Ik had samen met Joost en Veronique, een vriendin van hem, afgesproken in de startzaal in Beernem om er de Bloemendaletocht - Pannekoekentocht te stappen.  Net als gisteren hing er ook vandaag een dikke mist dat bestond uit mini regendruppeltjes.  Langzaam werd m'n fleece een spons, maar ik had echt geen zin om m'n regenjas boven te halen.  De tocht trok voornamelijk doorheen Oedelem met een rustpost (die we tweemaal aandeden) aan de markt van de Beernemse deelgemeente.  Het parcours is me niet onbekend, o.a. door het mountainbike-parcours. En net daarom kom ik hier graag wandelen, het is altijd genieten.  Op 3 km voor het einde werd elke wandelaar verwend met twee pannekoeken en omdat Veronique geen honger had werden dat er dus voor Joost en ik elk drie.  En dat ze smaakten hoef ik er niet bij te schrijven, mmmmm. Na een werkelijke afstand van 22,3 km genoten we tenslotte samen met Peter (die mij kwam oppikken) van een Westmalle Triple.  Eindigen gebeurt dus alweer in schoonheid...

Gisteren had ik een halve dag verlof genomen om te genieten van de Midweekwisselbekertocht in Oostnieuwkerke, een organisatie van de Oostnieuwkerkestappers.  De bus zette mij af op zo'n goeie 100 meter van de startzaal aan het sportterrein en na me in te schrijven vertrok ik op weg doorheen de ijzige kou.  Althans de schrale wind voelde vriesachtig, zodus waren sjaal, muts en handschoenen in dit bijna biljartplatte landschap zeker geen overbodige luxe.  Een heel ander decor dus dan de tocht van zondag in Geraardsbergen.  Leuk zo'n afwisseling ! Via landelijke baantjes, een domein genaamd Vijverbos en langsheen de vele hangars trok ik richting Westrozebeke, een andere deelgemeente van Staden.  Na 7,8 km kwam ik aan de controle en besloot om meteen door te stappen.  De 23 km maakte er een lus van 8,2 km dat ondermeer een bosje passeerde dat de leuke naam Keuneleute draagt.  Terug in Westrozebeke (foto 2) genoot ik van een frisse Duvel alvorens aan het laatste stuk van 6,9 km te beginnen.  Er naderden enkele dreigende donkere wolken, maar gelukkig bleef de regen uit.  Na aankomst rond 17u sloot ik af met jawel, een tweede frisse Duvel.

Vandaag hadden de Padstappers van Geraardsbergen hun 17de Manneken Pistochten op hun programma staan.  En hier dus ook op mijn wandelkalender.  Na even checken merkte ik op dat het van 2005 geleden is dat ik deze tocht eens gewandeld had.  Ik nam hiervoor om 7u31 de trein vanuit Brugge en zelfs de treinbegeleider merkte op dat velen richting Giesbaargen reisden en hij vroeg zich af wat er te doen was.  Wandelen dus en om 9u24 vertrok ik vanuit de startzaal via de Dender richting Arduinbos en de Kleine Buizemont.  Vele weggetjes waren ronduit gevaarlijk glad en dat gedurende de volledige tocht.  Ik vroeg mezelf af hoeveel wandelaars hier onderuit zouden gaan.  De 21 km en de 32 km volgden eerst een grote lus met enkele felle hellingen.  Goed voor de kuitspieren en bovendien hield ik er een aardig tempo op na.  Na de eerste controle volgde een tweede op de Markt.  Pas bij de derde controle in Onkerzele op 19km besloot ik om even uit te rusten bij m'n boterhammetjes en een kopje warme chocomelk.  De 32 km maakte hier een exclusieve lus van 8,3 km doorheen het provinciaal domein Gavers.  Het werd een grote toer rond de vijver en zo weer terug naar het zaaltje in Onkerzele.  Na een pintje begon ik aan de laatste 5,5 km.  Weeral waren er enkele gevaarlijke gladde stukjes en ik vroeg me af hoe onervaren wandelaars hier zonder kleerscheuren door moesten.  Op 2,1 km van het einde werden we verwend met een gratis jenevertje.  Ik koos voor een chocoladesmaakje.  Ik arriveerde zo rond 15u20 en na een tiental minuutjes kwamen Peter en z'n vader mij oppikken.  Maar niet zonder eerst te genieten van twee heerlijke Duvels !

Eigenlijk stond gisteren Euraudax Duinbergen op m'n wandelkalender maar een ontstoken sinus besliste daar anders over.  Knokke loopt niet weg, intgendeel.  Ik besloot om de dag nadien (vandaag dus) de Zwintocht van de WNZB te stappen.  Zo kon ik tenminste wat uitslapen.  Er zijn zo van die tochten die 'blijven hangen' en in 2006 was dat er zo eentje.  Het parcours was ongeveer hetzelfde maar dan in tegengestelde richting.  Eerst deed ze het Zwin aan en ik geraakte aan de praat met een wandelaar die afkomstig was van Aarschot.  Samen met hem stapte ik tot aan het Strandpaviljoen De Zeemeeuw in Cadzand (13,7km).  Er zaten enkele avontuurlijke stukjes in zoals op foto 2.  Na een kommetje soep en een babbeltje met Guy stapte ik alleen richting Retranchement, een kleine 5 km verder.  Na een pintje aan de tafel met Hugo verliet ik de Nederlandse grond en raakte ik deze keer aan de babbel met Hervé, een Brugsche Globetrotter die in Knokke zijn roots heeft.  Er stond nog één rustpost op het programma en daar genoot ik van een Hoegaarden.  De laatste 6,5 km trok doorheen het bos en uiteindelijk terug naar de bebouwde kom van Knokke.  Dit is echt een tocht om 'U' tegen te zeggen en Hervé trakteerde mij bovendien op een Westmalle Dubbel.  Met een voldaan gevoel nam ik erna de trein terug.

