Maya's Leven

Vrijdag had ik verlof genomen en om 14u had ik in Denderleeuw met Paul afgesproken om samen met hem, Hugo en Dennis naar Vernon te trekken waar ik m'n eerste buitenlandse euraudax zou stappen, de 'Téléthon' wat verwijst naar het feit dat deze tocht georganiseerd wordt voor het goede doel (vergelijkbaar met Levenslijn in Frankrijk).  Eénmaal in Parijs leek het erop dat we volledig misreden waren : We zaten ten Oosten van Parijs, terwijl Vernon in het Westen ligt.  Ook in Vernon zelf was het zoeken, omdat de start eigenlijk in een kleine deelgemeente Houlbec Cocherel ligt.  Na dus maar liefst een goeie 6 uur rijden en zoeken kwamen we aan om 20u25 waar ik me onmiddellijk inschreef.  Ook broer Joost had geluk bij pech, want z'n trein had 50 min vertraging opgelopen, maar hij was ook net op tijd om zich nog in te schrijven. 

Hier kan je eens klikken om een idee te hebben van de omgeving.  We vertrokken om 21u de nacht in die geteisterd werd door storm en regen.  De nacht was hels en daarenboven heb ik vrijwel constant geslaapwandeld, wat heel vervelend was.  Ook Marcella had er last van en we liepen een poosje arm in arm om niet van de baan af te wijken.  We wandelden ondermeer door Champenard en St Vincent-des-Bois.  Om 1u30 kregen we pasta met varkensvlees en het deed deugd om eens wat te drogen.  Ook het tweede deel van de nacht was regenachtig en enorm winderig.  En het slaapwandelen bleef...  Ik was zo moe dat het deugd deed op 50 km om m'n kopje wat te leggen en een minidutje te doen in de zaal.  Het ontbijt at ik onderweg wel op en toen het zonnetje ontwaakte, werd ook m'n geest eindelijk wakker en werd alles beter.  Veel beter, want het zonnetje straalde de hele dag lang !  Maar het tempo van de tocht bleef ontzettend hoog en tussen de kop en de staart van de groep lag steeds een afstand van ongeveer 1 km.  Dat en de zware nacht maakte de tocht ontzettend zwaar.

Vooral de streek van Jouy-sur-Eure en Vaux-sur-Eure was prachtig en we werden er ontvangen in het stadshuis waar we broodjes en drank kregen.  Overal was er wijn en bier aan volonté.  Om 12u kregen we hotdogworsten met linzen of zoiets, het zag er eigenlijk niet echt lekker uit (zie foto).  We kwamen om 17u toe en ik ontdekte een mega-blaar, wellicht door de regenvolle nacht.  En Joost behaalde hiermee z'n 2de Gouden Arend, waarvoor een dikke proficiat.