wandeltocht van vorige week was het al 14 dagen geleden dat ik nog eens getraind heb op zwemgebied.  Dus het deed weer eens lekker deugd...
Als ik met m'n vriendin Isabel ga zwemmen (meestal op woensdagavond) gaan we meestal naar het stedelijk zwembad "Jan Guilini".  Dat was het eerste Brugse zwembad, gebouwd in 1928-1930 en eigenlijk ook het sympathiekste bad.  Zoals bij oude zwembaden staan de kleedhokjes rondom het zwembad.  Maar sinds kort train ik in het Interbad in Sint-Kruis.  Vooral omdat dit zwembad gemakkelijk te bereiken is met de fiets. Verder is er nog het provinciaal zwembad "Olympiabad".  Dat zwembad is voor mij nogal ver.  Drie weken geleden heb ik me een horloge met stopwatch aangeschaft waarmee je onder water kan zwemmen.  Handig om de tijd te meten, zie hieronder.  Het verschil in tijd is te wijten aan het tussendoor zoeken van iemands verloren bril en het vele volk :-).

Zaterdag 30/08/08 : 3000m - Tijd : 1h 30m 26s ; Zaterdag 13/09/08 : 3000m - Tijd : 1h 32m 58s

Zaterdagochtend treinde ik naar Torhout waar in Feestzaal 't Centrum een 20h Euraudax van start ging.  Ik vond een plaatsje aan de tafel naast Marnix.  Na een korte toespraak van de Schepen van Sport van de Stad Torhout vertrokken we om 11u stipt met meer dan 80 wandelaars op pad.  Daarvan hadden er 68 (waaronder ik) zich ingeschreven voor de afstand van 100 km.  De eerste lus trok naar Aartrijke.  Ik maakte een babbeltje met o.a. Dirk die Zilla aan de lijn hield.  Na de eerste wagenrust kreeg ik een geeuwbui, een beetje vroeg, maar het dipje bleef een tijdje hangen...  Een kopje koffie aan de volgende wagenrust deed meer dan deugd.  Na 25 km stond er een koude schotel op ons te wachten en ik bestelde daar een Westmalle Dubbel bij.  Even over 16u trokken we terug op pad.  Ik had een heel boeiend gesprek met Cees, een Nederlandse man die na een coma een heel sportief leven had uitgebouwd.  Aan de wagenrust in Ruddervoorde kocht ik in een bakker een blikje jupiler.  Lekker fris, want het was warm maar wel winderig.  Ook Helga was in form en het was aangenaam om naast haar te mogen lopen.  Na een toertje door 't Hoge in Torhout stapten we terug richting zaal en kregen we nog een plaatselijke vlaag over ons heen.  Rond 20u25 genoten we van een warme maaltijd (foto 6) met witte of rode wijn.  Voldoende energie voor de nacht die eerst richting Zwevezele trok en vervolgens naar Lichtervelde.  De wagenrusten bestonden voor mij uit lekkere kopjes koffie en ik bleef wakker.  Ik amuseerde me met Jos en Helga, babbelde aangenaam met José, Luc en nog enkelen.  Om 2u stond onze laatste maaltijd ons op te wachten.  Twee boterhammen, een broodje, een potje cornflakes een koffietje en een piepklein dutje van 20 minuten.  De eerste wagenrust van de laatste lus lag vlakbij het huis van Christophe, iemand met heel wat Euraudax-ervaring die vandaag z'n eerste Euraudax van 100 km kwam stappen.  Maar we moesten doorzetten en de regen maakte het er ons niet gemakkelijk op.  Rond 5u begon het te gieten en het hield niet meer op.  Aan de laatste wagenrust aan het huis van wijlen Robert Loncke propten we ons allen in een tentje met schuimwijn. Ik zette me naast Sally op de grond en sloot even de ogen.  Net daarom ben ik (vergeef mij) de reden van de schuimwijn vergeten...  Erna begon ik even te slaapwandelen, tot ik tussen de regendruppels door het langzaam licht zag worden, waarna ik wat babbelde met Marion.  We kwamen om 7u12 toe.  Voor mij werd het onmiddellijk afstempelen waar ik met Gilbert en Hugo de trein nam richting Brugge.  Merci Willy en Dirk en co voor de goeie organisatie !

Dat je om te wandelen soms offers moet brengen, heb ik al vaker gemeld.  Zo stond ik zondagochtend om 5u15 op om naar Galmaarden te treinen.  Twee overstappen (Brussel en Edingen) en nog een kilometertje naar de startzaal en om 8u35 kon ik de wandeling aanvatten.  Zowel in 2004 en 2005 stapte ik deze prachtige tocht : 9de Baljuwtochten, een wandeling georganiseerd door Parel van het Pajottenland.  Na het verlaten van het centrum van het dorp ging het onmiddellijk de velden in.  Heuvelend op en neer met als decor de prachtige vergezichten en de niet te vergeten zeldzame stilte...  Na 9,9 km kwam ik aan de eerste controlepost vlak aan de kerk (foto 3) van Niewenhove, één van de 16 deelgemeentes van Geraardsbergen.  Aan de splitsing te zien zou ik hier drie keer komen.  Eerst maakte ik een plaatselijk lusje van 4,3 km en leste ik m'n dorst met een blikje ice-tea.  De tweede maal in Nieuwenhove dronk ik vlug een verfrissend pintje en begon ik aan de tweede plaatselijke lus van 6,750 km doorheen Ninove.  Deze liep voornamelijk langs een paadje met een hele serie kapelletjes, de ene al wat meer onderhouden dan de andere.  En dus doorheen het stiltegebied Dender-Mark met o.a. een mooie, witte molen.  Na het derde stempeltje in Nieuwenhove ging het richting Waarbeke waar ik ook twee keer zou passeren.  De exclusieve 39km-lus aldaar vond ik nogal saai vanwege de vele banen.  Het feestzaaltje (controle) heb ik op de vroegere wandelmee-site ooit omschreven als een oude refter met een Christus-kruis.  Drie jaar later is het zaaltje blijkbaar helemaal vernieuwd en ook het kruis is verdwenen.  Na twee pintjes startte ik het laatste stuk van 7,5 km naar de eindcontrole.  Na een stevige helling passeerde het parcours een boomgaard met peren.  Ik kon het niet laten om een peer te plukken en om 15u35 kwam ik toe.  Peter en z'n vader zaten mij geduldig op te wachten (foto 8) om samen nog een pint te pakken op de top van de Muur in Geraardsbergen (zie hier).  Op foto 7 zie je de afgebrande Sint-Pieterskerk.