Het eerste Dier van de maand van 2010 is een feit en deze eer is weggelegd voor Isae, het hondje van Rudi, een voormalige collega van mij die in ons franstalig Belgenlandje woont.  Oui, Isae est un chien francophone.  "Je dis WOUF au lieu de WAF".  Dit schattige hondje is geboren op 17/05/2009 en aangezien ik de foto's al van in augustus doorgekregen had, was ze toen nog heel klein.  Ongetwijfeld is ze nu al een grote flinke meid geworden.  En ja, ze zit boordevol energie.  Elle est adorable et pleine d'énergie ! "WOUF WOUF !"  Elle est mignon, n'est-ce pas ?

Wil je ook graag je huisdier zien verschijnen in deze blog ?  Stuur dan zeker een tweetal foto's met beschrijving door naar mvc_siam@yahoo.co.uk en hou deze blog zeker in de gaten !! Alle dierkes zijn welkom om in de kijker te staan : Honden, katten, konijntjes, cavia's, muisjes, vissen, papegaaien,....... Zeker doen !

Eigenlijk heb ik tot het laatste moment getwijfeld welke tocht ik zou kiezen dit weekend. Uiteindelijk koos ik voor de Brugse Vesten Tocht van de Brugsche Globetrotters die gisteren plaatsvond.  Aangezien ik op uur stond (ik zou nog ergens nieuwjaren), koos ik voor de 24 km.  Na een zestal kilometer fietsen, kon ik mij in de startzaal in Sint-Andries inschrijven en rond 8u03 was ik vertrokken.  Vrijwel onmiddellijk volgde ik de Brugse vesten richting Sint-Kruis.  Toen ik in de gaten kreeg dat er een boot in aantocht was, zette ik het op een lopen naar de Kruispoort, want niets is hatelijker dan te wachten voor een open brug. Enkele wandelaars die ik ook had verwittigd, holden achter mij aan en ja hoor, net achter ons ging het belsignaal en sloten de slagbomen.  Een deel van het traject dwarste Sint-Kruis.  Aangezien ik hier 3 jaar gewoond heb, is deze streek door mij goed gekend : De voetbalpleinen van Dosko Sint-Kruis, rusthuis Huize Van Zuylen en m'n vroeger loopparcours (de Bisschopsdreef en de Oude Hoogweg).  Na enkele toerkes leidden de pijltjes me richting vestingen en Waggelwaterbos.  Gek genoeg waren we hier gisteren ook, omdat we met de auto naar de garage moesten.  We hadden de pijltjes al zien hangen.  Op 20,6 km kwam ik aan de laatste controle in Kristus-Koning en besloot ik om er even te rusten.  Ik genoot er van een kommetje soep en mijn klaargemaakte boterhammetjes.  2,9 km verder lag de eindcontrole. Om 12u19 stempelde ik m'n boekje af, genoot ik nog van een cola light en fietste ik naar huis.  Tijd genoeg voor een badje om erna te gaan "nieuwjaren".

Alhoewel een echte loopmarathon één van m'n voornemens is, gaat het hier natuurlijk om een wandelmarathon die gisteren georganiseerd werd door WSV De Lachende Wandelaars van Aalter.  Ik sprak met m'n broer Joost af aan het station van Aalter om ons samen in te schrijven voor deze "lussenwandeltocht".  Door middel van een lussensysteem kon je je eigen afstand samenstellen en wij kozen voor de volgende samenstelling : Aalter - Maria-Aalter (9km) + Lus B (9,3km) + Lus A (7,6km) + Maria-Aalter - Aalter (9km) + plaatselijke lus (6,7km) = 41,6km.  Het witte pelletje maakte de tocht uniek en bovendien moesten we ons voorbereiden op de sneeuwstorm (die uiteindelijk uitbleef) en de ijzige koude.  Ik droeg 5 lagen en 2 broeken (m'n loopstretch en een trainingsbroek), een sjaaltje, handschoenen en een muts en had daarmee op geen enkel ogenblik echt koud.  Natuurlijk kon je je ook opwarmen aan een lekkere Westmalle Tripel in de rustposten.  Tijdens Lus A hoorde ik achter mij "iets" vallen en toen ik me omdraaide zag ik Joost op z'n buik vooruitschuiven.  Best een grappig zicht en hij had zich gelukkig niet bezeerd.  Toen we om 17u30 aankwamen bleek Joosts auto een platte band te hebben.  Een tafereel dat we al verschillende keren hebben meegemaakt tijdens de wandeling.  Helaas kon ik hem niet helpen, want ik moest m'n trein halen en stapte naar het station 800meter verderop.  In de trein kreeg ik van hem een sms dat de pechdienst aangekomen was en na een snel herstel kon hij gelukkig ook vlug naar huis.