Maya's Leven

Ik had nog een dagje verlof van 2007 staan dus vond ik het welbesteed om deze tocht te stappen.  Daarvoor treinde ik de avond ervoor al naar Joost om bij hem te blijven slapen.  Nu ja...  Na een avondje voetbal (halve finale Gent-Standard) was Gent in totale feeststemming en door dat lawaai sliep ik heel slecht.  Om 5u. was het opstaan geblazen en reden we naar Merksem.  We wilden aanvankelijk een hoek afsnijden en namen daardoor de verkeerde afrit.  We raakten verdwaald in Antwerpen, maar kwamen (oef) toch net op tijd om ons in te schrijven.  Samen met vele bekende gezichten waaronder Dennis, Adrien, José, Sally ... trokken Joost en ik naar Antwerpen Centrum.  Het is de vijfde keer dat ik bij baankapitein Frank kom stappen en dit is (een hele leuke) vaste lus.  Om 8u30 slobberden we reeds een eerste Duvel en kreeg ik telefoon van Bob (die verwonderd was dat ik al zo vroeg in de ochtend een Duvel dronk - haha).  Erna ging het terug via het station en de feestzaal naar Merksem waar we in het Breugelhof een broodje nuttigden (en Duvelke).  De middaglus trok naar Schilde via de reuze villawijken van Schoten en 's Gravenwezel.  We volgden de Kastelenroute en kwamen na een korte wagenrust even na 15u aan in het Martinushof in Schilde waar we een tweede broodje nuttigden (en Duvelke).  Na het buikje te vullen leidde Frank ons naar Ranst waar we onderweg 2 lieve paardjes zagen (waarvan eentje op de foto).  De wind ging liggen en het voelde warmer aan.  Rond 17u werd het tijd voor een laatste caférust waar ik een halve liter bier nuttigde in een glas waar ik vorig jaar in juni ook uit had gedronken.  Te herkennen aan een vreemde barst rondom rond.  Erna keerden we terug naar de wagenrust voor een vijftal minuten pauze en zo terug naar Merksem.  We kwamen rond 21u20 toe en Frank gaf z'n gebruikelijke speech.  Net als de 35 andere wandelaars heb ik ervan genoten.  Maar de 150 km zat toch nog in m'n benen, waardoor ik me zo stijf voelde.  Hiermee besloot ik om dit weekend toch niet naar Doornik (100 km) te trekken en het rustig aan te doen.  Ik keerde samen met Dennis terug naar Brugge, want Joost ging nog een ander soort stapje zetten in het Antwerpse.